[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Σύμφωνο συμβίωσης

Ωραίο το σύμφωνο συμβίωσης, ευρωπαϊκή ιδέα που έρχεται καθυστερημένα και στην Ελλάδα, αν και φαίνεται ότι παραλείπει να ρυθμίσει τη συμβίωση των ομόφυλων ζευγαριών, για την οποία κυρίως καθιερώθηκε. Δεν πειράζει, φαίνεται θα υιοθετηθεί απευθείας ο γάμος ομοφυλοφίλων, έτσι θα γίνουμε οι προοδευτι- κότεροι της Ανατολικής Μεσογείου.

Σημασία έχει πάντως ο νέος νόμος να βάλει ιδέες στα νέα παιδιά. Να γίνει συζήτηση, ζύμωση, κουβέντα. Να σκεφτούν περί συμβίωσης. Να τη δοκιμάσουν, έστω και χωρίς σύμφωνο και συμβόλαιο. Σαν ιδέα, σαν πρακτική, σαν κάτι διαφορετικό από την παρατεταμένη εφηβεία που βιώνουν οι περισσότεροι, χωρίς κανένα σύμφωνο, με σιωπηρή ενθάρρυνση ή ανοχή ή ανυπομονησία των γονιών τους, εξαρτάται από τον γονιό. Να βρουν το θάρρος να ρισκάρουν, να κάνουν μια πρόταση, να ανοίξουν το στόμα. Να ξανοιχτούν. Να πουν μια ωραία πρωία, βρε συ, μου αρέσεις, περνάμε καλά, αγαπιόμαστε, μου λείπεις όταν λείπεις, μήπως να δοκιμάζαμε να συμβιώσουμε; Να πάρω εκείνο το πάπλωμα που φυλά η μάνα μου για την προίκα, να πάρεις εκείνο το κομπιούτερ, να ψάξουμε ένα δυάρι; Μα, είναι ακριβά, μα, δεν έχω μάθει να μαγειρεύω, μα, βαριέμαι το καθάρισμα, μα, μα, μα. Νομίζω ότι αυτός ο νόμος δεν μας αφορά. Νομίζω ότι είναι κάτι που ήθελαν οι γονείς μας, τριάντα χρόνια πριν, τότε που οι δικοί τους γονείς δεν τους άφηναν ρούπι, κι εκείνοι λαχταρούσαν ερωτική συμβίωση και ανεξαρτησία. Εμείς γιατί; Δεν μας καταπιέζουν, ό,τι θέλουμε κάνουμε, φως, νερό, τηλέφωνο δεν πληρώνουμε, γιατί να συμβιώσουμε και να αυξήσουμε τις δαπάνες; Και να καταντήσουμε σαν τους δικούς μας; Με παιδιά που θα περάσουν την εφηβεία, θα περάσουν την πρώτη νιότη, θα μπούνε στη δεύτερη και με τίποτα δεν θα κουνάνε από το σπίτι;