ΑΝΑΔΙΠΛΩΣΗ; ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΟΡΑΜΑ;

Χρειάζεται όμως ψυχραιμία, και ναι, επανάληψη, ξανά και ξανά, όσο ξανά και ξανά εμφανίζονται τα άλλα, με τυμπανοκρουσίες και ταρατατζούμ, από κανάλια και εφημερίδες. Το καινούριο λοιπόν στοιχείο είναι ελαφρά παραλλαγμένο το παλιό: το αγόρι, λέει τώρα, «θα έπρεπε» να γράφεται «αγώρι», και το τσιρότο «θα έπρεπε» να γράφεται «τσηρώτο», και τι πάει να πει συνήθεια, λέει, μάλλον είπε ο συντάκτης του λεξικού, σαν κάπως επιθετικά ή απηυδισμένος κατά την παρουσίαση του Ορθογραφικού Λεξικού, μια δυο φορές να το γράψουμε, πάει, το συνηθίσαμε. Έτσι, το Ορθογραφικό Λεξικό κυκλοφορεί «βασισμένο στη σχολική ορθογραφία», όπως σημειώνεται στο εξώφυλλο κιόλας. «Απλώς», στις «λιγοστές» λέξεις που αποκλίνουν από τη σχολική ορθογραφία, δίνεται σε σχόλιο η «ορθή ετυμολογική γραφή». Οπότε το αγόρι λημματογραφείται με- ο, σύμφωνα με τη σχολική ορθογραφία, αλλά σε σχόλιο εξηγείται η προέλευσή του και γιατί θα έπρεπε να είναι με- ω. Και υπάρχει και λήμμα αγώρι, που παραπέμεπει απλώς στο αγόρι. (Αλλά γιατί να υπάρχει λήμμα αγώρι;

Πού απαντά το αγώρι, εκτός από το Μεγάλο του Μπαμπινιώτη, ώστε να λημματογραφηθεί, έστω και για να παραπέμψει αλλού; Ψιλά πάλι γράμματα, αλλά έχουν να κάνουν με στοιχειώδεις αρχές της λεξικογραφίας.)

Πόσο καινούρια όμως είναι αυτή η ιστορία;

Εν αρχή λοιπόν το Μεγάλο με την μπαμπινιωτική ορθογραφία, με τις συστατικές της αδυναμίες και ασυνέπειες, που τις έχουμε ήδη επισημάνει και θα τις ξαναδούμε στη συνέχεια.

Ανεώχθησαν τότε οι ουρανοί, τα ύδατα εταράχθησαν, σίγουρα δημιουργήθηκε γενική, εκτεταμένη σύγχυση, πάντως η νέα ορθογραφία έγινε μόδα, λαϊφστάιλ.

Παράλληλα υπήρξε και έντονη κριτική από σημαντική μερίδα του επιστημονικού κόσμου. Να θεωρήσουμε άραγε αναδίπλωση ότι το Λεξικό για το Γραφείο και το Σχολείο καθώς και το Μικρό Λεξικό εμφανίστηκαν με τη σχολική ορθογραφία, όσο πιο αθόρυβα όμως γινόταν; Και τώρα, ίσως επειδή η Ακαδημία Αθηνών ετοιμάζει το επίτομο δικό της λεξικό, με τη σχολική ορθογραφία κι αυτή, χρειάστηκε εσπευσμένα να εμφανιστεί ένα Ορθογραφικό, αλλά να διατυμπανιστεί πως είναι «βασισμένο στη σχολική ορθογραφία», και μαζί να μνημειωθεί μέσα από τα σχόλια το μπαμπινιωτικό σύστημα, μ΄ ένα σμπάρο δηλαδή πολλά τρυγόνια, κανένα όμως, φοβάμαι, αυστηρά επιστημονικών προθέσεων.

Θα συνεχίσουμε όμως, κυρίως με το αλλοπρόσαλλο λημματολόγιο. Στο επόμενο, ο Ρώθων και η Σολίτσα.