[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Αδικία

Στο Παρίσι όλα είναι μυθικά, ακόμα και οι φυλακές, όπως η Σαντέ, που θα πει Υγεία (για τους απέξω θα εννοεί μάλλον) και λειτουργεί από τον 19ο αιώνα στην αριστερή όχθη. Πίσω από τους πανύψηλους τοίχους της έκλεισαν τον καημένο τον Ζερόμ Κερβιέλ, χρηματιστή τράπεζας, στο άνθος της ηλικίας του, 31 χρόνων. Και γιατί; Επειδή έπαιξε, πράγμα για το οποίο πληρωνόταν από την τράπεζα, κι έχασε, πράγμα που κανονικά θα έπρεπε να είναι στους κανόνες του παιχνιδιού. Πώς το βλέπουν έτσι αυτοί, όλο να παίζουν και όλο να κερδίζουν;

Γίνεται; Δεν πρέπει και κάποιος να χάνει; Δεν τους είχαν πει όμως ότι αν χάνουν θα πηγαίνουν στη Σαντέ.

Εντάξει, μπορεί η ζημιά να ήταν μερικά δισεκατομμύρια ευρώ ή δολάρια ή γιεν, τι σημασία έχει, αν όμως του καθόταν του Κερβιέλ το ρίσκο, θα έπαιρνε μπόνους μερικά εκατομμύρια, θα είχε την Καγιέν του για τις εκδρομές στον πύργο του με σοφέρ και το ατομικό του γυμναστήριο με σάουνα κι όλα τα κομφόρ που απολαμβάνουν οι νεαροί αυτοί πρωταθλητές του οικονομικού ρίσκου.

Νεαροί, για να μην καταλαβαίνουν και πολύ καλά τι ακριβώς κάνουν και κυρίως να μην υπολογίζουν τον κίνδυνο, ο οποίος πρέπει να είναι μεγάλος, για να είναι μεγάλα και τα κέρδη. Ένα είδος ανιχνευτών του πεδίου της μάχης, που έχουν χάσει την αίσθηση του τι εκπροσωπούν οι αριθμοί στις οθόνες τους, πόσοι μισθοί μπορεί να είναι η κάθε τους κίνηση, πόσες γέφυρες ή σχολεία ή καράβια ή γουναρικά μπορούν να αγοραστούν με τους μηνιαίους τόκους μιας επένδυσης, γιατί και όσες πολυτέλειες τους παρέχονται δεν είναι παρά σύμβολα της ικανότητάς τους. Και σαν ανιχνευτές τους θυσιάζουν οι γηραιοί στρατηγοί από τα μετόπισθεν, με την ίδια αναισθησία…