[ ΑΙΧΜΕΣ ] Φαρισαίοι και υποκριτές

ΛΟΙΠΟΝ έχει δίκιο ο Χρήστος Ιακώβου, που δηλώνει πικραμένος με τη στάση που κρατούν διάφοροι πολιτικοί στην υπόθεση του ντόπινγκ που συγκλονίζει τη χώρα. Η «εκκωφαντική σιωπή» τους, όπως τη χαρακτηρίζει, είναι τόσο αποκαλυπτική του φαρισαϊσμού και της υποκρισίας που τους διακρίνει. Όπως διακρίνει και όλους όσοι αυτές τις ημέρες διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους στα τηλεπαράθυρα ότι τάχα μου δεν ήξεραν. Ότι πέφτουν από τα σύννεφα. Μπα; Δεν έτυχε κανείς τους να περάσει έξω από γήπεδα, κολυμβητήρια, γυμναστήρια, ακόμη και σχολεία; Δεν έχει ακούσει γονείς να ζητούν από τους προπονητές «να δώσουν “κάτι” στο παιδί» να αυξήσει τις επιδόσεις του; Διότι αυξάνοντας τις επιδόσεις του, το παιδί θα μπει σε καλή σχολή στο πανεπιστήμιο. Και αν το «κάτι» γίνει «πολύ», το παιδί θα φέρει και λεφτά στο σπίτι και δόξα στην οικογένεια- μαζί με τη δόξα, και την ευκαιρία για αναμνηστικές φωτογραφίες στους πολιτικούς και αθλητικούς παράγοντες. Ποιος δικαιούται λοιπόν να κάνει τον ξαφνιασμένο; Κανείς. Μόνο όσοι περνούν όλους εμάς τους υπόλοιπους ως μικρόνοες ή μειωμένης αντίληψης.

Και κάτι ακόμη: θύματα, πλην της κοινής νοημοσύνης δεν υπάρχουν σ΄ αυτή την ιστορία. Οι αθλητές είναι ενήλικοι (οι περισσότεροι) και γνωρίζουν καλά ότι αυτό που παίρνουν σίγουρα δεν είναι νόμιμο. Αλλά μπροστά στα (πολλά) οφέλη, παραγνωρίζουν τα πάντα, ακόμη και το ενδεχόμενο των παρενεργειών. Εκατό φορές να τους πει ο Ιακώβου μην το παίρνεις αυτό, θα το πάρουν. Γιατί αυτοί ΞΕΡΟΥΝ. Και γιατί χωρίς αυτό δεν θα γίνονταν ποτέ πρωταθλητές…