Μετά τα «ασημικά», πωλητήριο και στα ακίνητα του Δημοσίου

Μετά τις δημόσιες επιχειρήσεις, τις αποκαλούμενες από τον κ. Γ. Αλογοσκούφη και «ασημικά της οικογένειας», η κυβέρνηση στρέφεται τώρα στην παραχώρηση στον ιδιωτικό τομέα υποδομών, αλλά και στην πώληση ακινήτων του Δημοσίου, προκειμένου να αντλήσει έσοδα για τη μείωση του δημόσιου χρέους.

Η παραχώρηση του ΟΛΠ και του ΟΛΘ σε ιδιώτες για εκμετάλλευση επί 30 χρόνια, που δρομολογήθηκε εν μέσω θυελλωδών αντιδράσεων των εργαζομένων στα δύο μεγάλα λιμάνια της χώρας, ήταν η αρχή της στροφής αυτής. Θα ακολουθήσει σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες μια ευρείας έκτασης πώληση και επανεκμίσθωση (sale and leaseback) ακινήτων του Δημοσίου σε ιδιώτες με μακροχρόνιες συμβάσεις, που μπορεί να φτάσουν και τα 99 χρόνια.

1 δισ. ευρώ φέτος. Ο σχεδιασμός για φέτος προβλέπει ότι με τη μέθοδο αυτή θα αντληθούν έσοδα 800 εκατ. ευρώ, που ίσως φτάσουν και το 1 δισ. ευρώ. Ουσιαστικά δηλαδή με αυτό τον τρόπο θα καλυφθεί το μεγαλύτερο μέρος των προβλεπόμενων στον προϋπολογισμό εσόδων από ιδιωτικοποίηση, ύψους 1,6 δισ. ευρώ. Τα ακίνητα που σχεδιάζεται να παραχωρηθούν αφορούν, σύμφωνα με πληροφορίες, Εφορίες και πιθανώς το υπουργείο Εμπορίου, το γνωστό κτίριο της Κάνιγγος.

Η μέθοδος που έχει επιλέξει η κυβέρνηση να εφαρμόσει σε πρώτη φάση είναι η πώληση των ακινήτων μέσω ειδικής εταιρείας διαχείρισης ακινήτων που θα συστήσει, σε συνεργασία με την ΚΕΔ (Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου). Η νέα αυτή εταιρεία θα εκδώσει τίτλους, εν είδει ομολόγων, με ενέχυρο τα ακίνητα, τα οποία θα διαθέσει σε ιδιώτες. Στη συνέχεια το Δημόσιο θα πληρώνει ενοίκιο για τα ακίνητα και έτσι θα εξοφλούνται οι ομολογιούχοι. Στο τέλος της σύμβασης τα ακίνητα θα επιστρέφουν στην κατοχή του Δημοσίου.

Άμεσα έσοδα. Με τον τρόπο αυτό το Δημόσιο εξασφαλίζει αμέσως έσοδα που χρειάζεται για να μειώσει το δημόσιο χρέος, ενώ τα ομόλογα που δίνει στους νέους «ιδιοκτήτες» των ακινήτων δεν υπολογίζονται ως δανεισμός του Δημοσίου, παρότι στην πραγματικότητα είναι αυτό ακριβώς. Έτσι βέβαια φορτώνεται ο προϋπολογισμός με ετήσιο κόστος για την εξόφληση των ενοικίων των ακινήτων που μέχρι χθες ήταν δημόσια. Εννοείται άλλωστε πως οι ομολογιούχοι για να αγοράσουν τα ομόλογα θα χρειαστούν μια ικανοποιητική απόδοση. Κάτι αντίστοιχο θα συμβεί και με μια σειρά άλλων έργων υποδομών του Δημοσίου (π.χ. σχολεία), των οποίων η κατασκευή έχει ανατεθεί σε ιδιώτες με τη μέθοδο των Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, έναντι ετήσιου μισθώματος που θα καταβάλει στη συνέχεια το Δημόσιο για την αξιοποίησή τους.

Έτσι φουσκώνει επικίνδυνα ο λογαριασμός που θα πληρώνει κάθε χρόνο το Δημόσιο σε ιδιώτες και μετατρέπεται σε ένα είδους υπερδανεισμένου, μόνο που τα δάνειά του αυτά δεν μετρούν στο δημόσιο χρέος, σύμφωνα με τον ορισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ναυάγιο του ΟΤΕ.
Για τη φετινή χρονιά όμως η κυβέρνηση δεν είχε και πολλές άλλες επιλογές για να αντλήσει τα έσοδα που ήθελε. Μετά το ναυάγιο της ιδιωτικοποίησης του ΟΤΕ, αλλά και την κακή πορεία των διεθνών αγορών και της ελληνικής που αποτρέπει προς το παρόν κάθε προσπάθεια πώλησης πακέτων μετοχών, αλλά και προσέλκυσης επενδυτών, η μόνη ιδιωτικοποίηση που είναι ορατή είναι η εξ ολοκλήρου πώληση του Καζίνου της Πάρνηθας.