ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ Δεν θέλουμε σκιώδεις αρχηγούς

Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης δεν μασάει τα λόγια του όταν αναφέρεται στη δημιουργία ομίλου από τον Βαγγέλη Βενιζέλο και τους πολιτικούς του φίλους. «Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει ανάγκη από έναν όμιλο ο οποίος θα λειτουργεί σαν κόμμα μέσα στο κόμμα. Δεν χρειαζόμαστε αυτήν τη στιγμή παράλληλους στρατούς και σκιώδεις αρχηγούς», λέει με έμφαση το κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και τονίζει ότι όποιος φύγει από το κόμμα θα πληρώσει ακριβό τίμημα.

O πρώην υπουργός δεν μπορεί να προεξοφλήσει τις επόμενες κινήσεις του Ευάγγελου Βενιζέλου, επιμένει όμως ότι ο νικητής των εσωκομματικών εκλογών είναι ο Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος έχει επιδείξει μεγάλη αντοχή στην εσωκομματική αρένα και είναι η στιγμή βουλευτές και στελέχη να σταματήσουν την εσωστρέφεια και να συνταχθούν στον κοινό αγώνα.

Ιδιαίτερα αιχμηρός είναι ο πρώην υπουργός όταν αναφέρεται στην πρωτοφανή υπόθεση του βουλευτή Κουκοδήμου και στην ομηρεία που έχει οδηγήσει την κυβέρνηση. Δηλώνει ότι αισθάνεται περίεργα και αμήχανα να είναι στη Βουλή μαζί με κάποιον για τον οποίο ακούγονται τόσες κατηγορίες. «Η Ν.Δ. επιλέγει την κοινοβουλευτική της πλειοψηφία από την τιμή του πολιτικού συστήματος», λέει χαρακτηριστικά και προσθέτει: «Γι΄ αυτό και η διαφθορά, η οποία στην Ελλάδα έχει βαθιές ρίζες, όχι απλώς οργιάζει, αλλά συνεχίζει να αυξάνεται παρά τις διακηρύξεις του κ. Καραμανλή για επανίδρυση του κράτους και μηδενική ανοχή».

ΕΙΠΕ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΤΗΣ Ν.Δ. ΝΑ ΑΠΟΠΕΜΨΕΙ ΤΟΝ Κ. ΚΟΥΚΟΔΗΜΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

Εγώ πραγματικά δεν σας κρύβω ότι αισθάνομαι αμήχανα που είμαι στη Βουλή μαζί με κάποιον για τον οποίο ακούγονται αυτές οι κατηγορίες. Πώς να μη χάσουν οι πολίτες στην κυριολεξία κάθε εμπιστοσύνη στο πολιτικό μας σύστημα όταν βλέπουν μια κυβέρνηση, ένα κόμμα και μια Βουλή να ανέχονται στις τάξεις τους έναν βουλευτή που πέφτει σε συνεχείς αντιφάσεις και δεν απαντάει με καθαρές κουβέντες, με συνέπεια η κατηγορία που βαραίνει τον ίδιο να εξαπλώνεται σε όλους μας; Τελικά τι είναι σημαντικότερο για τη Ν.Δ.; Η εύθραυστη κοινοβουλευτική της πλειοψηφία ή η τιμή του πολιτικού συστήματος; Δυστυχώς, το πρώτο.