«Η Αγκιλέρα τραγουδάει καλύτερα απ΄ τον Τζάγκερ»

Ο Μικ Τζάγκερ δεν είναι ευχαριστημένος με τα απανωτά κοντινά πλάνα πάνω στο πρόσωπό του που επέλεξε ο Μάρτιν Σκορσέζε για την ταινία «Shine a light». «Τα βρίσκω υπερβολικά. Στους σκηνοθέτες αρέσει να χρησιμοποιούν τις μπαλάντες για να έχουν αυτές τις αργές εικόνες. Αλλά εμένα δεν μου αρέσουν. Είναι βαρετά», λέει ο τραγουδιστής των Rolling Stones για το ντοκιμαντέρ που γύρισε ο διάσημος σκηνοθέτης στη Νέα Υόρκη. Η ταινία βγαίνει στις ελληνικές αίθουσες στις 29 Μαΐου.

Ο Τζάγκερ δεν είναι ευχαριστημένος με τον τρόπο που τον δείχνει η κάμερα στο φιλμ, αλλά κάποιοι κριτικοί τα έχουν με τον ίδιο τον τραγουδιστή. Το μουσικό ντοκιμαντέρ του Σκορσέζε έχει πάρει ανάμεικτες κριτικές στο εξωτερικό. «Ο Σκορσέζε κατάφερε να αποκαλύψει τη θλιβερή αλήθεια για τη μεγαλύτερη ροκ εν ρολ μπάντα στον κόσμο. Πρόκειται για ένα σπουδαίο φιλμ σχετικά με το ροκ εν ρολ. Κρίμα που πρωταγωνιστεί μία μπάντα που δεν είναι πια σπουδαία», γράφει ο Κόσμο Λάντεσμαν στους «Sunday Τimes». «Ο Σκορσέζε κατάφερε να φέρει την μπάντα πολύ κοντά στον θεατή, αλλά και το ανάποδο. Έχει βάλει τους θεατές πάνω στη σκηνή, ανάμεσα στον Μικ και τον Κιθ. Κανείς άλλος σκηνοθέτης δεν το έχει καταφέρει αυτό μέχρι σήμερα».

Αυτό που είναι απογοητευτικό, είναι η ίδια μουσική, που ήταν άλλωστε ο σκοπός της ταινίας, συνεχίζει η κριτική του Άγγλου δημοσιογράφου. «Βλέπουμε ένα συγκρότημα που είναι δημιουργικά νεκρό κι έχει περάσει προ πολλού το απόγειο της ικανότητάς του. Είναι όμως καλοί επαγγελματίες και καταφέρνουν να παραμένουν δημοφιλείς». Έχοντας χάσει την ομορφιά της νιότης του, ο Τζάγκερ είναι απελπιστικά μέτριος. Δεν έχει ιδέα από τεχνική στο τραγούδι και κατακρεουργεί τα περισσότερα γνωστά κι αγαπημένα κομμάτια.

«Δεν τραγουδά πια, αλλά προσποιείται ότι τραγουδά. Μπορεί να μιμηθεί την προφορά του Νότου, αλλά δεν τραγουδά. Ο Τζάγκερ δεν έχει καθόλου ψυχή πάνω στη σκηνή, αντίθετα με την Κριστίνα Αγκιλέρα που εμφανίζεται να τραγουδά μαζί του στην ταινία και του κλέβει την παράσταση».

Ούτε για τον Κιθ Ρίτσαρντς έχει καλά λόγια να πει ο Λάντεσμαν.

«Ώσπου είδα την ταινία, δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο περιορισμένων ικανοτήτων κιθαρίστας είναι ο Κιθ. Κάνει συνέχεια τις ίδιες κινήσεις, παίζει τα ίδια κλασικά ριφάκια και τις αθηροσκληρωτικές συγχορδίες ξανά και ξανά».