[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Αντώνης Καρακούσης

(ο αρθρογράφος για το ελληνικό έλλειμμα)

Δεν είναι ελληνικό το πρόβλημα. Παντού στον προηγμένο κόσμο συναντάται. Δυσδιάκριτοι οι κοινοί στόχοι, εθνικοί και κοινωνικοί, στις κοινωνίες των επιθυμιών που τους πάντες καταδυναστεύουν, πολίτες και ηγέτες. Και οι κοινωνικές διεργασίες επίσης λιγοστές, ή αθέατες, δεν αρκούν να αναδείξουν τους ηγέτες, ούτε να καταστήσουν τους στόχους εθνικούς, ευδιάκριτους και αποδεκτούς…

Όμως στις πιο συντεταγμένες ευρωπαϊκές κοινωνίες το πρόβλημα αμβλύνεται, κυρίως εκ της λειτουργίας των θεσμών.

Στη Γερμανία, στη Γαλλία, στη Σουηδία, στη Βρετανία και στη συγγενή προς εμάς μεσογειακή Ιταλία ακόμη, το κενό καλύπτεται στον μέγιστο βαθμό από τη Διοίκηση, από τη Δικαιοσύνη, από την Κεντρική Τράπεζα, από την Επιτροπή Ανταγωνισμού, από την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, από το Συνταγματικό Δικαστήριο, από την Αυτοδιοίκηση, από την εσωκομματική δημοκρατία, από την ανεξαρτησία των ΜΜΕ και των λοιπών συλλογικών εκφράσεων, των εργοδοτών και των εργαζομένων.

Στην περίπτωσή μας αυτό ακριβώς το θεσμικό έλλειμμα καθιστά το παρόν ελληνικό πρόβλημα ανυπέρβλητο.

Και ίσως αυτός να είναι στην παρούσα συγκυρία ο νέος κοινός μας στόχος. Μπορεί να φαντάζει ελάχιστος, αλλά εκεί που έχουμε φθάσει είναι κατά πάσα βεβαιότητα μέγας.

(«Το Βήμα»)