Δίκτυο

Ψυχρολουσία!

Έγραφα χθες για την ψυχρολουσία που έφαγα στο «Θυμήσου εκείνα τα χρόνια» της Λυρικής στο «Ακροπόλ». Να το αναλύσω λίγο. Κατ΄ αρχάς δεν έχει αποφασιστεί αν πρόκειται για αφιέρωμα στην οπερέτα γενικώς, στον Θεόφραστο Σακελλαρίδη ειδικώς ή ΚΑΙ στην επιθεώρηση ΚΑΙ στο κωμειδύλλιο ΚΑΙ στο λαϊκό τραγούδι της εποχής. Διότι όλα τα ΄χει ο μπαχτσές- ένας αχταρμάς. Και χωρίς άξονα, αυγά δεν βάφονται… Από την άλλη το κείμενο που ξεκινάει και καταλήγει με… Καβάφη – αν είναι δυνατόν!!!- παραπαίει μεταξύ διάλεξης για την οπερέτα και την παλιά Αθήνα και ραδιοφωνικών εκπομπών, νοοτροπίας του ΄60, για τα περασμένα, όπως του μακαρίτη Αρτέμη Μάτσα για το θέατρο της παλιάς Αθήνας, «ραντισμένων» με νοσταλγικούς μελοδραματισμούς. Ίχνος θεατρικότητας! Κι αυτό «περιτυλιγμένο» σε μία παράσταση που μόνο ως ατύχημα θα μπορούσα να τη χαρακτηρίσω. Σκηνογραφίες που εξαντλούνται- και εξαντλούν- σε μεγεθύνσεις αφισών, φωτογραφιών, σκίτσων και γελοιογραφιών, κοστούμια ατυχέστατα- εκείνο το «λευκό» φινάλε…-, κάκιστη κίνηση, άγνοια και της στοιχειώδους mise en place, επιλογή μερικών απαγορευτικά ακατάλληλων για το είδος πρωταγωνιστών- σωματότυπος, κίνηση, υποκριτική υπό το μηδέν…-, ελάχιστοι πάνω από το μέτριο, ο Μιχάλης Μητρούσης ως Σακελλαρίδης- κομπέρ- ανιματέρ να ντελαλάει την πραμάτεια του… Μόνο την ενορχηστρωτική δουλειά του Βασίλη Τενίδη βρήκα αξιοπρεπή. Κρίμα τα τόσα ωραία τραγούδια… Άξιζαν και ο Σακελλαρίδης και η ελληνική οπερέτα καλύτερη τύχη. Και κάτι ακόμα. Η Εθνική Λυρική Σκηνή ας αποφασίσει επιτέλους τι θέλει να κάνει με το «Ακροπόλ». Εκτός κι αν έχει κατασταλάξει η- θλιβερήάποψη πως θα είναι ένα θέατρο που προορίζεται αποκλειστικά για την τρίτη ηλικία και πως το κοινό του θα περιορίζεται στα ΚΑΠΗ και στους οίκους ευγηρίας. Μόνο που τους ανθρώπους αυτούς που συγκινούνται γιατί θυμούνται τα νιάτα τους και σιγοτραγουδούν και χειροκροτούν θα έπρεπε να τους φροντίζει και να τους σέβεται περισσότερο.


Η εύκολη λύση

Αφού δεν έπιασαν τόπο οι συλλήψεις 15χρονων μαθητριών και 43χρονων νοικοκυρών στο Ουισκόνσιν της Αμερικής, οι δισκογραφικές εταιρείες ψάχνουν άλλους τρόπους να σταματήσουν το παράνομο downloading μουσικής από το Διαδίκτυο. Μία νέα πρόταση που έπεσε πρόσφατα στο τραπέζι είναι η «φορολόγηση» των χρηστών για ανταλλαγή αρχείων. Οι χρήστες θα πληρώνουν το πάγιο στις εταιρείες παροχής απ΄ όπου παίρνουν Ίντερνετ (π.χ. πέντε ευρώ τον μήνα) κι αυτοί με τη σειρά τους θα το δίνουν στους καλλιτέχνες ως αποζημίωση. Τα χρήματα θα μοιράζονται ανάλογα με τη δημοτικότητα των μουσικών στο downloading.


Σκάκι από κούνια

Πιο μαζικά από κάθε άλλη χρονιά είναι φέτος τα Σχολικά Σκακιστικά Πρωταθλήματα που διεξάγονται σε όλη τη χώρα και θα κορυφωθούν το τριήμερο 19, 20 και 21 Απριλίου στη Χαλκιδική με τους πανελλήνιους αγώνες. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό είναι η σημαντική συμμετοχή στην κατηγορία νηπίων, κάτι που παλαιότερα σπάνιζε. Ολοένα και περισσότερα παιδιά μαθαίνουν σκάκι πριν ακόμα μάθουν τα πρώτα τους γράμματα και συνήθως παίρνουν το βάπτισμα του πυρός σε μαθητικές διοργανώσεις. Αντιθέτως, ελαττώνεται η συμμετοχή μαθητών και μαθητριών του Λυκείου, αφού οι πολλές υποχρεώσεις και η προετοιμασία για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση δεν αφήνουν χρόνο για άλλες δραστηριότητες. Έτσι, ενώ παλαιότερα τα παιδιά του νηπιαγωγείου έπαιζαν μαζί με τους μαθητές της Α΄ Δημοτικού, τώρα αγωνίζονται σε αυτόνομη κατηγορία και οι τρεις κατηγορίες του Λυκείου (μία ανά τάξη) έχουν συγχωνευθεί σε μία, σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, λόγω πολύ μικρού αριθμού, τα λυκειόπαιδα παίζουν μαζί με τα παιδιά της Γ΄ Γυμνασίου. Τόπο στα νιάτα!