[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Βαθιά στον εγκέφαλο

Προσπαθώντας να πείσουν έναν λαίμαργο παχύσαρκο να εγκαταλείψει το φαγητό, οι επιστήμονες σκάλισαν λίγο παραπάνω τα κέντρα του εγκεφάλου του και ανακάλυψαν τη μυστική κοιτίδα των αναμνήσεων. Μικρά τσιμπήματα των ηλεκτροδίων έκαναν να ξεχυθεί μέσα του ένας θησαυρός από ξεχασμένες στιγμές, όμορφες ή δυσάρεστες όμως;

Ίσως να ήταν οι στιγμές των παιδικών του χρόνων που επιθυμούσε το φαγητό για να παρηγορηθεί, επειδή τα άλλα αγαθά του κόσμου τού φαίνονταν δύσκολα ή απαγορευμένα.

Ποιος ξέρει; Δεν μάθαμε τι απέγινε με τον παχύσαρκο, δεν αποκλείεται να εγκατέλειψε τις ηδονές του τραπεζιού για τις ηδονές των αναμνήσεων. Οι επιστήμονες πάντως είναι σίγουροι ότι βρήκαν τα κλειδιά στις μνήμες του εγκεφάλου και θα μπορούν να μπαίνουν κατά βούληση, ίσως και να μπαινοβγαίνουν (αυτό να το ξεχάσω. Αυτό να το θυμάμαι, κ.ο.κ). Επικράτησε ενθουσιασμός ανά τον κόσμο, γιατί αυτή η μνήμη έχει πολύ αυτονομηθεί μέσα μας, δεν την ελέγχουμε, κάνει ό,τι της αρέσει και καλό θα της έκανε λίγη πειθαρχία. Φαίνεται κατ΄ αρχήν σαν θαυμάσια απασχόληση για τα γεράματα, όπου οι συνταξιούχοι δεν θα χρειάζεται να παρακολουθούν δέκα ταινίες και είκοσι σίριαλ την ημέρα για να περάσουν την ώρα τους, θα τσιμπιούνται με τα ηλεκτρόδια και θα απολαμβάνουν τη δική τους ιστορία με τη μοναδική κι ανεπανάληπτη αίσθηση που έχουν οι προσωπικές αναμνήσεις για τον καθένα.

Φτάνει να μη χαλάει η γεύση τους από τη μηχανική χρήση, να μην εμφανίζονται δηλαδή άχροες και άοσμες, ή απλά αβάσταχτες οι δυσάρεστες και χλιαρές οι ευχάριστες αναμνήσεις. Να διατηρούν την ένταση και τη νοσταλγία που έχουν όσες αναμνήσεις επιλέγουν μόνα τους τα ανεξερεύνητα κέντρα του εγκεφάλου, να μη χάνουν τη γλύκα και τη φρεσκάδα τους. Αλλιώς δεν θα πάρουμε, άσ΄ τες θαμμένες.