Νέοι Δίσκοι

Τα μπλουζ της αμμουδιάς

Kαλά νέα έρχονται από τη μουσική. Το επιστημονικό περιοδικό «Βrain» δημοσίευσε τα αποτελέσματα μελετών του που έγιναν σχετικά με τα οφέλη της μουσικής. Σύμφωνα με αυτά, η μουσική βοηθάει στη βελτίωση της μνήμης, στον καλύτερο ύπνο και στην απώλεια βάρους. Όλα αυτά, απλά ακούγοντας μουσική κάθε μέρα. Λοιπόν, θυμηθείτε, κοιμηθείτε και αδυνατίστε, τώρα.

Ο Τζακ Τζόνσον είναι ο ήρωάς μου. Έτσι όπως ο Κρις Άιζακ είναι ήρωάς μου. Για τον τρόπο που έχουν επιλέξει να ζουν και για το πώς βλέπουν τα πράγματα, για τις επιλογές τους. Έχουν εμπιστοσύνη στο κύμα. Γιατί πάντα κάτι θα φέρει. Δεν υπάρχει τίποτε καινούργιο σε αυτό. Το έχω πει κι άλλες φορές.

Ο Τζακ Τζόνσον είναι από τη Χαβάη. Εκεί οργανώνει και ένα φεστιβάλ, που ονειρεύεσαι κάποια στιγμή να παρακολουθήσεις. Γιατί θα περάσεις ωραία, δεν το συζητάμε αυτό. Πάντως, για να συμπληρωθεί η εικόνα του Τζακ χρειαζόμαστε ένα κύμα και μια κιθάρα. Αφού- τι σας λέω τόση ώρα;- είναι επαγγελματίας σέρφερ και μουσικός- και στα δύο τα καταφέρνει θαυμάσια.

Με την καινούργια του δουλειά, ο Τζακ έπιασε και κορυφή. Ο Θεός είναι άδικος, θα πεις. Άλλοι κλεισμένοι ώρες στο γραφείο, κι αυτός από την παραλία Νο1 στις λίστες με τα μπεστ σέλερ. Συγγνώμη, αλλά οι κορυφές είναι έξω. Και όλος ο κόσμος φαίνεται να συμφωνεί μαζί του και να θέλει να δει τα πράγματα αλλιώς. Με ορίζοντα.

Του αρέσει να περνάει τον χρόνο του έξω, δεν του αρέσει να βλέπει τηλεόραση, διαβάζει πολύ, ακούει μουσική και πάει βόλτες στα κύματα. Μια χαρά κανονικός άνθρωπος. Μια χαρά ωραία τραγούδια, ήρεμες, χαλαρωτικές, ζεστές μουσικές, που χτίζονται σιγά σιγά πάνω στην κιθάρα.

Κάτι σαν την άμμο κι αυτά. Τώρα όλο αυτό το σκηνικό μπορεί να εμφανίζεται δέκα φορές πιο παραλιακό, αλλά οκέι, τι σε νοιάζει; Μπορείς να περπατήσεις μέσα στο «Sleep through the static» ξυπόλητος και άφοβαδεν υπάρχουν σκοτεινές γωνιές. Υπάρχει βέβαια κάπου μια σχεδία που σε πάει στην ποπ των 60ς και των 70ς, αλλά όχι στον surf ήχο των Βeach Βoys- να εξηγούμεθα. Ο Τζόνσον- μουσικά- μένει στην παραλία, τον πιάνουν, θα έλεγα, τα μπλουζ της ακτής. Εκεί τραγουδάει για το Ιράκ. Γιατί η ζωή δεν είναι beach party, στο νερό κολυμπάνε και καρχαρίες, έστω κι αν η ακτή είναι ένα καταφύγιο.

Στο πίσω μέρος του CD, γράφει πως φτιάχτηκε με 100% ηλιακή ενέργεια (στην Βrushfire records, νοιάζονται). Αλλιώς, το κουβαδάκι σου και σ΄ άλλη παραλία.


Πάνω στο ίδιο (περίπου) κύμα

● Το «Αt the Foot of Μy Rival» των Τhe Νew Αmsterdams από το Κάνσας (και τα δυο άλμπουμ που δίνουν για download στο σάιτ τους http://www. newams. net/shop/.) ● Το «Μr Ρitiful» από καινούργιο του Μatt Costa, στην ακτή της φολκ, και με την ετικέτα του Τζακ Τζόνσον επίσης http://www. myspace.

com/mattcostamusic.

● Οι Εnd Οf Fashion, που ξεκίνησαν σαν side project των Sleepy Jackson. Ροκ με αυστραλέζικη εγγύηση http://www. myspace. com/endoffashion (μικρή γεύση με το biscit) λίγο πριν από τη νέα κολεξιόν.

● Το «Νo one would riot for less» των Βright Εyes (ακούστε το στο http://www. myspace.

com/brighteyes) ή ολόκληρο το «Cassadaga» που ήταν και από τα καλύτερα του 07.

● Ο ήχος των 70ς από μια 20χρονη τραγουδίστρια γράφουν οι «Νew Υork Τimes» για την Grace Potter και τους Νocturnals. Διαπιστώστε το στο http://www.

gracepotter. com/.


Σαν να τελειώνει ο κόσμος…

Για την αμμουδιά τραγουδάει και ο Αυστραλός Βen Lee – «Sand» λέγεται το τραγούδι, το οποίο όμως δεν είναι μέσα στο CD, το Ripe (Νew West) που είναι το καινούργιο του (βρίσκεται, για να ξέρετε, σε σάουντρακ που έχει ετοιμάσει για την ταινία του φίλου του Νας Έντγκερτον- αυστραλέζικες υποθέσεις αυτές). Αλλά η αίσθηση της άμμου δεν λείπει. Ούτε οι πατημασιές πάνω σε αυτή ούτε ο χρόνος που κερδίζουν δικαιωματικά αυτά τα τραγούδια. Μ΄ αρέσει ο ψίθυρος, το ημίφως και η σιγουριά πως αν δεν κάνω θόρυβο, μπορώ να τα ακούσω όλα. Ξεχωρίζω το «Love Μe like the World Ιs Εnding» και το «What Would Jay Ζ Do?»- γιατί όλοι πρέπει κάτι να μάθουμε από το Jay Ζ (κάτι ξέρει ο Μπεν Λι που το λέει). Στη Λουιζιάνα, στο μεταξύ, ένας θρύλος της, ο Dale Ηawkins (αυτός που έγραψε το «Susie- Q» μαζί με τον Τζέιμς Μπάρτον)

γυρίζει στα μέρη του, στο σπίτι του, εκεί όπου έπαιζε μικρός κρυφτό. Δεν έχω να προσθέσω τίποτε στα κάντρι μπλουζ του, στο ροκ της επιστροφής του «Βack Down Ιn Louisiana» (plumtone music), εκεί όπου συμβαίνουν, λένε, τρελά πράγματα.

…και άλλες άγριες ιστορίες
Ο Chip Τaylor από την άλλη, είναι αυτός που έχει γράψει το «Wild Τhing» (και είναι και αδελφός του Γιον Βόιτ, που σημαίνει πως είναι θείος της Αντζελίνα Ζολί). Τελευταία συνεργάζεται με την Carrie Rodriguez σε κάντρι ροκ θέματα και στο Live from the Ruhr Τriennale, που έχω μπροστά μου, βρίσκω γιατί αυτή η συνεργασία έγινε ένα από τα σουξέ της κάντρι εναλλακτικής σκηνής. Πάνω που το πάρτι έχει φουντώσει.