ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ «Και είμαστε ακόμα ζωντανοί στη σκηνή, σαν ροκ συγκρότημα»

«Κοιτάζω γύρω μου και βλέπω…» πρόσωπα χαμογελαστά, πρόσωπα αισιόδοξα, πρόσωπα χαρούμενα, πρόσωπα… – εντάξει μην το παρακάνουμε κιόλας, μια καλή κίνηση έκανε το ΠΑΣΟΚ, με την πρόταση μομφής, δεν σημαίνει ότι πρέπει να βγούμε και στα κεραμίδια οι οπαδοί να πανηγυρίσουμε γιατί «την πήραμε την Πόλη και την Αγια-Σοφιά»! Αλλά από την άλλη, να μην τον πεις τον καλό τον λόγο; Να τον πεις. Γιατί δεν είσαι καρμίρης, και δεν είσαι και τσιγκούνης. Το καλό θα το επιβραβεύσεις. Και θα πεις και την κουβέντα την παραπάνω, για να τον ενθαρρύνεις τον άλλον. Και ας μην το αξίζει. Αλλά θα την πεις. Γιατί εσύ είσαι «υπεράνω». Δεν στέκεσαι στο παρελθόν. Κοιτάς το μέλλον. Δεν σηκώνεις το ποτήρι να κάνεις πρόποση για τις αγάπες που έφυγαν. Αλλά «για τις αγάπες που έρχονται». Και που θα ΄ναι καλύτερες, θα το δεις, από τις προηγούμενες. Γιατί όπως και να το δεις, όπως και να το κάνεις, αυτό που σε κρατάει ζωντανό στη σκηνή, «σαν ροκ συγκρότημα», είναι το χειροκρότημα που περιμένεις…

Κι αν κάτι περιμένει ο Γιώργος, πώς και τι, είναι αυτό το χειροκρότημα. Βάρος δυσβάσταχτο…
Ο Γιώργος… Μεγάλωσε στη σκιά ενός κολοσσού και έκανε τα πρώτα του βήματα στην πολιτική, πάλι κάτω από τη σκιά αυτού του κολοσσού. Κι όταν άνοιξε περπατησιά μόνος του, πάλι ο κολοσσός ήταν μπροστά του, κι ας μην υπήρχε στη ζωή. Δεν έκανε τίποτε που να μη χρησιμοποιήθηκε από τους άλλους ως μέτρο σύγκρισης ο πατέρας του. Σκέφτηκε κανείς τι βάρος είναι αυτό; Να ξέρεις πως ό,τι κι αν κάνεις, ό,τι κι αν λες, όλοι οι άλλοι σκέφτονται ή και το λένε πως «α, ο Ανδρέας θα το έκανε έτσι» ή «ο Ανδρέας, καημένε, τα ΄πιανε αυτά στον αέρα». Άσε τον τρόπο που μιλάει, το πώς στήνεται, το πώς διατυπώνει τις θέσεις του. Βάρος, μεγάλο, δυσβάσταχτο…

Αλλά, από την άλλη, δεν του φταίει κανείς. Κληρονόμησε ένα μεγάλο όνομα, «με όνομα βαρύ σαν ιστορία» μπήκε στην πολιτική, έχει υποχρέωση και καθήκον να επαληθεύσει τις προσδοκίες και να αποδείξει ότι το φέρει επαξίως. Ότι είναι ένας Παπανδρέου. Αλλιώς θα τον έλεγαν Βλάχο, Παπαδόπουλο, Αλεξίου, Μαργαρίτη, Οικονομόπουλο και πάει λέγοντας. Σωστά;

Κέρδισε
Σωστότατα για την ακρίβεια. Και την Τετάρτη, ο πρόεδρος Γιώργος το ΄παιξε σαν Ανδρέας το παιχνίδι. Και κέρδισε στα σημεία καθαρά. Και μην ακούτε που λένε ότι η πρόταση μομφής είχε ως στόχο την κυβέρνηση. Τον Συνασπισμό είχε κυρίως. Γιατί, τι γίνεται; Ο Συνασπισμός, που έγινε νοματαίος στον χώρο της αντιπολίτευσης λόγω της απίστευτης «τσαντίλας» των ΠΑΣΟΚων με όσα γίνονται στο ΠΑΣΟΚ από τον Σεπτέμβριο και μετά, πάτησε την πεπονόφλουδα του μεγαλοϊδεατισμού και το καβάλησε για τα καλά το καλάμι! Σου λέει, ποιο ΠΑΣΟΚ και ποιος Γιώργος; Εμείς είμαστε η αξιωματική αντιπολίτευση. Εμείς κάνουμε παιχνίδι και μοιράζουμε την τράπουλα, και όλοι οι άλλοι, με πρώτο το ΠΑΣΟΚ, πάνε πάσο γιατί δεν μπορούν να μας κουνηθούν. Δεν μπορούν, ε; Να τη η πρόταση μομφής από τον Γιώργο, στον αέρα η απόπειρα του Συνασπισμού να βάλει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στο μέσον της κομματικής αντιπαράθεσης. Ούτε μονόστηλο δεν «έπαιξε» η πρωτοβουλία του Συνασπισμού. Εμ, ρε παιδιά, τι μεγαλοπιάνεστε άμα δεν μπορείτε;

