[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Από τη σήψη δεν βγαίνουν νικητές και ηττημένοι

ΔΙΧΑΣΜΟΣ. Δεν υπάρχει άλλη λέξη για να περιγράψει κανείς αυτό που συμβαίνει στο ΠΑΣΟΚ. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης βίωσε εκ νέου τραυματική εμπειρία την Κυριακή που πέρασε, κατά τις εκλογές για την ανάδειξη των συνέδρων.

Απεδείχθη ότι ο διχασμός διαπερνάει κάθετα το ΠΑΣΟΚ και φτάνει μέχρι τη βάση. Και αυτό είναι το χειρότερο. Όταν ο χουλιγκανισμός χτυπάει την πόρτα, η συνοχή και η λογική φεύγουν από το παράθυρο. Όταν στήνονται διπλές κάλπες για μια διαδικασία ενός κόμματος. Όταν «σύντροφοι» αλληλοϋβρίζονται χυδαία με εκφράσεις του τύπου «λαμόγια» και «απατεώνες». Όταν είναι έτοιμοι να έρθουν στα… χέρια όπως ο Νικοπολίδης με τον Κονσεϊσάο. Όταν δείχνουν με κάθε τρόπο ότι αντιμετωπίζουν ο ένας τον άλλον σαν εχθρό, τότε κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας. Και όχι μόνο αυτό. Το τραγικό είναι ότι η Επιτροπή Καταστατικού και Πιστοποίησης, η οποία έλαβε γνώση για όλα αυτά, αρκέστηκε να πει ότι θα ασχοληθεί την… Τετάρτη. Σε ένα κόμμα με παράδοση σε δημοκρατικές διαδικασίες, είναι δυνατόν το αρμόδιο όργανο να σφυρίζει αδιάφορα και να επικαλείται τις καταστατικές και γραφειοκρατικές διαδικασίες, αντί να σπεύσει να ξεκαθαρίσει αυθημερόν τις τραγελαφικές αυτές καταστάσεις; Αποδεικνύεται ότι το πρόβλημα είναι πολύ βαθύτερο. Και ότι εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα δεν αρκούν οι δηλώσεις καλών προθέσεων ένθεν κακείθεν. Δεν είναι αρκετές οι διαβεβαιώσεις περί «στρατιώτη της παράταξης» του Ευ. Βενιζέλου, ούτε οι διαρροές συνεργατών του Παπανδρέου για «ανοίγματα» προς την πλευρά του «Ρεύματος». Απαιτείται και οι δύο πλευρές να κάνουν κινήσεις εκτόνωσης προς τη βάση, προς τον απλό ψηφοφόρο του κόμματος. Τον οποίο απλό ψηφοφόρο οι ίδιοι μπόλιασαν με άσβεστο μίσος εναντίον του «αντιπάλου» κατά τη δίμηνη κούρσα της προεδρικής εκλογής. Τώρα, απλώς εισπράττουν τα επίχειρα. Είναι προφανές ότι ένα κόμμα με τέτοια δομικά προβλήματα συνοχής, δεν μπορεί να πάρει τα «πάνω του», ούτε μπορεί να πείσει τον μέσο Έλληνα πολίτη ότι θα λύσει τα προβλήματά του. Απαιτείται λοιπόν θάρρος, γενναιότητα και συγκεκριμένες κινήσεις για να κλείσει- αν κλείσει- η ανοικτή πληγή. Αλλιώς θα κακοφορμίσει. Και από τη σήψη δεν βγαίνουν νικητές και ηττημένοι.