[ Πρόσωπα ] Το τελευταίο μπλογκ

«Είμαι νεκρός, είναι ηλίθιο, τουλάχιστον για μένα και την οικογένειά μου».

O Άντριου Όλμστεντ, 38 χρόνων, ταγματάρχης του αμερικανικού στρατού, δημοσίευε από τον Αύγουστο του 2002 ένα μπλογκ στο Ίντερνετ και είχε ζητήσει από έναν φίλο του να δημοσιεύσει εκεί την τελευταία επιστολή του, ένα είδος διαθήκης που είχε συντάξει έξι μήνες νωρίτερα. Ήταν παντρεμένος με την Αμάντα και σκοτώθηκε από εξεγερμένους στις 3 Ιανουαρίου στη Σααντίγια, 150 χλμ. Βορειοανατολικά της Βαγδάτης. Ήταν ο 3.904ος Αμερικανός στρατιώτης που σκοτώθηκε στο Ιράκ και ο θάνατός του θα είχε περάσει απαρατήρητος, αν δεν ήταν το μπλογκ του (Αndrewolmsted. com), που δέχθηκε το Σαββατοκύριακο 200.000 επισκέψεις και το οποίο δημοσίευε χωρίς την άδεια του στρατού. «Μόνον οι νεκροί έχουν δει το τέλος του πολέμου», γράφει στην αρχή της μεταθανάτιας επιστολής του, αποδίδοντας τη ρήση στον Πλάτωνα. «Ζητώ να μη χρησιμοποιηθεί ο θάνατός μου για πολιτικούς σκοπούς», προσθέτει. «Πήγα στο Ιράκ για τους δικούς μου λόγους… Αν πιστεύετε πως οι ΗΠΑ θα πρέπει να παραμείνουν στο Ιράκ, μην πείτε πως ο θάνατός μου απαιτεί να διατηρήσουμε την παρουσία μας εκεί. Αν πιστεύετε πως πρέπει να αποσυρθούν αύριο κιόλας, μη με φέρετε ως παράδειγμα και μην πείτε ότι η ζωή μου καταστράφηκε απ΄ αυτή την ιρακινή αποστολή…».

Οι περισσότερες από τις αντιδράσεις για τον θάνατό του συνοψίζονται σε πατριωτικά συλλυπητήρια. Όμως στις τελευταίες καταχωρίσεις του, ο Όλμστεντ είχε αρχίσει να αναφέρεται στην πολιτική συζήτηση για τον πόλεμο στο Ιράκ. «Γεγονός είναι πως πολλοί στην Αμερική έχουν ξεχάσει ότι ο πόλεμος ριμάρει με τον θάνατο και τον πόνο σε βιομηχανική κλίμακα. Η απόφαση να πάμε σε πόλεμο, η οποία αντιμετωπίζεται από τους περισσότερους από εμάς ως ακαδημαϊκό ζήτημα, έχει πολύ πραγματικές συνέπειες για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους. Ήμουν ένοχος, όπως και άλλοι, επειδή υποτίμησα αυτές τις συνέπειες, προτιμώντας μια ρητορική συζήτηση περί πολέμου και ειρήνης. Τώρα πρέπει να αντιμετωπίσω τις χειροπιαστές συνέπειες της στάσης μου. Ποιος είπε ότι η ζωή δεν έχει αίσθηση του χιούμορ;».

Αργότερα ο ταγματάρχης προχωρεί ακόμη περισσότερο: «Είναι σίγουρο πως η μέση Αμερική δεν θα είχε υποστηρίξει αυτό τον πόλεμο στο Ιράκ, αν είχε αντιληφθεί το κόστος του. Είμαι πολύ κυνικός για να πιστέψω ότι οι συζητήσεις για τον επόμενο πόλεμο θα είναι λιγότερο δηλητηριώδεις και παθιασμένες, ίσως όμως την επόμενη φορά λίγοι περισσότεροι άνθρωποι αντιληφθούν το μέγεθος του τιμήματος». Ένα από τα πράγματα που θα του λείψουν περισσότερο, τονίζει στη μεταθανάτια επιστολή του, είναι να γράφει το μπλογκ του. «Η ζωή είναι μικρή, δεν είναι; Αρχίζουμε να συνηθίζουμε και ξαφνικά τελειώνει… Όπως όλοι οι μπλόγκερ, έχω ένα υπερμέγεθες εγώ και δεν μπορούσα να υποφέρω την ιδέα ότι δεν θα έχω την τελευταία κουβέντα».