[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Deja vu

Ξανά παρουσιάστηκε ανάπλαση του Πεδίου του Άρεως σε μακέτες. Αυτή τη φορά τις υπογράφει ο Αλέξανδρος Τομπάζης, αρχιτέκτονας αναγνωρισμένος· έχει φτιάξει κτίρια βιοκλιματικά, κι όχι μόνο στην Ελλάδα.

Ίσως δεν γνωρίζει ότι ανέλαβε την τρίτη ή την τέταρτη πρόταση που παρουσιάζεται τα τελευταία χρόνια. Εμείς πάλι, σαν γείτονες, έχουμε μια εμμονή, τις παρακολουθούμε όλες. Όλη την εξέλιξη, όλη την ιστορία, όλα τα στάδια.

Την εποχή που δούλευαν τα θέατρα και τα σιντριβάνια, την εποχή που ξεράθηκαν τα γρασίδια, την εποχή που έδιωξαν τις πάπιες από τη λιμνούλα, την εποχή που έδιωξαν και την ίδια τη λιμνούλα. Την εποχή της μεγάλης παιδικής χαράς, την εποχή της φθοράς της, την εποχή που φύτευαν τα παρτέρια, την εποχή που φύτευαν τα περίπτερα του παζαριού, την εποχή που πάρκαραν τα αυτοκίνητα, την εποχή που πάρκαραν τα σκουπίδια.

Και τέλος την εποχή με τις μακέτες. Όταν έφτασε ο κόμπος στο χτένι και κάπως συμμαζεύτηκε η κατάσταση, αλλά με το μικρότερο δυνατό κόστος. Δηλαδή, όχι πια μεγάλη παιδική χαρά και φύλακες, και γυναίκες να προσέχουν ποιος μπαίνει, και λουλούδια κάθε άνοιξη.

Μικρές παιδικές χαρές, χαλίκι κάτω, δεν πειράζει, παιδιά μεταναστών πηγαίνουν, ας σκληραγωγούνται, και σεκιούριτι. Και φυσικά όχι τουαλέτες στα τρία παλιά μικρά κτίρια, χρειάζονται προσωπικό με βάρδια, μόνο χημικές. Κι ό,τι δέντρο πεθάνει, ό,τι ξεραθεί πάει καλιά του, αλλά ας αφήσουμε τους ανθρώπους να ονειρεύονται: Ας εμφανίζουμε κάθε τόσο ωραίες μακέτες. Τις οποίες παρουσιάζει η Φώφη Γεννηματά, πρέπει να τους έχει αδυναμία. Προτάσεις εξαίσιες, μόνο χρηματοδότηση δεν έχουν βρει, και ποιος θα αναλάβει τη συντήρηση, ε, δεν πειράζει. Αφού σημασία έχει να ονειρευόμαστε, μην ξεχνάτε παρακαλώ τις ακριβές τουαλέτες στη μακέτα, τσάμπα είναι.