«Χαίρομαι που είμαι ακόμα στον δρόμο»

O Λουκιανός Κηλαηδόνης μοντάρει και ξαναμοντάρει τη ζωή και τα τραγούδια του, που ακόμη έχουν άρωμα από «Αγιόκλημα και γιασεμί»…

Σκηνοθέτης μπορεί να μην είναι, αλλά αυτήν την εποχή ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία κοιτώντας τη ζωή του μέσα από τη σήραγγα του χρόνου. Το «Πατάρι» (το λαϊβάδικο πάνω από το θέατρο «Μεταξουργείο») απέκτησε μια μεγάλη οθόνη και ο πρωταγωνιστής Λουκιανός Κηλαηδόνης απέκτησε «συμπαίκτη» σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος: Ο Λουκιανός τού χθες (μέσα από αρχειακό υλικό) και ο Λουκιανός τού σήμερα (σε λάιβ εκδοχή) συναγωνίζονται σε χιούμορ και αυτοσαρκασμό ο ένας τον άλλον, συμπυκνώνοντας με αριστοτεχνικό τρόπο μια πορεία 30 χρόνων- πορεία του και πορεία μας, αφού πολλά από τα τραγούδια του κατάφεραν να δώσουν εικόνα και φωνή στη γενιά της μεταπολίτευσης.

Από την πρώτη του συναυλία στον Λυκαβηττό (1982), το θρυλικό πάρτι της Βουλιαγμένης (1983) τη «Νέα Κυψέλη- Νέα Ορλεάνη» (1997) και το «Coctail Ρarty» (2002) μέχρι τη συναυλία στο Ηρώδειο (2006), προκύπτει το πνεύμα ενός καλλιτέχνη που κατάφερε να κάνει την Αθήνα του ΄80 να ξεφαντώσει δίπλα στο κύμα, να γεμίσει τον Λυκαβηττό με πυροτεχνήματα και άδεια κουτάκια μπίρας, να βουρκώσει με το άρωμα από αγιόκλημα στα θερινά σινεμά, να αυτοσαρκαστεί με τα «Μικροαστικά», να βρει μια θέση στην καρδιά της για τον «φτωχό και μόνο καουμπόη».

ΙΝFΟ

Στις 3 Μαρτίου (21.00) στο «Παλλάς» (Citylink, Βουκουρεστίου 5, τηλ. 210-
3213.100).
Εισιτήρια: 30, 40, 50, 60 ευρώ.

Όλα αυτά τα μοντάρισε στο πρόγραμμα του «Παταριού», μαζί με τα ανανεωμένα «Φανταρίστικα» που τώρα επανεκδίδονται (είχαν κυκλοφορήσει το 2001 με το περιοδικό «Δίφωνο» και βασιζόταν στα στιχάκια που έστελναν φαντάροι στη στήλη «Φαντάρε Πού Πας»). Τώρα κυκλοφορούν πλήρη, με διαφορετικό «κάστινγκ» φωνών- από τον Φοίβο Δεληβοριά και τον Βαγγέλη Γερμανό μέχρι τον Δημήτρη Μητροπάνο, τον Διονύση Σαββόπουλο και τον Γρηγόρη Ψαριανό. Στη λάιβ τους εκδοχή, στο «Πατάρι» του Μεταξουργείου, συνδυάζονται με ένα εξαιρετικό οπτικό υλικό, τα χιουμοριστικά ερασιτεχνικά βίντεο που στέλνουν φαντάροι στο σάιτ youtube.

Θα έλεγα, από διαίσθηση, ότι δεν είστε άνθρωπος του Ίντερνετ. Αλλά μάλλον έκανα λάθος…

Δεν είμαι. Καμία σχέση. Το υλικό το βρήκαν οι συνεργάτες μου… Από 350 βιντεάκια, διάλεξα καμιά 35αριά. Ορισμένα είναι εξαιρετικά, επιπέδου Μόντι Πάιθονς. Και ταιριάζουν τόσο ωραία με τα τραγούδια, το κλίμα του δίσκου.

Δηλαδή όλη αυτήν την εποχή κάνετε μοντάζ. Όχι μόνο στα φανταράκια, αλλά και στη ζωή σας…

Η αλήθεια είναι ότι έχω ένα τεράστιο αρχείο, κρατούσα τα πάντα. Έτσι, γιατί ήθελα, όχι γιατί είχα σκοπό να το κάνω κάτι.

Και τι βλέπετε τώρα που κοιτάτε τον εαυτό σας στο χθες;

Χαίρομαι πάρα πολύ. Που έζησα ό,τι έζησα και που είμαι ακόμα στον δρόμο. Φεύγουν γρήγορα τα «καλύτερά μας χρόνια»;

Αν δεν τα αφήσουμε να φύγουν, δεν φεύγουν. Συνεχίζονται.

Ναι, αλλά εσείς δράσατε πιο έντονα σε μια εποχή που είχε συλλογικότητα, ξέρατε σε τι κοινό απευθύνεστε. Σήμερα;

Εγώ πάντα έβρισκα τον δρόμο, χωρίς να επηρεάζομαι από το ρεύμα. Το ΄73 που τραγουδούσαν το «Επιπόλαιο με λες», εγώ έκανα τα «Μικροαστικά». Το ΄75 που όλοι τραγουδούσαν Θεοδωράκη, το «Μedia Luz»…

Τι σας ενοχλεί περισσότερο σήμερα;

Πολλά. Πάρα πολλά. Το ίδιο συνέβαινε και τότε.

Έχετε την ίδια διάθεση σαρκασμού που είχατε τότε;

Φυσικά. Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι.


Αναδρομή με μεγάλη ορχήστρα

Στις 3 Μαρτίου ο Λουκιανός Κηλαηδόνης θα δώσει συναυλία στο «Παλλάς» της Βουκουρεστίου, με τίτλο «Μ΄ αγιόκλημα και γιασεμί… μέσα στον χειμώνα». «Είναι αναδρομή στα τραγούδια 30 χρόνων», λέει, «με μεγάλη ορχήστρα». «Αλλά θα συμπεριλάβω και τα “Φανταρίστικα” και το βιντεάκι τους. Ο ήχος γίνεται πιο πλούσιος έτσι».