Φαινόμενα
Το παιχνίδι στον «Όμορφο κόσμο το πρωί» είναι απλό: ο Γρηγόρης Αρναούτογλου τηλεφωνεί και ο Νίκος Μουτσινάς αναλαμβάνει να ενισχύσει τη στιγμή με επιπλέον κωμικές γκριμάτσες, ατάκες...
Τηλεφωνικά και παράλογα Το χιούμορ της αδύνατης επικοινωνίας καταναλώνει ο «Όμορφος κόσμος», μόνο που οι συνθήκες κάνουν σικέ το παιχνίδι, για την/τον άγνωστο της τηλεφωνικής γραμμής
– Ναιαιαιαιαι;Ποιοοοοος;
– Καλημέεερααα!
– Εμπρόοοος;Ναιαιαια;
– Καλημέρα,καλημέρα,λέω.
– Εμπρός;Εμπρός;
– Εγώ είμαι.
– Ποιο εσύ;
– Μαντέεεψτε,μαντέεεεψτε…
– Εμπρόοοος;
– Καλέ εμείς,είμαστε…
– Λάθος…
– Όχι, όχι λάθος, μην κλείσετε, έχετε λίγη ώρα να μαντέψετε.
– Λάθος,λάθος,κλείνω…
Μοιάζει με μικρό μονόπρακτο. Ένα σχόλιο για το παράλογο. Στην πραγματικότητα είναι ένας από τους δεκάδες καθημερινούς διαλόγους που ακούγονται στον «Όμορφο κόσμο», όταν το δίδυμο των παρουσιαστών, Γρηγόρης και Νίκος (Αρναούτογλου και Μουτσινάς), «παίζουν» τα τηλεφωνήματα. Το παιχνίδι είναι απλό: ο Γρηγόρης τηλεφωνεί, βοηθός του ο Νίκος αναλαμβάνει να ενισχύσει τη στιγμή με επιπλέον κωμικές γκριμάτσες, ατάκες και ό,τι του κατεβαίνει στο κεφάλι. Κοινώς «οπτικοποιεί» το ευτράπελο.
Αυτός που σηκώνει το ακουστικό, συνήθως νοικοκυρές, στην πλειονότητά τους μεγάλης ηλικίας- ποιος άλλος βρίσκεται εκείνες τις ώρες στο σπίτι- πρέπει να μαντέψει ποιος έχει τηλεφωνήσει. Αν το βρει, κερδίζει. Μόνο που πρέπει να είναι σε εγρήγορση. Που σημαίνει να μη βρίσκεται ξεχασμένη στα προβλήματα της καθημερινότητας, να μην είναι το μυαλό της παγιδευμένο στον μικρόκοσμό της, να είναι ανοιχτό και να δέχεται την έκπληξη.
Αποδεικνύεται δύσκολο. Ακόμη και ο στοιχειώδης διάλογος αδύνατος. Και αποκαλυπτικός. Άνθρωποι που έχουν τις σκοτούρες, τις δουλειές τους. Κυρίως άνθρωποι που έχουν ξεχάσει την έκπληξη, γιατί δεν περιμένουν τίποτε, ίσως δεν επιθυμούν και τίποτε.
Και ξαφνικά, ένας συνδυασμός τεχνολογιών του τηλεφώνου και της τηλεόρασης ανοίγει μια αδιάκριτη «τρύπα» στον ξεχασμένο κόσμο τους. Για μία στιγμή. Αυτό είναι το τηλεπαιχνίδι, αυτό και το αστείο. Το φιλοθεάμον να απολαύσει συνενοχή στην «αθώα» αδιακρισία και να ξεκαρδιστεί με τον παραλογισμό της ίδιας του της ζωής. Να ξεκαρδιστεί με την αδυναμία επικοινωνίας, με τη «δυσκινησία» ανθρώπων αμέριμνων, απροειδοποίητων.
Άλλωστε είναι πάντα σπαρταριστό το χιούμορ που αναδύεται από τις πιο συνηθισμένες στιγμές της καθημερινότητας, όταν τις απομονώσεις από το φυσικό τους πλαίσιο, που τους δίνει και το νόημά τους. Κωμικό είναι το «πάγωμα» μιας συνηθισμένης σκηνής.
Βρίθει τέτοιων στιγμών η καθημερινότητα, πολύ περισσότερο η ίδια η τηλεόραση. Για παράδειγμα, χθες το μεσημέρι στο κουτσομπολίστικο «Μπλα, μπλα» φιγουράριζε στο κάτω μέρος της οθόνης τίτλος «Αργεί ο Τόλης να βγει από το εργαστήριο». Όποιος αδαής έκανε ζάπινγκ και έπεφτε στον συγκεκριμένο τίτλο θα έμενε κατάπληκτος. Ποιος «Τόλης», ποιο «εργαστήριο» και γιατί μας νοιάζει που αργεί; Η δε παρουσιάστρια Φαίη επαναλάμβανε με φωνή τόσο δυνατή που έμοιαζε να κρύβει απειλή «γιατί αργεί ο Τόλης στο εργαστήριο;», έφτασε μέχρι ουρλιαχτού «γιατί αργείειει;». Ζητούσε ευθύνες; Από ποιον; Απ΄ τον Τόλη επειδή αργούσε ή από τους δύο ρεπόρτερ που είχε στείλει η εκπομπή να δουν «για ποιο λόγο αργεί». Πέρασαν αρκετά λεπτά ώσπου να γίνει αντιληπτό ότι επρόκειτο για τον Βοσκόπουλο που είχε πάει στο ιατρείο για τεστ DΝΑ προκειμένου να αποδειχθεί αν είναι ή δεν είναι δικό του παιδί η κόρη τής πρώην συζύγου του. Πατείς με, πατώ σε οι κάμερες και οι ρεπόρτερ, τα μεσημεριανάδικα σε απευθείας συνδέσεις και η μάχη για μία δήλωση του πατρός-υπό-αίρεση σκληρή. Αν αυτό δεν είναι ο απόλυτος παραλογισμός, αυτή η τρελή σπατάλη της τεχνολογίας της επικοινωνίας για το απόλυτα ασήμαντο, ποιος είναι;
Οι άλλοι είναι… για την πλάκα μας
Είναι εύκολη λύση τα στιγμιότυπα του τηλεφωνικού παραλογισμού για μία εκπομπή, όπου ο σύντομος χρόνος του τηλεφωνήματος και η διαμεσολάβηση των διαφορετικών τεχνολογιών διογκώνει το κωμικό στοιχείο. Η απρόσωπη συσκευή, μια κυρία που βρίσκεται σε τελείως διαφορετική κατάσταση από αυτήν της εκπομπής και των συνένοχων τηλεθεατών της, όλοι γνωρίζουν εκτός από εκείνη. Και μόνο αυτό παράγει γέλιο. Σαν την καζούρα των μαθητών που συνεννοούνταν πίσω από την πλάτη του καθηγητή και έκαναν γκριμάτσες. Μόνο που εδώ προσφέρεται «αντίδωρο» σε εκείνον που θα αντιληφθεί την πλάκα, που θα αναγνωρίσει τον παρουσιαστή και την εκπομπή. Στον πειθήνιο, καλό τηλεθεατή. Οι άλλοι είναι… για την πλάκα μας.













