Το βέτο και ο Δομάζος

ΧΘΕΣ ΤΟ πρωί ξύπνησα, νιώθοντας μια ακαθόριστη ευφορία. Μετά θυμήθηκα- είχαμε νικήσει στο Βουκουρέστι. Επιτέλους, ξεπλύθηκε η τραγωδία του ΄69-τότε που το γκολ του Δομάζου δεν έφτασε για να νικήσει η Εθνική μας τη Ρουμανία και μείναμε έξω από το Μουντιάλ του ΄70.

Το κυβερνητικό βέτο στους Σκοπιανούς ήταν ασφαλώς το κορυφαίο, αλλά δεν ήταν το πρώτο. Από το ΄92 έχουμε βάλει δεκάδες βέτο στους γείτονες: από το Συμβούλιο της Ευρώπης ώς την Παγκόσμια Ομοσπονδία Τζούντο. Μέχρι και από καλλιστεία έχουμε αποχωρήσει, με το κεφάλι ψηλά. Σε όλες τις περιπτώσεις, οι Σκοπιανοί πήραν περήφανη απάντηση.

Οδεύουμε από νίκη σε νίκη σε έναν χαμένο πόλεμο. Το ΄92, οι κατά τεκμήριον σοφότεροι πολιτικοί μας ηγέτες είχαν συγκεντρωθεί στο Προεδρικό Μέγαρο και έβγαλαν τη γραμμή: δεν δεχόμαστε να υπάρχει ο όρος «Μακεδονία» στο όνομα του κράτους των Σκοπίων. Σήμερα, πανηγυρίζουμε για το βέτο στην είσοδό τους στο ΝΑΤΟ, αλλά το ζητούμενο είναι πλέον αν δίπλα στο «Μακεδονία» θα υπάρχει ο όρος «Νέα» ή «Άνω» και για ποιες χρήσεις θα προορίζεται αυτό το όνομα.

Το λάθος των «σοφών»
ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΝΕΣ ότι οι «σοφοί» δεν τα είχαν μετρήσει και πολύ σωστά τα πράγματα, αλλιώς στα χρόνια που πέρασαν δεν θα είχαν αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Μακεδονία» καμιά 120αριά χώρες. Η μόνη πραγματική πολιτική κίνηση έγινε από το ελληνικό καπιταλιστικό κίνημα, που επένδυσε ένα δισεκατομμύριο ευρώ στα φτηνά μεροκάματα των γειτόνων. Το σούπερ μάρκετ, που ζητούσε κάποτε ο κ. Δ. Σαββόπουλος, έγινε ολόκληρη αλυσίδα αλλά, και πάλι, προκοπή δεν είδαμε. Οι Σκοπιανοί τρέχουν σε ανθελληνικές διαδηλώσεις, αλλά ονειρεύονται ελεύθερη βίζα για την Ελλάδα. Εμείς πάλι ονειρευόμαστε το επόμενο βέτο.

Τον Δεκέμβριο, έρχεται το νέο ραντεβού με την Ιστορία: οι Σκοπιανοί θα χτυπήσουν την πόρτα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αναμφίβολα, θα νικήσουμε κι εκείαλλά αν δεν επικρατήσει ο ρεαλισμός κι από τις δυο πλευρές, άλλος θα ΄χει το όνομα κι άλλος τη χάρη!