Δίκτυο

Παλαιοδημοτικίστικα με… αξάν

Άλλες δύο απορίες που μου γέννησε η παράσταση της Λυρικής Σκηνής με τον «Πρωτομάστορα» του Καλομοίρη στο Μέγαρο Μουσικής να εκφράσω. Η όπερα εδώ και δεκαετίες είναι διεθνής υπόθεση πια. Αλλά όταν επιλέγεται να ανεβεί από τον πρώτο κρατικό μελοδραματικό θίασο μία ελληνική- όσο δεν γίνεται, Καλομοίρης, Καζαντζάκης…- όπερα που θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο εξωτερικό και οι ρόλοι της είναι έξι όλοι κι όλοι, αναθέτεις τους δύο βασικούς- τον επώνυμο και της Σμαράγδας- σε έναν Ρώσο και σε μία Αμερικανίδα; Δεν διαθέτει η Λυρική έναν τενόρο και μία δραματική σοπράνο κατάλληλους για τους ρόλους αυτούς; Ούτε μπορούσε να βρει στο εξωτερικό δύο Έλληνες καλλιτέχνες; Καθόλου δεν με έπιασε το εθνικιστικό μου, αλλά να ακούω τους δύο ξένους να «παλεύουν» συλλαβιστά και με «αξάν» με τα δύσκαμπτα- όσο κι αν ο λόγος είναι ποιητικότατος- ελληνικά του λιμπρέτου και να βλέπω να πέφτουν και ελληνικοί υπέρτιτλοι- για τους ελληνικούς στίχους!-, για να καταλάβουμε τι λέγεται από σκηνής, μια θυμηδία μου προκάλεσε. Και θα το βούλωνα αν οι δύο μετακλημένοι ανταποκρίνονταν στους χαρακτηρισμούς – του ίδιου του κειμένου- «ξανθός λεβέντης» και «όμορφο κορμάκι». Αλλά εδώ απλώς είχαν και οι δύο προσθέσει τα κιλά τους σε μία παράσταση- έτσι κι αλλιώς, κατά τα πέντε έκτα- «βαρέων βαρών». Και η δεύτερη: Οι…

προηγμένης τεχνολογίας οικοδόμοι- χορευτές- με φόρμες πάνω από τα γυμνά τους σώματα και κίτρινες κάσκες με φακό στο κεφάλι- πώς έδεναν με τις προελεύσεως Δόρας Στράτου χορογραφίες και τα παλαιοδημοτικίστικα του κειμένου- «σύντας» κ. λ.π. κ.λ.π.


Στη μάχη για τα Μάρμαρα

Και ο Στέλιος Χατζηιωάννου στη μάχη για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα. Το αναφέρουν οι «Sunday Τimes» που λένε ότι ο 40χρονος ιδιοκτήτης της αεροπορικής εταιρείας ΕasyJet και εταιρειών με κρουαζιερόπλοια, λεωφορεία, ξενοδοχεία, δήλωσε την υποστήριξή του στη Βρετανική Επιτροπή για την επιστροφή των Μαρμάρων και χρηματοδότησε συνέδριο στο Πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ για το θέμα, το οποίο διοργανώθηκε από την Επιτροπή πριν από ένα μήνα.

Οι «Sunday Τimes» δεν παραλείπουν να σημειώσουν ότι πολλοί αποκαλούν την αρπαγή των Γλυπτών από τον Λόρδο Έλγιν ως τη μεγαλύτερη κλοπή στην Ιστορία. Και μιλούν για «πολιτικά ευαίσθητο θέμα, τόσο για τη Βρετανία όσο και για την Ελλάδα», υπενθυμίζοντας ότι δεν έχουν όλοι οι Βρετανοί ίδιες απόψεις με το Βρετανικό Μουσείο.


Αντίθετα…

Σε κανέναν από τους «ειδικούς»- κριτικοί κινηματογράφου, κινηματογραφικοί συντάκτες- δεν άρεσε το ελληνικό ερωτικό θρίλερ «Deep end» του Θανάση Αντωνίου, με τους Αλέκο Συσσοβίτη, Κώστα Σόμμερ, Μαρία Κορινθίου, Ναταλία Λιονάκη. Αλλά η ανταπόκριση του κοινού ήταν ενθαρρυντική. Το πρώτο τετραήμερο της μικρής εξόδου του σε δύο αίθουσες της Αθήνας και μία της Θεσσαλονίκης, η ταινία συγκέντρωσε 2.200 θεατές (1.500 σε Αθήνα και 700 στη συμπρωτεύουσα). Πέρα από το αν έχει… δίκιο το κοινό ή οι «ειδικοί», η παραπάνω πορεία αυτής της ταινίας στις κινηματογραφικές αίθουσες δεν είναι τυχαία. Είναι συνέπεια της ολοένα και πιο θετικής αντιμετώπισης της ελληνικής ταινίας από το κινηματογραφικό κοινό. Και η σημασία να κάνουμε καλές ελληνικές ταινίες έχει να κάνει με το να μην απογοητεύεται ο θεατής από αυτά που βλέπει. Διαφορετικά θα ξαναγυρίσει την πλάτη στο ελληνικό σινεμά, όπως στις δεκαετίες του ΄70 και ΄80…