[ ΡΙΠΕΣ ] Αδιέξοδο

ΤΑ δύσκολα για την κυβέρνηση στην υπόθεση του Ασφαλιστικού τώρα αρχίζουν. Μπορεί να πέτυχε την ψήφισή του στη Βουλή, αλλά είναι φανερό ότι θέσπισε έναν νόμο με τον οποίο η συντριπτική πλειονότητα της κοινωνίας διαφωνεί. Και η ιστορία έχει δείξει ότι τέτοιοι νόμοι μένουν τελικά ανεφάρμοστοι.

ΟΙ προχθεσινές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας εναντίον του νομοσχεδίου έδειξαν, με τον όγκο και τον παλμό τους, ότι η κυβέρνηση νομοθέτησε αντίθετα με ό,τι επιθυμούσε και περίμενε η κοινωνία.

ΚΑΙ το έκανε με πρωτοφανή αλαζονεία, με καινοφανείς κοινοβουλευτικές διαδικασίες, με σιδηρά κομματική πειθαρχία, με αγνόηση του διαλόγου και στείρα άρνηση να δεχθεί βελτιώσεις που πρότεινε η αντιπολίτευση.

ΚΑΝΕΙΣ δεν αμφισβητεί ότι το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας χρειάζεται μεταρρύθμιση. Αλλά και κανείς δεν μπορεί να υποστηρίξει σοβαρά ότι με το νομοθέτημά της η κυβέρνηση έλυσε το πρόβλημα.

Οι ρυθμίσεις που επέβαλε δεν αντιμετωπίζουν τις βασικές αιτίες που δημιουργούν το πρόβλημα, όπως είναι η εισφοροδιαφυγή, που υπολογίζεται σε τουλάχιστον έξι δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως, η ελλιπής χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό και η κακοδιαχείριση των αποθεματικών.

ΑΝΤΙ αυτών η κυβέρνηση προχώρησε στην εύκολη λύση τής μείωσης των συντάξεων και στην αύξηση των ορίων ηλικίας για συνταξιοδότηση, μέτρο ιδιαίτερα επώδυνο κυρίως για τις γυναίκες.

ΜΙΑ τέτοια μεταρρύθμιση είναι βέβαιο ότι δεν έχει να προσφέρει τίποτα.

Και πολύ σύντομα η Πολιτεία, οι κυβερνήσεις, η ίδια η κοινωνία, θα υποχρεωθούν να ασχοληθούν και πάλι με την επίλυση του Ασφαλιστικού. ΑΣΦΑΛΩΣ με διαφορετικές συνθήκες, με διάλογο και επιχειρήματα, με σοβαρές μελέτες που θα υποδείξουν ορθολογικότερες λύσεις- και κυρίως με μια κυβέρνηση που θα έχει την εμπιστοσύνη των πολιτών.