Υπάρχουμε… Συνυπάρχουμε;

Το σούπερ μοντέλο και το τέρας

Βλέπω αυτές τις μέρες, σε επανάληψη, τις εικόνες του Σαρκοζί με το μοντέλο του, την Κάρλα Μπρούνι. Στην Αίγυπτο, κοντά στις μούμιες των Φαραώ. Θαυμάσια η Μπρούνι, καθώς περνά ανάμεσα στους δημοσιογράφους που λαχανιάζουν για μια φωτό, για να καταγράψουν ένα δικό της ψίθυρο. Καθώς την έβλεπα, εκεί, δίπλα στην έρημο, μου θύμισε τον διάλογο του Lou Castel και της Ηanna Schygulla, στη ταινία του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, τον τίτλο της οποίας δεν θα πω, γιατί μπορεί να παρεξηγηθώ για αντιφεμινισμό. Ο διάλογος έχει ως εξής: Castel: «Τι δεν θα έδινα για να είμαι με τη Μάρλεν Ντίτριχσε ένα μπαρ στην έρημο και να μεθύσω… Εσύ όχι;». Schygulla: « Τη φαντάζομαι κρύα, όπως μπορεί να είναι κάθε γυναίκα επιχειρηματίας». Castel: «Όχι, πιστεύω ότι είναι γοητευτική. Τη φαντάζομαι με το χέρι πάνω στο τραπέζι, έτσι. Και εγώ να ακουμπάω το κεφάλι μου πάνω στο χέρι της…». Δεν συγκρίνω την Ντίτριχ με την Μπρούνι, αλλά σαν τον Castel πρέπει να έχουν νιώσει πολλοί Γάλλοι, βλέποντας την Μπρούνι. Δεν εξηγείται αλλιώς πώς ο πρόεδρος σημείωσε ξαφνικό άλμα στις δημοσκοπήσεις, ενώ βρισκόταν σε ελεύθερη πτώση. Ο πρόεδρος ξέρει να διαβάζει τις φαντασιώσεις της «βαθιάς κοινωνίας».

Τον ζήλεψε, λένε, και ο Τσάβες. Φημολογείται ότι τώρα περιπλανιέται και αυτός με ένα σούπερ μοντέλο, τη Ναόμι Κάμπελ. Η είδηση με αιφνιδίασε.

Τη βρίσκω σχεδόν ανησυχητική για το μέλλον της επανάστασης. Ο Τσάβες είναι υπέρ του προλεταριάτου, ενώ η Ναόμι έχει δείρει όλες τις οικιακές βοηθούς της. Τέλος πάντων. Μιας και μίλησα για άλματα και πτώσεις. Τις μέρες που ο Σαρκοζί και η Μπρούνι επισκέπτονταν τις Πυραμίδες και τις μούμιες των Φαραώ, αυξάνονταν ραγδαία οι αυτοκτονίες των μεταναστών χωρίς χαρτιά στη Γαλλία. Πηδούσαν στο κενό για να μην πέσουν στα χέρια της γαλλικής Αστυνομίας και απελαθούν. Με το που έγινε πρόεδρος ο Σαρκοζί υποσχέθηκε ότι μέχρι το τέλος του 2007 θα απελάσει 25.000 μετανάστες χωρίς χαρτιά από τη Γαλλία. Για να μη διαψευσθεί ο πρόεδρος, τουλάχιστον σε αυτό, οι αστυνομικοί εξαπέλυσαν φοβερό ανθρωποκυνηγητό ανά τη Γαλλία. Άρχισαν να συλλαμβάνουν μετανάστες σε ουρές για συσσίτια. Συλλάμβαναν παιδιά παράνομων μεταναστών που πήγαιναν ή επέστρεφαν από το σχολείο. Εισέβαλαν σε σπίτια. Έπρεπε να συμπληρώσουν πάση θυσία τον αριθμό και ο ένας παράνομος μετανάστης τι άλλο μπορεί να είναι εκτός από αριθμός; Κάποιοι από τους μετανάστες πήδηξαν στο κενό. Πηδάμε στο κενό για διαφορετικούς λόγους. Δεν αυτοκτονούμε όλοι με τον ίδιο τρόπο. Οι παράνομοι μετανάστες που αυτοκτονούν ξεψυχούν στην απόλυτη αφάνεια. Δεν θα γίνουν ποτέ πρωτοσέλιδο. Κανείς δεν θα μάθει το όνομά τους. Ήρθαν ως αριθμοί σε αυτή τη ζωή, ως αριθμοί φεύγουν. Αλλάζω κανάλι. Το δελτίο των οκτώ. Εδώ μιλούν επίσης για απόπειρες αυτοκτονίας, για DVD, για τον κομιστή. Κλείνω την ΤV. Βάζω κι εγώ ένα DVD. Για να δω μια ταινία που ήθελα εδώ και καιρό. Είναι του ΖανΠιερ Ζενέ και μιλά για κλωνοποιήσεις και αναγεννήσεις. Μέτρια ταινία, αλλά με κάτι τρομακτικούς διαλόγους: – «Τι έχω μέσα;» – «Υπάρχει ένα τέρας μέσα στο στομάχι σου. Έγινε πειρατεία στο διαστημόπλοιό σου. Ενώ ήσουν σε κρυογενετική νάρκη σε πούλησαν σε αυτόν τον άνθρωπο. Και αυτός έβαλε ένα Άλιεν μέσα σου. Είναι ένα φοβερό τέρας. Σε λίγο θα πεταχτεί έξω σκίζοντας τον θώρακά σου. Θα πεθάνεις. Άλλες ερωτήσεις;» – «Ποια είσαι;» – «Η μητέρα του τέρατος»…

LΙΝΚ:

www.gkapllani.com