«Δεν ήθελε να παρατείνει άλλο τον πόνο του»

Με έναν εκρηκτικό τρόπο επανέρχεται στο προσκήνιο το θέμα της ευθανασίας. Ο Ούγκο Κλάους, κορυφαία φυσιογνωμία των βελγικών γραμμάτων, επέλεξε να δώσει τέλος στη ζωή του.

Στη Γαλλία, η Σαντάλ Σεμπίρ βρέθηκε νεκρή- δύο ημέρες μετά την απόρριψη του αιτήματός της να απαλλαγεί από μια επώδυνη ασθένεια. Και στην Ολλανδία, την πρώτη χώρα που νομιμοποίησε την ευθανασία, πολλοί ασθενείς δείχνουν να προτιμούν τη νάρκωση από το οριστικό τέλος. Η νόσος του Αλτσχάιμερ ήταν ο πραγματικός θάνατος του Φλαμανδού συγγραφέα της «Θλίψης του Βελγίου». Και επέλεξε να κάνει χρήση ενός δικαιώματος που του παρέχει ο βελγικός νόμος πριν ζήσει τα τελευταία στάδια της εκφυλιστικής ασθένειας. Ο Κλάους

ΟΥΓΚΟ ΚΛΑΟΥΣ

Ο πάσχων από τη νόσο του Αλτσχάιμερ κορυφαίος διανοούμενος του Βελγίου επέλεξε την ευθανασία

άφησε την τελευταία του πνοή σε ένα νοσοκομείο της Αμβέρσας λίγο πριν συμπληρώσει τα 79 του χρόνια.

Προκλητικό πνεύμα
Ένας προαναγγελθείς θάνατος, σύμφωνα με τον υπουργό Πολιτισμού του Βελγίου, Μπερτ Ανσιό: «Τον γνώρισα πολύ καλά για να ξέρω ότι ήθελε να φύγει περήφανα και αξιοπρεπώς», δήλωσε. Υποψήφιος πολλές φορές για το βραβείο Νόμπελ, ο Κλάους ήταν ένα ανήσυχο και προκλητικό πνεύμα. «Εγώ είμαι ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να δεχθεί τα πράγματα όπως είναι. Θα έπρεπε να ξυπνάμε κάθε πρωί με το στόμα στεγνό από την αδικία που υπάρχει γύρω μας», είχε δηλώσει σε συνέντευξή του πριν από περίπου μία δεκαετία Το 1968 πέρασε μερικές ημέρες στη φυλακή με την κατηγορία της πορνογραφίας, όταν ανέβασε στη σκηνή ενός θεάτρου τρεις γυμνούς άνδρες.

Έγραψε για την αιμομιξία και – προφητικά- για την παιδεραστία λίγο πριν ξεσπάσει στο Βέλγιο το σκάνδαλο Ντιτρού. Έζησε μεγάλους και «αιρετικούς» έρωτες: δεύτερη σύζυγός του ήταν η Σίλβια Κριστέλ, η ηθοποιός που ενσάρκωσε στον κινηματογράφο την «Εμμανουέλα». Η τρίτη σύζυγός του, Βέερλε ντε Βιτ, ανακοίνωσε το τέλος του με μια φράση: «Δεν ήθελε να παρατείνει τον πόνο του και επέλεξε ο ίδιος με πλήρη διαύγεια τη στιγμή του θανάτου του».
Προτιμούν τη «συνεχή βαθιά νάρκωση»

ΤΟ 2001 Η ΟΛΛΑΝΔΙΑ γινόταν η πρώτη χώρα στον κόσμο που αναγνώριζε το δικαίωμα στην ευθανασία. Μερικά χρόνια αργότερα, μελέτη δείχνει ότι αυξάνονται οι ασθενείς που προτιμούν να υποβληθούν στη λεγόμενη «συνεχή βαθιά νάρκωση» στα τελευταία στάδια της ασθένειας. Σύμφωνα με τη μελέτη, το ποσοστό αυτό ήταν 5,6% επί του αριθμού των θανάτων το 2001, ενώ το 2005 είχε ανέλθει στο 7,1%. Κατά το ίδιο διάστημα, τα ποσοστά των ασθενών που κατέφυγαν στην ευθανασία μειώθηκαν από το 2,6% στο 1,7%. «Τα ευρήματα δείχνουν ότι η αύξηση όσον αφορά τις περιπτώσεις νάρκωσης συνδέεται εν μέρει με τη μείωση στις περιπτώσεις ευθανασίας», δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης Τζούντιθ Ρίετζενς. Ακόμη, πάντως, δεν είναι σαφές πού οφείλεται αυτή η μεταστροφή και αν παράγοντες, όπως η προσοχή που δίνουν τα Μέσα Ενημέρωσης στις περιπτώσεις ευθανασίας ή η θρησκευτική πίστη παίζουν κάποιον ρόλο.


Το δικαστήριο απέρριψε το αίτημά της, όμως εκείνη βρέθηκε νεκρή

ΤΗΝ ΩΡΑ που το Βέλγιο αποχαιρετά τον πιο σπουδαίο συγγραφέα του, η συζήτηση για την ευθανασία ανοίγει και πάλι στη Γαλλία με αφορμή τον θάνατο της Σαντάλ Σεμπίρ. Η Σεμπίρ είχε συγκλονίσει πριν από λίγες εβδομάδες τη χώρα της, όταν είχε ζητήσει να της επιτραπεί η «ενεργητική ευθανασία».

Σπάνιος καρκίνος
Μητέρα τριών παιδιών, η Σεμπίρ υπέφερε από μια σπάνια μορφή καρκίνου στη ρινική χώρα. Το πρόσωπό της είχε παραμορφωθεί από την ασθένεια, ενώ είχε χάσει όραση, όσφρηση και γεύση. Παρ΄ ότι το αίτημά της είχε συγκινήσει, η απόφαση του δικαστηρίου την περασμένη Δευτέρα ήταν απορριπτική. Ο νόμος που ισχύει στη Γαλλία από το 2005 προβλέπει μόνο την «παθητική ευθανασία», το δικαίωμα δηλαδή του ασθενούς να εγκαταλείψει τη φαρμακευτική αγωγή που τον κρατά ζωντανό. Την περασμένη Τετάρτη η Σαντάλ Σεμπίρ βρέθηκε νεκρή στο δωμάτιό της. Οι Αρχές ανακοίνωσαν ότι θα διερευνήσουν τα αίτια του θανάτου της. Όμως η τελευταία πράξη του δράματος αυτής της γυναίκας έκανε αυτό που δεν κατάφερε να κάνει το αίτημά της: «Ήρθε η ώρα να εξετάσουμε αν μπορούμε να πάμε πιο μακριά από τον νόμο του 2005», δήλωσε εκπρόσωπος της γαλλικής κυβέρνησης.