Δίκτυο

Άλλος για Κάννες;

Τα νέα καταφθάνουν βροχή και Κουέντιν Ταραντίνο και Σον Πεν θα είναι εκεί. Φυσικά στο Φεστιβάλ των Καννών, που αρχίζει στις 14 και τελειώνει- με Χρυσό Φοίνικα- στις 25 Μαΐου. Ο Ταραντίνο θα παραδώσει Μάθημα κινηματογράφου (κάτι σαν Μaster class), κάτι που τα προηγούμενα χρόνια είχαν κάνει σχεδόν όλοι οι «πελάτες» των Καννών, συμπεριλαμβανομένου και του Μάρτιν Σκορσέζε. Ο δε Σον Πεν θα ηγηθεί της Κριτικής Επιτροπής. Λες να επαναληφθεί με τη «Σκόνη του χρόνου»; Διότι Αμερικανός- δηλαδή ο Σκορσέζε- ήταν ο πρόεδρος του Jury πριν από δέκα χρόνια, όταν ο Θόδωρος Αγγελόπουλος είχε κερδίσει Χρυσό Φοίνικα με τη «Μια Αιωνιότητα και μια μέρα». Οι Αμερικανοί αιωνίως ψαρωμένοι με την ευρωπαϊκή κουλτούρα. Η γυναίκα του άλλου καλύτερη από τη δική μας!


2ο Ευρωπαϊκό Βραβείο Μικροπρέπειας

«Η Γερμανίδα χορογράφος Σάσα Βαλτς […] παραμένει τιμώμενη της φετινής διοργάνωσης (σ.σ.: τι μεγαλοψυχία!), αλλά δεν θα της επιδοθεί το χρηματικό έπαθλο που συνοδεύει το Βραβείο, όπως σαφώς αναφέρεται στον κανονισμό του Ευρωπαϊκού Βραβείου Θεάτρου». Όχι.

Το λιτό αλλά αυστηρό ανακοινωθέν δεν εξεδόθη από το Αρχηγείο του Γ΄ Σώματος Στρατού. Αλλά από τους ιθύνοντες του Ευρωπαϊκού Βραβείου Θεάτρου- του Βραβείου Θεάτρου Ευρώπη θα ήταν, νομίζω, η σωστή μετάφραση- που η 12η διοργάνωσή του, όπως και η 11η περσινή, έλαβε χώρα στη Θεσσαλονίκη. Και αφορούσε το 10ο Βραβείο Νέες Θεατρικές Πραγματικότητες που η αρμόδια επιτροπή είχε αποφασίσει να απονείμει στην ξεχωριστή χορογράφο το έργο της οποίας «Σώματα» μας συντάραξε στο Φεστιβάλ Αθηνών του 2006- στο Μέγαρο-, στον Πολωνό σκηνοθέτη Κριστόφ Βαρλικόφσκι και στη γερμανική ομάδα «Rimini Ρrotokoll». Γιατί αυτό; Διότι η Σάσα Βαλτς δεν μπόρεσε να παραστεί για να το παραλάβει για λόγους υγείας που δεν της επέτρεπαν να ταξιδέψει στη Θεσσαλονίκη. Και ο κανονισμός, λέει, του Βραβείου επιβάλλει να μη δίνεται το χρηματικό έπαθλο στον βραβευόμενο αν δεν παραστεί! Πρόκειται για το δεύτερο κρούσμα «ποινής» μετά την περσινή στέρησητι ντροπή!- του χρηματικού επάθλου από τον γηραιό κορυφαίο Γερμανό σκηνοθέτη Πέτερ Τσάντεκ στον οποίο είχαν μοιράσει μαζί με τον Καναδό Ρομπέρ Λεπάζ το βασικό Βραβείο. Και ο οποίος Τσάντεκ τους είχε αποκαλέσει «γελοίους» σε επιστολή του η οποία διαβάστηκε στην τελετή της απονομής και καταχειροκροτήθηκε από το κοινό. Το πάθημα δεν έγινε μάθημα στους οργανωτές.

Οι οποίοι επιμένουν σε έναν γελοίο όρο του κανονισμού που αμφιβάλλω αν υπάρχει σε οποιονδήποτε κανονισμό βραβείου. Και που μόνο το μέγεθος της ματαιοδοξία τους φανερώνει: δεν θα έρθει ο βραβευμένος για να κάνουμε το κομμάτι μας, δεν έχει λεφτά. Το άκρον άωτον της αγένειας και της μικροπρέπειας. Ρωτώ και πάλι: τον άνθρωπο και το έργο του τιμούν; Ή την παρουσία του;


Τελευταίος σταθμός

Ήταν η σεναριογράφος του σίριαλ «Μεθοριακός σταθμός» (349 επεισοδίων) στην τότε ΥΕΝΕΔ και είχε διασκευάσει τους «Φρουρούς της Αχαΐας» (του Τάσου Αθανασιάδη). Η Σούλα Πιερράκου, γεννημένη στη Σκάλα Λακωνίας το 1943, πέθανε τη Δευτέρα και κηδεύτηκε χθες στο Νεκροταφείο Ζωγράφου. Είχε σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Θέατρο στη σχολή του Γρηγόρη Βαφιά. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Αθηναϊκή» (1964- 1967) και αργότερα ασχολήθηκε με το γράψιμο. Είχε γράψει δύο μυθιστορήματα, δώδεκα έργα για παιδικό θέατρο και το σενάριο για την ταινία μεγάλου μήκους «Κλειστό κύκλωμα». Από το 1973 είχε ασχοληθεί συστηματικά με τη συγγραφή σεναρίων για την τηλεόραση.