«Έφτασε η μέρα που με ξετρελαίνει ένα τσάι!»
«Μου λείπουν οι παλιομοδίτικες αγγλικές εφημερίδες. Αυτές τις μέρες έρχονται όλες με 50 περιοδικά μέσα και όλα έχουν στο εξώφυλλο τη Βικτόρια Μπέκαμ», λέει ο Όζι Όζμπορν
Ο Όζι Όζμπορν έχει αρχίσει να ηρεμεί. Έπειτα από χρόνια καταχρήσεων, ο ιδιόρρυθμος ρόκερ καταβάλλει φιλότιμες προσπάθειες για μια πιο υγιεινή ζωή. «Τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα αυτές τις μέρες. Δεν καπνίζω, δεν πίνω, δεν παίρνω ναρκωτικά. Παίρνω κάποια φάρμακα με συνταγή γιατρού κάθε μέρα αλλά όχι για διασκέδαση. Προσπαθώ να προσέχω τον εαυτό μου. Τρώω φρούτα για πρωινό και πίνω τσάι. Ποτέ δεν περίμενα ότι θα ΄ρχόταν η μέρα που θα με ξετρέλαινε ένα φλιτζάνι τσάι».
Εδώ και χρόνια, ο Όζι ζει στο Λος Άντζελες με την οικογένειά του και είναι το θέμα ενός δημοφιλούς ριάλιτι σόου στο ΜΤV. Θα παρουσιάσει δε μαζί με τη γυναίκα του Σάρον την τελετή απονομής των βρετανικών μουσικών βραβείων. Παραδέχεται ότι δεν παρακολουθεί από κοντά τη μουσική.
«Κυκλοφορεί πολύ καλή μουσική, αλλά εγώ προτιμώ αυτά που άκουγα μικρός.
Ακούω Βeatles συνέχεια. Έδωσαν αξία στη ζωή μου όταν ήμουν παιδί».
Ο Όζμπορν εξακολουθεί να γράφει μουσική και να ασχολείται με την ηχογράφηση στο δικό του στούντιο. «Δεν αξίζω μόνος μου όμως. Χρειάζομαι ανθρώπους γύρω μου για να ανταλλάσσουμε ιδέες. Δεν γράφω καν στίχους, επειδή είμαι δυσλεξικός και δεν μπορώ να γράψω κάτι που να βγάζει νόημα».
Ύστερα από χρόνια κατάχρησης αλκοόλ, ο Όζμπορν το έχει κόψει εντελώς χωρίς πρόβλημα. «Στο κεφάλι μου μένει αυτός ο άτακτος άντρας.
Παλιά μου έλεγε: “Έλα Όζι, πιες μία μπίρα”.
Αλλά δεν μπορούσα να πιω μόνο ένα ποτήρι. Έπρεπε να γίνω λειώμα. Σιγά σιγά άρχισα να αναρωτιέμαι αν αυτό ήταν που ήθελα πραγματικά. Όχι. Όταν είσαι στο στάδιο της αποτοξίνωσης, σου λένε ότι το αλκοόλ είναι κάτι πολύ ισχυρό και επικίνδυνο και ότι θα ξανάρθει στη ζωή σου. Ωστόσο, εμένα δεν μου λείπει καθόλου. Είναι πολύ ωραίο να είμαι ξεμέθυστος, όσο ωραίο ήταν και όταν ήμουν μεθυσμένος. Τον τελευταίο καιρό μάλιστα, έχω καταφέρει να μειώσω και τα φάρμακα που παίρνω».
Όταν ο Όζι δεν περιοδεύει, προτιμά να περνά τον καιρό του σπίτι. Δεν του αρέσει να βρίσκεται σε μέρη με πολύ κόσμο και δεν αντέχει να πηγαίνει στα καταστήματα για ψώνια. Το πρωί ανοίγει την τηλεόραση. «Το μόνο που βλέπεις είναι θάνατος και καταστροφή. Έπρεπε να είχαν ένα κανάλι που να το ονομάζουν Ελπίδα, κάτι να σε κάνει να νιώσεις καλύτερα, έτσι για αλλαγή».












