[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Ευεργεσίες του χιονιού

Το χιόνι αλλάζει το τοπίο, σκεπάζει διάφορα πράγματα που τα έχουμε συνηθίσει να γεμίζουν τα μάτια μας, κι αναδεικνύει άλλα. Φτιάχνει τοπίο κατ΄ αρχήν, εκεί που πρώτα υπήρχε μόνος ένας δρόμος, δυο πολυκατοικίες, δέκα αυτοκίνητα. Πλάθει κάτι καινούργιο με ό,τι βρίσκει μπροστά του. Εξαφανίζει λαμαρίνες, καταπίνει χρώματα, εξομαλύνει σχήματα. Χαϊδεύει ό,τι συναντά καμπύλο και κυρτό. Έχει μια προτίμηση στα παλιά κομμάτια. Ξαφνικά ανακαλύπτουμε ότι υπάρχουν κεραμίδια σε ένα μέρος που ποτέ δεν τα είχαμε προσέξει, γείσα, τρίγλυφα και μετόπες στα παλιά σπίτια. Κι υπάρχουν δέντρα φυτεμένα σε τρύπες ανάμεσα στις πλάκες του πεζοδρομίου, ένα στέγαστρο πόρτας με μεταλλικά στολίδια, μια μικρή πέργκολα με ξεχασμένη αποστολή. Το χιόνι λατρεύει τα δέντρα, στολίζει σχολαστικά ένα ένα τα φύλλα, φτιάχνει εργόχειρα. Κι όπως κάθε λατρεία, στο τέλος μπορεί να τα τσακίσει από την επιμονή του και την προτίμηση που τους δείχνει. Το χιόνι μεταμορφώνει, φωτίζει και αλλάζει τα πάντα, αλλά πλανεύει, ξεγελά. Η αισθητική παρέμβασή του είναι εφήμερη, οι μεγάλοι το ξέρουν και φωνάζουν στα παιδιά να το προσέχουν, είναι ύπουλο. Θα παγώσει, θα λειώσει, θα καταστρέψει. Θα γλιστράνε άνθρωποι, θα πεθάνουν φυτά, θα ξεψυχήσουν μικρά πουλιά.

Τα παιδιά δεν τους ακούνε, ευτυχώς. Θα ήταν κρίμα να στερηθούν την προσωπική γνωριμία με όλη την γκάμα των αισθήσεων και των ψευδαισθήσεων. Βγαίνουν στο χιόνι και χτυπιούνται με χιονόμπαλες, γλιστράνε, γελάνε και ευτυχούν. Αυτά μπορούν ακόμα να χαίρονται το μέγα προνόμιο που τους χαρίζει, όχι μόνο οπτικό, αλλά και απτικά. Για το χατίρι τους ακυρώνει τη βαρύτητα και σβήνει τη βία, μπορούν να ξεθυμάνουν χωρίς συνέπειες, και παραδέχονται όταν επιστρέφουν με σκασμένα χέρια και αναμμένα μάγουλα: είναι καλύτερο κι από βιντεοπαιχνίδι έτσι που απορροφά τη βία τους, χωρίς συνέπειες!