Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Δομημένοι παραλογισμοί

Αγαπητή κ. Φοίβη, Επιτρέψτε μου ένα κουίζ: «Υπάρχει κατηγορία Ελλήνων εργαζομένων ή συνταξιούχων που να μην έχει πάρει αύξηση (έστω μικρή…) για το έτος 2007;».

Δεν νομίζω ότι θα βρείτε την απάντηση, γι΄ αυτό ας την πάρει το ποτάμι: Οι συνταξιούχοι της Εμπορικής Τράπεζας. Γιατί και πώς; Διότι έτσι «αποφασίζει και διατάζει» το ΙΚΑ (το ΕΤΑΜ; το ΕΤΕΑΜ; το ΕΤΑΤ;- θα σας γελάσω), εκεί δηλαδή όπου μας έριξαν όταν διέλυσαν το επικουρικό ταμείο (το ΤΕΑΠΕΤΕ) παράνομα και αντισυνταγματικά (σύμφωνα και με πρόσφατη απόφαση του Πρωτοδικείου).

Δεν έχει, λέει το ΙΚΑ, τους συνταξιοδοτικούς φακέλους του ΤΕΑΠΕΤΕ και δεν μπορεί να κάνει υπολογισμούς. Όμως ούτε το 2006 τους είχε, αλλά τότε οι υπολογισμοί έγιναν (με θαυματουργό τρόπο; με τη βοήθεια καφετζούς;- μυστήριο μέγα). Ας αφήσουμε την πλάκα. Όλα αυτά είναι προφάσεις εν αμαρτίαις.

Πρόκειται για μια θλιβερή ιστορία, χαρακτηριστική τού αλαλούμ και της σαδιστικής νοοτροπίας του κράτους και των καρεκλοκένταυρών του και χρειάζεται πολύ χώρο για να αναλυθεί. Δεν θέλω να κάνω κατάχρηση της φιλοξενίας σας.

Με εκτίμηση, Σταύρος Καράλης ΥΓ: Αν ενδιαφέρεται κανείς, λεπτομερή στοιχεία στη διάθεσή του. Εμ δεν έχουν αφήσει και τίποτα τα σεμνά και ταπεινά λαμόγια, αγαπητέ Σ ταύρο. Κ άτι με τα δομημένα, κάτι με τα αδόμητα, κάτι με κουμπάρους και κουμπαριές, το άφησαν μείον το ταμείον. Τ α μισά ύποπτα κονδύλια της υπόθεσης Ζαχόπουλου να έριχναν στα Τ αμεία, αυτά θα είχαν σωθεί. Αλλά… ο παραλογισμός συνεχίζεται.


Μούγγα και υποκοριστικά

Αγαπητή Φοίβη, Διαβάζω πάντα με πολύ ενδιαφέρον ό,τι γράφει ο κ. Γεωργουσόπουλος. Μου αρέσουν και ο λόγος του και οι θέσεις του. Γι΄ αυτό με ξένισε άρθρο του στα «ΝΕΑ» του Σαββατοκύριακου. Υποστηρίζει ότι οι πνευματικοί άνθρωποι του τόπου άδικα κατηγορούνται από κάποιους «κατήγορους της φωτιάς» ότι σιωπούν μπροστά στον κατακλυσμό των τηλεοπτικών και άλλων σκουπιδιών που μας πνίγουν. Αντιθέτως, αυτοί και μιλούν και γράφουν. Ως παράδειγμα μάλιστα, αναφέρει δύο πονήματα του Γ. Φαράκλα, «Νόημα και κυριαρχία» και «Φαινομενολογία του νου». Δηλαδή δύο έργα φιλοσοφικής σκέψης.

Ατυχές το παράδειγμά του. Εδώ μιλάμε για το πλατύ κοινό, δηλαδή την πλειονότητα του κόσμου, που βομβαρδίζεται κάθε μέρα από παντοειδείς επιθέσεις σκουπιδιών, κυρίως από την τηλεόραση, όντας ανίσχυρο να αντιδράσει (μη μου πείτε το γελοίο επιχείρημα με το τηλεκοντρόλ). Δεν μιλάμε για την ελίτ του πνεύματος, που μπορεί να κατανοήσει τις ιδέες του Φαράκλα ή των στοχαστών Κονδύλη και Ψυχοπαίδη. Πώς μπορούν να επιδράσουν οι ιδέες του Φαράκλα στον απλό κόσμο ή στα παιδιά; Έχουν αυτοί το πνευματικό υπόβαθρο να τις κατανοήσουν;

