Ματιές Το «Άσμα» πάλι

Δεν του ξεφεύγει τίποτα! Ιδίως όταν πρόκειται για κείμενα. Κείμενα, που έχουν την υπογραφή μαθητών του, συνεργατών του, φίλων του! Μιλάω για τον Κώστα Νίτσο. Τον επί δεκαετίες διευθυντή των «ΝΕΩΝ», τον δημιουργό του ασύγκριτου περιοδικού «Θέατρο», τον πρόεδρο και γενικό διευθυντή, για 5 χρόνια, του Εθνικού Θεάτρου, τον αντιπρόεδρο (με αριθμό μητρώου 14!) των δημοσιογράφων- αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης, τον πρόεδρο της μη κερδοσκοπικής εταιρείας εικαστικών τεχνών «Α. Τάσσος»!

Ο Κ. Νίτσος, λοιπόν, μόλις είδε, προ ημερών, ένα χρονογράφημά μου για μια καινούργια, ωραία έκδοση, του «Άσματος Ασμάτων», έσπευσε: μου έστειλε ένα εκπληκτικό βιβλίο, με επτά μοναδικές ξυλογραφίες του Τάσσου!

Είναι ένα βιβλίο για το «Άσμα», που την έκδοσή του σχεδίασαν μαζί, ο Σεφέρης με τον μεγάλο χαράκτη, το καλοκαίρι του 1963. Το έργο τυπώθηκε το 1965 σε 465 αντίτυπα και ανατυπώθηκε το 1998, για την εταιρεία «Α.

Τάσσος».

Φυσικά, η μετάφραση (μεταγραφή) είναι του Σεφέρη. Όσο για τον Τάσσο, θυμίζω, ότι αμέσως μετά την επιβολή της δικτατορίας, «εσιώπησε». Έφυγε στο χωριό του, το Πεταλίδι και μετά το «Πολυτεχνείο», μήνες και μήνες, δούλευε ένα γιγαντιαίο έργο, 1×5,5, εμπνευσμένο από την εξέγερση της νεολαίας του τόπου μας, στις 17 Νοέμβρη του 1973. Το έργο αυτό είναι ανηρτημένο στη Βουλή των Ελλήνων, από την εποχή Απ. Κακλαμάνη και ελπίζεται, ότι τα επίσημα αποκαλυπτήριά του θα γίνουν τον ερχόμενο Νοέμβρη, σε τελετή που θα οργανώσει ο Δ. Σιούφας, από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Οφείλω να επαναλάβω εδώ ότι ο Α. Τάσσος ήταν πάντοτε ενεργός πολίτης, στην πρώτη γραμμή των αγώνων για ελευθερία και δημοκρατία και το τελευταίο του έργο, πριν από τη δικτατορία, ήταν ένα εξώφυλλο για τον Λόρκα στο «Θέατρο» του Κ. Νίτσου. (Το εξώφυλλο αυτό ζητήθηκε για το Μουσείο Λόρκα). Πρέπει ακόμη να σημειώσω ότι η Δημοτική Πινακοθήκη Καλαμάτας έχει πια το όνομα του Τάσσου, ενώ με το όνομα του μεγάλου καλλιτέχνη θα «βαφτιστεί» και ένας δρόμος της πόλης.

Δυο κουβέντες, τελευταίες, που τις οφείλω, στον πρόεδρο Νίτσο: συστράτευσε στην εταιρεία «Α. Τάσσος» τον γλύπτη Θόδωρο, τον Στέφανο Ληναίο, τον Δημήτρη Γκιώνη και πολλούς άλλους ανθρώπους της τέχνης. Και κάτι που μόλις πριν από μερικές μέρες πληροφορήθηκα, από τον Δημήτρη Κονιδάρη του περιοδικού «Πόρφυρας»: Το «Άσμα Ασμάτων» έχει μεταφραστεί το 1925 και από τον Σπύρο Νικοκάβουρα (1883-1952), που υπήρξε στενός φίλος του Λορέντζου Μαβίλη και του Κωνσταντίνου Θεοτόκη.

Μερικοί στίχοι: «… Ω συ, η αγαπημένη μου, που δυνατή είσαι και άξια/ σαν τ΄ άλογα του Φαραώ που τρέχανε στ΄ αμάξια/ Οι σαγωνιές σου είναι όμορφες σειρές μαργαριτάρια/ με περιδέραια ο τράχηλος, που λάμπει ως η καθάρια…».