Δίκτυο

«Όνειδος» και «σκεπτικό επταετίας»

Οι αντιδράσεις για τα ασφαλιστικά μέτρα του δικαστή Δημήτρη Γαβαλά πυκνώνουν. Για «όνειδος για την ελληνική Δικαιοσύνη αλλά και για τον ίδιο τον ελληνικό πολιτισμό και τις αξίες του» κάνει λόγο η Μαρία Δαμανάκη σε ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή με αφορμή την απόφαση προσωρινής απόσυρσης από τις σχολικές βιβλιοθήκες του μυθιστορήματος της Έρσης Σωτηροπούλου «Ζιγκ-ζαγκ στις νεραντζιές». Η βουλευτής- υπεύθυνη Πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ, ερωτά τον υπουργό Δικαιοσύνης πώς σκοπεύει να αντιμετωπίσει το γεγονός και αν προτίθεται να πάρει θέση ώστε να μην επαναληφθούν παρόμοια φαινόμενα στο μέλλον. Για «σκοταδισμό», «οπισθοδρόμηση» και «λογική Ιεράς Εξέτασης» μιλάει το Γραφείο Τύπου του Συνασπισμού, ενώ και η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ «εκφράζει οργή» και κάνει λόγο για «σκεπτικό που θυμίζει επταετία».


Βραβεία και συμπάθεια

Από την είσοδό τους στο θέατρο «Αλίκη» φάνηκε ότι θα κέρδιζαν τις εντυπώσεις. Απόμαχοι πια της σκηνής, καλοντυμένοι, καλοχτενισμένοι, άλλοι υποβασταζόμενοι κι άλλοι ακμαίοι και θαλεροί, έκαναν τα βλέμματα των παρευρισκομένων στην εκδήλωση της Απονομής Επάθλων του Θεατρικού Μουσείου να στραφούν επάνω τους με συμπάθεια. Στο πρώτο μέρος της βραδιάς που τιμήθηκαν βετεράνοι του θεάτρου για το σύνολο του έργου τους στον χώρο, η Δάφνη Σκούρα, η παλιά ενζενί, με τρεμάμενη φωνή ομολογούσε πόσο της λείπει το θέατρο, που εγκατέλειψε ακούσια- λόγω προβλήματος στις φωνητικές χορδές- πριν από 20 χρόνια. Και η Γκέλυ Μαυροπούλου που μοιράστηκε μαζί της το έπαθλο «Κυβέλη», με δυσκολία ολοκλήρωσε το συγκινητικό λογύδριό της. Το πιο ζεστό και παρατεταμένο χειροκρότημα ήταν για τον Νίκο Κούρκουλο που, όπως είπε ο γιος του Άλκις, «όσο ζούσε δεν το ήθελε, αλλά αν επιμένατε να το πάρει, θα το χαιρόταν». Σύμφωνα με το τυπικό της εκδήλωσης, όσοι παρελάμβαναν το βραβείο τους έλεγαν και δυο λόγια, ευχαριστώντας το Θεατρικό Μουσείο, τους συνεργάτες τους κ.λπ. Κάποιοι όμως είπαν και κάτι παραπάνω. Ατάκες αξιομνημόνευτες, όπως της Μάρθας Βούρτση, η οποία λέγοντας ότι οφείλει πολλά σε παραγωγούς, σκηνοθέτες κ.ά. κατέληξε: «Πολλά τα χρέη, λίγος ο χρόνος για το κλείσιμο λογαριασμών». Εξομολογητικές, όπως του Λεωνίδα Ντε Πιάν: «Ήμουν πάντα πολύ τυχερός, έκανα το πάθος μου επάγγελμα». Τσιτάτα περιεκτικά, όπως του Βάλτερ Πούχνερ: «Η αναγνώριση είναι σαν τη βροχή. Έρχεται και φέρνει καρποφορία». Χαριτωμένα ευγενικά, όπως του Σταμάτη Φασουλή: «Το ότι ήμουν συνυποψήφιος με τον Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο και τον Νίκο Χατζόπουλο με ανεβάζει στα μάτια μου, πάρα πολύ».


Βιβλία που έγιναν πολτός…

Αναστάτωση προκάλεσε η είδηση ότι η UΝΕSCΟ πολτοποίησε εκατό χιλιάδες βιβλία, ανάμεσά τους βιβλία έρευνας αρχαίων μνημείων, βιβλία για τον ισλαμικό πολιτισμό, πολλά αντίτυπα της Ιστορίας του Ανθρώπινου Γένους αλλά και τόμους της Γενικής Ιστορίας της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής, για τους οποίους εργάστηκαν για 20 χρόνια 250 επιστήμονες με χρηματοδότηση της UΝΕSCΟ. Η πολτοποίηση έγινε το 2004 και το 2005, αλλά αποκαλύφθηκε μόλις τώρα, κατά τη διεξαγωγή λογιστικής έρευνας. Οι λόγοι της πολτοποίησης ήταν η μεταφορά της βιβλιοθήκης του οργανισμού από το Παρίσι στις Βρυξέλλες και το κόστος αποθήκευσης που άγγιζε τα εκατό χιλιάδες δολάρια ετησίως. Ερώτηση για το θέμα έκανε ο ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Μανώλης Μαυρομμάτης τονίζοντας ότι «η πολτοποίηση είναι η έσχατη λύση» και πως «τα βιβλία αυτά θα μπορούσαν να διατεθούν δωρεάν σε βιβλιοθήκες ή σχολεία». Ο ευρωβουλευτής ζήτησε να μάθει αν η Κομισιόν είχε πληροφορηθεί τότε την κίνηση πολτοποίησης και αν μπορούσε να την αποτρέψει. Η UΝΕSCΟ από την πλευρά της ισχυρίζεται ότι τα βιβλία καταστράφηκαν διότι περιείχαν πεπαλαιωμένες στατιστικές αναφορές. Κάτι που άλλοι όμως αμφισβήτησαν…