Και ύστερα τι θα πει ότι οσάκις οι πνευματικοί άνθρωποι επιχείρησαν να παρέμβουν, απαξιώθηκαν, φιμώθηκαν, ταπεινώθηκαν; Αυτό είναι το πρωτεύον;

Δηλαδή οι πνευματικοί άνθρωποι πρέπει να εισπράττουν μόνο επαίνους και αποδοχή; Δεν αντέχουν την αμφισβήτηση, την απαξίωση και τον προπηλακισμό ακόμα, αν πρόκειται να υπερασπίσουν τις ιδέες τους; Έτυχαν καλύτερης μεταχείρισης μήπως ο Σωκράτης, ο Γαλιλαίος, ο Χριστός, στην εποχή τους;

Εγώ ξέρω ότι οι πνευματικοί άνθρωποι σε κάθε εποχή έχουν χρέος να γίνονται μπροστάρηδες με οποιοδήποτε τίμημα. Αυτή είναι η μοίρα τους και όχι τα από καθέδρας κηρύγματα.

Ας αφήσουν λοιπόν την ασφάλεια των γραφείων τους, τους κλειστούς κύκλους στους οποίους κυκλοφορούν και το αποστειρωμένο περιβάλλον τους. Ας πάρουν πρωτοβουλίες. Ποιες; Ας τις βρουν. Αν θέλουν να γίνουν πραγματικά χρήσιμοι, καταξιώνοντας τον τίτλο του πνευματικού ανθρώπου, ας κατέβουν για λίγο στο επίπεδο του απλού κόσμου, ας μιλήσουν στη γλώσσα του και ας βγουν ακόμη και «στα θλιβερά παράθυρα και τα χαώδη πάνελ» που λέει ο κ. Γεωργουσόπουλος. Αυτή θα είναι μια ουσιαστική παρέμβαση.

Ωραία είναι τα βιβλία, τα άρθρα, οι ιδέες, οι «επιφυλλίδες», αλλά τα διαβάζουν λίγοι και τα κατανοούν λιγότεροι. Έτσι φτάσαμε να οδηγούν τα πράγματα σήμερα ένας Λάκης, ένας Μάκης και ένας Θέμος. Έτσι τους αποκαλούν, χωρίς επώνυμο. Σαν να λέμε Σωκράτης, Περικλής, Θουκυδίδης….

Με εκτίμηση, Καίτη Σκαρβέλη Η μούγγα (στη στρούγκα) των «πνευματικών ανθρώπων» είναι ευθέως ανάλογη των επιχορηγήσεων από κρυφά και φανερά κονδύλια, αγαπητή Καίτη. Δεν θα τους χαλάσετε εσείς τη μαγιά. Το χειρότερο όμως είναι ότι έχουμε αφήσει να μας διαφεντεύουν τα υποκοριστικά! Και δη κακόηχα τα περισσότερα.


Πιάσε και κανένα σέσκουλο

Αγαπητή Φοίβη, Μετά το τρομακτικό μανιφέστο του κυρίου Τσίπρα ότι «το ΠΑΣΟΚ δεν είναι Αριστερά», προτείνω όλοι μας να ψωνίζουμε από την ΕΒΓΑ της γειτονιάς (ΣΥΡΙΖΑ) για τον απλούστατο λόγο ότι τα γιαουρτάκια είναι πάντα πρόχειρα. Βασίλης Αξελής, Πελασγία Εγώ πάντως το καταδιασκέδασα, αγαπητέ Βασίλη, αυτό το επίπεδο γαλακτοκομικών και αγκινάρας που έφεραν στην πολιτική. Αφενός ο κύριος «Πεκίνο» να μιλάει για «μαγαζάκι που από ΕΒΓΑ της γειτονιάς έγινε σούπερ μάρκετ που νομίζει ότι μπορεί να κλέψει από το μεγάλο σούπερ μάρκετ που είναι το ΠΑΣΟΚ», αφετέρου ο νεόκοπος- και μέθην έχων- Τσίπρας με το «εμείς από αυτό το μαγαζάκι δεν θέλουμε να ψωνίσουμε». Τι να τους ευχηθώ; Άντε και σε επίπεδο σερβιέτας με φτερά- τρίτος διάδρομος αριστερά, πάνω ράφι.