[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Άλλο Αθήνα, άλλο Κωνσταντινούπολη

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ, 7.00 χθες το πρωί, στον δρόμο από την ασιατική πλευρά της πόλης προς το αεροδρόμιο με θέα τον παγωμένο Βόσπορο, τίποτα δεν θύμιζε ότι η πόλη έζησε ένα διήμερο ακραίων καιρικών φαινομένων, το χειρότερο από το 2004.

Η έντονη χιονόπτωση συνεχίζεται, οι δρόμοι είναι ανοικτοί, οι άνθρωποι πηγαίνουν στις δουλειές τους και η κίνηση στους κεντρικούς δρόμους είναι αυτή ενός συνηθισμένου δευτεριάτικου πρωινού.

Το μόνο πράγμα που δεν λειτούργησε στην Κωνσταντινούπολη το περασμένο Σαββατοκύριακο ήταν τα πλοιάρια του Βοσπόρου που μεταφέρουν τον κόσμο από την ευρωπαϊκή στην ασιατική πλευρά της πόλης. Κι αυτό λόγω των θυελλωδών ανέμων. Από το πρωί του Σαββάτου, όταν έπεσαν οι πρώτες νιφάδες χιονιού, τα ειδικά οχήματα του δήμου έριχναν τόνους αλατιού στους παγωμένους δρόμους. Και προσπαθούσαν με όλα τα μέσα να κρατήσουν τη γέφυρα που ενώνει την ευρωπαϊκή με την ασιατική πλευρά της Κωνσταντινούπολης ανοικτή, για να μην παραλύσει η κυκλοφορία της πόλης.

Ούτε οι κεντρικοί δρόμοι και λεωφόροι έκλεισαν, ούτε επιστράτευση έγινε, ούτε τα λεωφορεία ακινητοποιήθηκαν, ούτε τα ταξί εξαφανίστηκαν, ούτε οι άνθρωποι κλείστηκαν στα σπίτια τους, κι ας ήταν η θερμοκρασία τρεις βαθμούς κάτω από το μηδέν. Ούτε κάποιος χρειάστηκε να απειλήσει τους Κωνσταντινουπολίτες με πρόστιμο αν δεν φορούσαν στα αυτοκίνητά τους αλυσίδες.

Κατά την επιστροφή στην Αθήνα χθες το απόγευμα, το «Ελ. Βενιζέλος» έμοιαζε με βομβαρδισμένο τοπίο. Ταξί και άνθρωποι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού, τα λεωφορεία είδος πολυτελείας.

Με ποια λογική μετατρέπεται μια έντονη χιονόπτωση σε… τσουνάμι και η μετάβαση στο Σύνταγμα σε «επικίνδυνη αποστολή»; Μήπως την επόμενη φορά θα πρέπει να ζητήσουμε την επέμβαση του στρατού και των ειδικών δυνάμεων ή καλύτερα να εξετάζαμε σοβαρά την προοπτική μετακίνησης με… υποβρύχιο;

Χωρίς αλάτι ο κρατικός μηχανισμός, στήλη άλατος οι πολίτες που εγκλωβίστηκαν στους τέσσερις τοίχους προκειμένου να μη διακινδυνεύσουν τη σωματική τους ακεραιότητα.

Στήλη άλατος και οι ταξιδιώτες στην «απέναντι πλευρά», που δεν έπαψαν τις ώρες της αναμονής στο αεροδρόμιο να αναρωτιούνται για το νόημα των λέξεων, καθώς εγκατέλειπαν την «ανατολίτικη» Κωνσταντινούπολη για να προσγειωθούν στην «ευρωπαϊκή» Αθήνα.