Ματιές Καβαλιέρε

Διάβαζα στα «ΝΕΑ», προχθές, μιαν ανταπόκριση του Γκαζμέντ Καπλάνι, από τη Νάπολι, για τις αυριανές ιταλικές εκλογές. Εκεί προς το τέλος του «κομματιού», με σταμάτησαν οι παρακάτω φράσεις: «… Ενώ περιπλανιέμαι στις συγκεντρώσεις, βλέπω μια νεαρή κοπέλα με τον σκύλο της.

Έχει καθήσει πάνω σε ένα χαλί και ζητιανεύει. Τη λένε Φιορέλα. Πάνω σ΄ ένα χαρτόνι έχει γράψει: “Σ΄ αυτή την πόλη είναι πολλοί εκείνοι που δεν εργάζονται και έχουν πολλά λεφτά. Εγώ είμαι άνεργη και θέλω να ζήσω έντιμα, έστω και ζητιανεύοντας”. Ο απόηχος των συγκεντρώσεων φτάνει στ΄ αυτιά της.

Τη ρωτώ για τις εκλογές. “Όποιος και να έρθει στην εξουσία, εγώ πάλι άνεργη θα είμαι”, απαντάει».

Θυμάμαι ένα θεατρικό έργο του Γιώργου Σκούρτη. Νομίζω ήταν το «Κομμάτια και θρύψαλα». Παιζόταν στο «Τέχνης» του Κουν: Δυο άνδρες «τσακώνονται» για τα «κομματικά». Ο ένας λέει το κοντό του κι ο άλλος το μακρύ του. Η γυναίκα του ενός, μια γυναίκα σκελετωμένη, κακοντυμένη, απελπισμένη (όλη τη μέρα είναι με τη σκούπα και το σφουγγαρόπανο στο χέρι, για να συγυρίζει το σπιτάκι της, να μαγειρεύει, να πλένει και να της βγαίνει η ψυχή γενικώς) γυρίζει, κάποια στιγμή, προς τους δύο άντρες και τους ρωτάει: «Εγώ, αλήθεια, με ποιο κόμμα είμαι;». Κι όλοι οι θεατές γελάνε, αλλά σκύβουν το κεφάλι, γεμάτοι σκέψεις πικρές.

Εκλογές, λοιπόν, στην Ιταλία. Σε μια πολύ δύσκολη ώρα για τη χώρα. Ανεργία, οικονομία σε συνεχή ύφεση, η Αλιτάλια με κομμένα τα φτερά. Ωστόσο, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι προηγείται στις δημοσκοπήσεις έξι ολόκληρες μονάδες του Δημοκρατικού Κόμματος (Βάλτερ Βελτρόνι)! Λέγοντας, μονίμως, στον κόσμο, τρίχες κατσαρές και πουλώντας τρέλα. Αίφνης: «Οι γυναίκες της Δεξιάς είναι πιο όμορφες από τις γυναίκες της Αριστεράς».

Ή: «Η διαφορά μεταξύ αριστερών και δεξιών είναι εγγεγραμμένη στα γονίδιά τους» (Μια σπουδαία Ελληνίδα αθλήτρια έλεγε κάτι ανάλογο: «Οι νίκες στους αγώνες είναι μέσα στα γονίδια των Ελλήνων»!).

Από την άλλη μεριά, ο Βελτρόνι διασχίζει με ένα πράσινο λεωφορείο ολόκληρη την Ιταλία, δηλώνει ότι δεν είναι αρχηγός ενός κόμματος της Αριστεράς, αλλά ενός μεταρρυθμιστικού, δημοκρατικού κόμματος της Κεντροαριστεράς, που είναι «πιο κοντά στο Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ, παρά στην Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία», και ο Ουμπέρτο Μπόσι, της Λέγκας του Βορρά, απειλεί. Θα πάρει, λέει, τα ντουφέκια ενάντια στην αλητεία της Ρώμης, που «μαγειρεύει» νίκη για την Αριστερά!

Οι δημοσκοπήσεις, είπαμε, είναι ευνοϊκές για τον Καβαλιέρε- τον Μπερλουσκόνι. Που συμβούλευε, προ καιρού, μια φτωχή κοπέλα να παντρευτεί όποιον πλούσιο άνδρα συναντήσει στον δρόμο της για να βρει την ευτυχία! Είναι ο ίδιος άνθρωπος, πρώην πρωθυπουργός μάλιστα, που προ ημερών, όταν ο Βελτρόνι του ζήτησε, με επιστολή, να δεσμευτεί «για τη διατήρηση της εθνικής ενότητας», δεν του απάντησε! Και τόνισε, σε δηλώσεις του, ότι «δεν δέχεται επιστολές από πρώην κομμουνιστές»!

Τι να πούμε, τι…