Το πνεύμα του τόνου

Προσδοκία

Ώστε λοιπόν η μεγάλη ηγεμονίς επικράτεια, η προστάτις των απανταχού αναξιοπαθούντων, η φαροφύλαξ της δημοκρατίας υπερδύναμη της Βόρειας Αμερικής έχει 18 εκατομμύρια πολίτες που σιτίζονται με κουπόνια; Και άλλα 50 εκατομμύρια που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας; Έτσι νοείται γιατί δίπλα στα λούμπεν προλεταριακά γκέτο υπάρχουν τα υψηλών προδιαγραφών επιστημονικά γκέτο, τα κάμπους των πανεπιστημίων, τα λόμπι των μεγαλοεπιχειρηματιών, των πετρελαιάδων, των εξοπλιστικών βιομηχανιών.

Μια κοινωνία χωρισμένη στα δύο, καθέτως, αναβιώνει στην ιστορική συνείδηση το μαρξιστικό αίτημα η επανάσταση να ξεκινήσει από εκεί. Αργά ίσως, αλλά σίγουρα. Ε, πώς να ορθοποδήσει μια «επανάσταση» με μουζίκους, ποιμένες και τροφοσυλλέκτες στις στέπες της Ασίας, όπου δοκιμάστηκε και απέτυχε το λενινιστικό μοντέλο και το σταλινικό εξάμβλωμα; Θα το δείτε, στο Σικάγο πάλι θα ξεφυτρώσει και θα καρποφορήσει το πνεύμα μιας Νέας Πρωτομαγιάς, ματωμένης και κόκκινης. Άκου, 68 εκατομμύρια κάτω από το όριο της φτώχειας, δηλαδή 35% του πληθυσμού!