[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Πλατείa ημιτελής

Το όνομα του Αντώνη Τρίτση έχει δοθεί σε ένα μεγάλο άλσος της Αττικής. Έχει δοθεί σε διάφορες οδούς διαφόρων δήμων, ποιος ξέρει για ποιους λόγους. Τώρα το Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας, που δεν έχει καταφέρει να φτιάξει μια χωματερή για την πόλη, αποφάσισε, ομόφωνα κιόλας, να ονομάσει Πλατεία Αντώνη Τρίτση και την πλατεΐτσα της Πανεπιστημίου μπροστά στο «Ρεξ», κεντρικότατη, αν και έρημη πάντα, γιατί δεν έχει ούτε καφενεία ούτε έναν πάγκο να καθήσεις. Τι τόσο σπουδαίο έκανε ο Αντώνης Τρίτσης και πρέπει να δοθεί το όνομά του σε τόσα μέρη; Πέρα από το ότι κατάφερε να καθυστερήσει 20 χρόνια την κατασκευή του Μετρό της Αθήνας με τις ξεπερασμένες οικολογικές ιδέες του, τι άλλο θα θυμόμαστε από αυτόν, για να πετάμε στην άκρη κάθε περίπτωση να δοθούν ονόματα ανθρώπων σημαντικών που δεν υπήρξαν πολιτικοί σε αθηναϊκούς χώρους; Έχουμε μανία με τους πολιτικούςαεροδρόμια, λεωφόροι, νέες συνοικίες, γέφυρες, τούνελ, όλα με ονόματα πολιτικών, λες και δεν υπάρχουν άλλοι που αξίζει να θυμόμαστε και να βάζουμε στην καθημερινότητά μας. Μήπως φταίνε οι πολιτικοί που ψηφίζουν στο δημοτικό συμβούλιο; Είναι που δεν σκέφτονται ότι υπάρχουν και επιστήμονες και καλλιτέχνες που θα μπορούσαν να δώσουν τα ονόματά τους σε δρόμους και πλατείες ή είναι που ελπίζουν ότι ίσως κάποτε δοξαστούν κι αυτοί με μια πλατεία, έναν δρόμο, ένα άλσος, ένα σχολείο, οτιδήποτε; Αυτή η πλατεία, με το μοναχικό άγαλμα στη μέση, τα αναιμικά δέντρα και την παντελή έλλειψη καθισμάτων, μπορεί να ονομαστεί κάτι σαν «Ημιτελής», ας πούμε, όπως η συμφωνία του Σούμπερτ. Κάτι που άρχισε αλλά δεν ολοκληρώθηκε, όπως το άγαλμά της, όπως η ίδια η πλατεία, όπως οι πολεοδομικές ιδέες, όπως η Αθήνα ολόκληρη.