[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Κινούμενη άμμος

Θα ήταν ωραίες οι ανοιξιάτικες οι μέρες, με ουρανό γαλάζιο, με ζέστη έκτακτη, που θα μας έστελνε στις παραλίες, στην αέναη ανακάλυψή τους κάθε χρόνο. Αλλά τα χάλασε όλα η σκόνη. Η σκόνη δεν ήταν σκόνη ακριβώς, ένα σύννεφο ήταν, που κάλυψε τα πάντα και τα θόλωσε.

Ούτε ήλιος ούτε χρώματα, μόνο μια κουφόβραση κι ένας χαμηλός ουρανός, μπερδεμένος. Άμμος της Αφρικής, είπαν οι μετεωρολόγοι. Τόσο πολλή άμμο έχει η Αφρική, που μπορεί να στείλει σύννεφα μέχρι εδώ πάνω;

Και πώς έφτασε εδώ, πήρε κρουαζιερόπλοιο; Παραγγείλαμε άμμο από την Αφρική και δεν το ξέραμε; Είναι οι γεωλογικές πλάκες που συγκρούονται κάθε τόσο και οι σεισμοί που τη φέρνουν κοντύτερα την Αφρική, κι έγινε πια το ταξίδι της άμμου παιχνιδάκι; Πού τη χάνεις πού τη βρίσκεις την άμμο, στην Αθήνα για ψώνια… Α, μην ανησυχείτε, θα φύγει, λένε στις ειδήσεις. Δηλαδή θα φύγει και πού θα πάει;

Μήπως θα κατακαθήσει στα καμένα της Πάρνηθας, να τα κάνει έρημο μια ώρα αρχύτερα; Μας πιάνει μια κατάθλιψη με αυτό το πράγμα. Εμείς εδώ μπορεί να είμαστε κάπως Νότιοι και κάπως Βαλκάνιοι, αλλά δεν θέλουμε να μας το λένε έτσι ανοιχτά. Δεν μπορεί η κάθε σκόνη να έρχεται να υπαινίσσεται ότι η Αφρική βρίσκεται τόσο κοντά κι όποτε θέλει μας επισκέπτεται υπεριπτάμενη. Ανήκουμε στη Σένγκεν εμείς. Για να έρθουν εδώ οι ίδιοι οι Αφρικάνοι, πρέπει να βουλιάζουν τη βάρκα τους και να φτάνουν στις ακρογιαλιές μας κολυμπώντας… Παίζουν τη ζωή τους κορώναγράμματα… Κι η κάθε σκόνη τους θα μπορεί να μας επισκέπτεται έτσι, δωρεάν, χωρίς βίζα, όποτε της καπνίσει; Αίσχος, απαράδεκτο… Έχει χαθεί κάθε σεβασμός;

Σταματήστε αμέσως αυτή τη σκόνη!