«Προτιμώ τις πάσες ακριβείας από ηθοποιούς»
Επικροτεί τις σκηνοθετικές απόπειρες συναδέλφων της η Ρενέ Ζελβέγκερ, όπως αυτή του Τζορτζ Κλούνι στην ταινία «Leatherheads», στην οποία συμπρωταγωνιστούν
«Οι ηθοποιοί με καλές ερμηνείες μπορούν να κάνουν εξίσου καλές σκηνοθεσίες». Αυτό υποστήριξε η Ρενέ Ζελβέγκερ όταν τη ρώτησαν για την ταινία «Leatherheads» του Τζορτζ Κλούνι, στην οποία συμπρωταγωνιστούν.
Βέβαια ήδη οι ειδήμονες θεωρούν το φιλμκωμωδία εποχής με θέμα τις προσπάθειες μιας ομάδας ράγκμπι να ολοκληρώσει το πρωτάθλημα- ξεγραμμένο απλώς επειδή δεν κατάφερε να πλασαριστεί στις κορυφαίες θέσεις του αμερικανικού box office το πρώτο Σαββατοκύριακο της προβολής του. Ο γόης του Χόλιγουντ πάντως εμφανίστηκε άνετος στο Λονδίνο, όπου βρέθηκε για τις ανάγκες προώθησης της ταινίας. Από κοντά και η Ρενέ, η οποία ήταν χειμαρρώδης δηλώνοντας φανατική θαυμάστρια του συμπρωταγωνιστή της.
«Πίσω από την κάμερα ήταν το αφεντικό μου, μπροστά από αυτές ο συμπρωταγωνιστής μου. Αλλά δεν υπάρχει καμία διαφορά», είπε η Ζελβέγκερ όταν τη ρώτησαν πώς συμπεριφερόταν ο Κλούνι στα γυρίσματα. «Όλη αυτή η διαδικασία πρέπει να ήταν εξουθενωτική για εκείνον, αλλά ουδέποτε εμφάνισε σημάδια κόπωσης. Δούλεψα με έναν ταλαντούχο άνθρωπο που χαίρει σεβασμού». Αστραπιαία ο Κλούνι ανταπέδωσε τη φιλοφρόνηση, λέγοντας πως «είναι διασκεδαστικό να εργάζομαι με ανθρώπους που συμπαθώ και η Ρενέ είναι πολύ καλή μου φίλη εδώ και χρόνια. Επιπλέον είναι ικανή και με σταθερή, άμεμπτη πορεία».
Για τη Ζελβέγκερ είναι η δεύτερη φορά σε σύντομο διάστημα που δουλεύει με συνάδελφό της που είναι παράλληλα και σκηνοθέτης της ταινίας στην οποία παίζουν. Στην ταινία γουέστερν «Απαλούζα» που σκηνοθέτησε ο Εντ Χάρις, ήταν μαζί του το πρωταγωνιστικό δίδυμο.
«Από τη μέχρι τώρα εμπειρία μου, οι ηθοποιοί μπορούν και να σκηνοθετήσουν και μάλιστα καλά. Διότι ξέρουν πώς να επικοινωνήσουν με τον συνάδελφό τους, γνωρίζουν τι θέλει να ακούσει ο ηθοποιός και μπορούν να κάνουν κατανοητό αυτό που θέλουν από εκείνον. Το κείμενο ήταν καλογραμμένο με πολλές ατάκες και δεν άφηνε περιθώριο να ξεχάσεις κάτι. Αν συνέβαινε, θα ήταν σαν να έπαιζε κανείς με ξεφούσκωτο μπαλόνι.
Δεν θα είχε ενδιαφέρον. Με όρους ποδοσφαίρου, θα παρομοίαζα τις ατάκες μας σαν ένα παιχνίδι με πάσες ακριβείας». Το φιλμ δείχνει την αγωνιώδη προσπάθεια μιας αμερικανικής ομάδας ποδοσφαίρου τη δεκαετία του ΄20 να κρατηθεί στη μεγάλη κατηγορία και να μην υποβιβαστεί.














