[ ΑΙΧΜΕΣ ] Μπαλόνι

Είναι βέβαια κανόνας στην πολιτική- και όχι μόνο…- πως «ό,τι ανεβαίνει, κατεβαίνει». Αλλά προφανώς αυτή είναι μια μάλλον επίπεδη προσέγγιση στο γιατί το «φαινόμενο Συνασπισμός», σύμφυτο με το «φαινόμενο Τσίπρα», παρουσιάζει συμπεριφορές μπαλονιού που μένει πολλές μέρες φουσκωμένο και μετά αρχίζει να ξεφουσκώνει. Η πτώση που παρουσιάζει το κόμμα της Αριστεράς είναι απολύτως φυσιολογική.

Πρώτον, γιατί η αλαζονική, στα όρια της απρέπειας, συμπεριφορά των στελεχών του έναντι του ΠΑΣΟΚ και του προέδρου του ενόχλησε. Και δεν ενόχλησε απλώς τους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ. Κυρίως λειτούργησε ως ισχυρό κίνητρο προς όσους από τους οπαδούς του το είχαν εγκαταλείψει θυμωμένοι από πόσα συνέβαιναν στο Κίνημα, από τις εκλογές και μετά, να επιστρέψουν σ΄ αυτό.

Δεύτερον, γιατί ο μεγαλοϊδεατισμός που επέδειξε ο ΣΥΡΙΖΑ συνολικά- μέχρι το… ΄58 και την ΕΔΑ αξιωματική αντιπολίτευση θυμήθηκαν κάποιοι- ήταν τόσο απωθητικός που στην ουσία έδιωξε έναν κόσμο που είδε με θετικό μάτι την αλλαγή στην κορυφή του Συνασπισμού. Τρίτον και ουσιαστικότερο, η συνολική στάση του ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα της κυβερνητικής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ. Όταν λες ότι εγώ δεν συνεργάζομαι με τίποτε με το ΠΑΣΟΚ, τότε το μήνυμα που εισπράττει ο πολίτης είναι ότι στην ουσία του υπόσχεσαι, αν αυξήσεις κι άλλο τη δύναμή σου, μια ωραία ακυβερνησία στον τόπο. Συμπέρασμα: αν δεν αλλάξει σύντομα στρατηγική, όλο και θα ξεφουσκώνει το μπαλόνι…