[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Οι μέλισσες χάνονται

Κάτι έχουν πάθει οι μέλισσες. Μπορεί να μην ξεβράζονται νεκρές στις άκρες των λιβαδιών, όπως οι φάλαινες στις παραλίες, όμως με μυστήριο τρόπο εξαφανίζονται. Φταίει η μόλυνση της ατμόσφαιρας, αλλά περισσότερο τα κινητά τηλέφωνα, που τους δίνουν λάθος σήματα και χάνουν τον δρόμο. Τα μελίσσια διαλύονται, αλλά οι μέλισσες δεν αφήνουν πτώματα. Ίσως παίρνουν το μήνυμα να διαλύσουν τη συμβίωση και το βασίλειο και να αναζητήσουν την τύχη τους στην ελευθερία. Γιατί να είστε εργάτριες μέλισσες, θα τους λένε τα μπιζ-μπιζ των ψηφιακών σημάτων, γιατί να δουλεύετε συνέχεια για τη βασίλισσα, το σύνολο και εν τέλει τους ανθρώπους, τους μεγάλους εκμεταλλευτές; Και μην ακούτε που σας λένε εργάτριες, αυτό είναι απλώς το πολιτικά ορθό, στην πραγματικότητα σας θεωρούν σκλάβες. Και πιστεύουν ότι είστε προγραμματισμένες, χωρίς δυνατότητα αντίδρασης, ότι στον αιώνα τον άπαντα θα δουλεύετε σαν ρομποτάκια για να παράγετε το μέλι και τον βασιλικό πολτό, και θα σας χλευάζουν κι από πάνω. Δεν φαντάζονται ότι με τα ίδια τους τα μέσα θα σας οδηγούσαν σε χειραφέτηση, ότι θα ξυπνούσατε μια ωραία ημέρα και θα αναρωτιόσασταν το γιατί. Γιατί να συμβαίνουν όλα αυτά, γιατί να πρέπει να περνάμε τη ζωή μας από λουλούδι σε λουλούδι και να μαζεύουμε τροφή για τους κηφήνες και τη βασίλισσα; Τι νόημα έχει, ειδικά αυτό με τους κηφήνες, πρώτα να τους παχαίνουμε κι ύστερα να τους σκοτώνουμε; Και γιατί να γινόμαστε δολοφόνοι; Γιατί να βοηθάμε τα άνθη να πολλαπλασιαστούν, μόνο και μόνο για να πρέπει να δουλεύουμε περισσότερο;

Τέτοια υπαρξιακά ζητήματα θα έθεσαν οι μέλισσες στον εαυτό τους και διέλυσαν τη συμβίωση, παράτησαν το μελίσσι, πήρε η καθεμιά το μπογαλάκι της και βγήκε να νοικιάσει γκαρσονιέρα.