«Σουντόκου»
Το ποιος μπορεί και το ποιος όχι στην πολιτική είναι μια μεγάλη ιστορία, η οποία δεν είναι της παρούσης, «λόγω πληθώρας ύλης», όπως έλεγαν και παλιά οι εφημερίδες όταν ήθελαν να πετάξουν κάνα άρθρο που δεν τους άρεσε! Εγώ εκείνο που ξέρω, είναι ότι αυτή που δεν μπορεί- με τίποτε όμως- είναι η κυβέρνηση Καραμανλή. Σιγά το νέο ακούω ήδη να λένε μερικοί εξ υμών- παρ΄ ότι δεν έχουν ακόμη εφευρεθεί οι ιντεράκτιβ εφημερίδες-, αλλά εγώ αντιπαρέρχομαι τα σχόλια και προχωρώ στην ανάλυσή μου. Η κυβέρνηση λοιπόν δεν μπορεί, διότι με ό,τι έχει ασχοληθεί τα έχει κάνει ένα μπάχαλο. Η οικονομία πάει από το κακό στο χειρότερο. Και δεν φταίει το πετρέλαιο, φταίει ότι ο πληθωρισμός είναι όλος ένα ψέμα, μια αγάπη, μια πνοή. Όπου να ΄ναι θα φέρουν δεύτερο προϋπολογισμό, διορθωτικό, γιατί αυτός που ψηφίστηκε τον Δεκέμβριο είναι ένα κουρελόχαρτο. Ο πληθωρισμός εκτοξεύτηκε στα ύψη- στα επίπεδα της προηγούμενης επταετίας. Και συνεχίζει την ανηφόρα. Λεφτά δεν υπάρχουν, λύσεις δεν υπάρχουν και ο Καραμανλής το έχει ρίξει στο «σουντόκου» και στην εκμάθηση στίχων τραγουδιών (τεράστιος!!!), γιατί του έχουν πει ότι και τα δύο ακονίζουν το μυαλό! Ναι, πρόεδρε, αλλά το πρόβλημα της οικονομίας δεν βλέπω να το λύνουν…

Την έχει δει «μεταρρυθμιστής»
Το άλλο μεγάλο κόλλημα που έχει φάει ο Καραμανλής είναι με τις «μεταρρυθμίσεις». Για έναν περίεργο λόγο, ο άνθρωπος που δεν έχει βάλει ένα λιθαράκι πάνω στο άλλο, στα τέσσερα χρόνια που είναι Πρωθυπουργός, την έχει δει «μεταρρυθμιστής», κάτι σαν τον Λούθηρο, που κάτι παρεμφερή έλεγε και μετά άναψε μια ωραία φωτιά…

Κακό δεν τον λες πάντως, ο καθένας βλέπει τον εαυτό του όπως θέλει – κι εγώ ξέρω πολλούς που σου λένε «κάνε μωρέ εμένα πρωθυπουργό για 24 ώρες και θα στο λύσω το πρόβλημα της Ελλάδας χωρίς δεύτερη κουβέντα». Εντάξει εσένα να σε κάνω πρωθυπουργό για 24 ώρες, αλλά τον άλλον τον έχουμε τώρα 4 χρόνια και έχει μπει στον 5ο και προκοπή δεν έχουμε δει. Κι όλο σχεδιάζει τάχα μου, κι όλο ασχολείται, και τίποτε δεν γίνεται. Το πράγμα έχει φτάσει στο αμήν. Αφού χτες, αν δεν είχε προηγηθεί η πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης που υπέβαλε ο Γιώργος, ήταν έτοιμοι λέει, να εξαγγείλουν νέες μεταρρυθμίσεις!! Προς ποια κατεύθυνση δεν ξέρω, αλλά με τη φόρα που έχουν πάρει αυτοί δεν το ΄χουν σε τίποτε να προσλάβουν… στρατηγικό επενδυτή στην κυβέρνηση! Έναν… ΜΑRFΙΝ ας πούμε, σαν αυτόν του ΟΤΕ…


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 950.000 ευρώ νοίκι στα… καροτσάκια

Μου το λένε, δεν το πιστεύω και αν το καταγράφω εδώ είναι γιατί επιζητώ μια διάψευση. Κάτι που να μου λέει «όχι, είναι λάθος οι πληροφορίες που έχεις». Κι ας επιμένουν οι άτιμες (οι πληροφορίες) ότι ο ΕΟΤ προτίθεται να νοικιάσει αντί 950.000 ευρώ (κοντά στα 320 εκατομμύρια παλιές δραχμούλες), τι λέτε; Τις πινακίδες που έχουν πάνω τους τα καροτσάκια στο αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος». Τι θα βάλει στις πινακίδες αυτές ο ΕΟΤ; Προφανώς κανένα σύνθημα του στυλ «επισκεφθείτε την Ελλάδα». Εντάξει, αλλά τι νόημα έχει μια τέτοια διαφήμιση για κάποιον που ήρθε ήδη στην Ελλάδα και προφανώς για να την επισκεφθεί ως τουρίστας, πλην των γηγενών και ουχί ιθαγενών; Διότι ακούγοντας κάτι τέτοια αισθάνομαι πραγματικά ως ιθαγενής. Λέω, δεν μπορεί να γίνονται τέτοια κόλπα και να μην παρεμβαίνει ο υπουργός Άρης (Σπηλιωτόπουλος). Πώς το αφήνει να εξελίσσεται αυτό το ωραίο κόλπο και να μην το σταματάει; Δεν το ξέρει; Να δεχτώ ότι δεν το ξέρει. ΟΚ λοιπόν, τώρα που το έμαθε τι θα κάνει; Παιδιά 950 χιλιαρικάκια, έτσι, στον βρόντο, γιατί; Μας περισσεύουν και δεν το ξέρουμε;