[ Πρόσωπα ] Άνεργος εκ πεποιθήσεως

Από το 1979, ο Ολλανδός Χέρτγιαν Φαν Μπέινυμ ζει από το επίδομα ανεργίας και το θεωρεί τιμή του και καμάρι του. Όμως η ολλανδική κυβέρνηση σφίγγει τώρα τα λουριά…

O Χέρτγιαν Φαν Μπέινυμ είναι 51 χρόνων και δεν έχει εργαστεί ποτέ στη ζωή του. Κάτοικος της μικρής ολλανδικής πόλης Μπουάλε-Ντυκ, ζει μαζί με άλλους σαράντα καταληψίες σ΄ ένα πρώτης τάξεως κτίριο, ένα παλιό παιδιατρικό νοσοκομείο στο κέντρο της πόλης. Η ύπαρξη αυτού του πρώην φοιτητή των Καλών Τεχνών (δεν πήρε ποτέ πτυχίο), ο οποίος ζει από το 1979 με προνοιακά επιδόματα, είχε επισημανθεί τον Απρίλιο από την εφημερίδα «Ντε Φόλκσκραντ». Από τις στήλες της, ο ενδιαφερόμενος εξήγησε πως ανήκει «σ΄ ένα είδος υπό εξαφάνιση», αυτούς που αρνούνται για λόγους αρχής «τη δικτατορία της μισθωτής εργασίας».

Ο Χέρτγιαν Φαν Μπέινυμ δεν ήταν πάντως άεργος όλα αυτά τα χρόνια. Από το 1977 εργάζεται στη σύνταξη της μηνιαίας αριστερίστικης «Μικρής εφημερίδας τοίχου» («De Κleintje Μuurkrant»), η οποία προσφέρει μια «άποψη διαφορετική από εκείνη των τοπικών εφημερίδων για το κίνημα των καταλήψεων». Στην αρχή τοιχοκολλούνταν και μετά κυκλοφόρησε σε σχήμα ταμπλόιντ. Εξακολουθεί να έχει 800 συνδρομητές και ιστοσελίδα την οποία ο Χέρτγιαν Φαν Μπέινυμ τροφοδοτεί καθημερινά. Το επίδομα ανεργίας άρχισε να το παίρνει το 1979 και, όταν μειώθηκε για πρώτη φορά, το 1981, πήρε δικηγόρο. «Απαρίθμησα τους λόγους για τους οποίους δεν θέλω μισθωτή απασχόληση: η θετική συμβολή μου στην κοινωνία, ιδιαίτερα στο κίνημα των καταλήψεων, αξίζει ένα μισθό από το κράτος», εξηγεί. Κέρδισε τη δίκη, όπως και εκείνη που έκανε το 1987, όταν το επίδομά του μειώθηκε και πάλι στο μισό, επειδή αρνούνταν να δηλώσει ότι έκανε προσπάθειες για να βρει δουλειά.

Αφού τα έβγαλε πέρα σε όλη του τη ζωή με 800 ευρώ τον μήνα, ο καλλιτέχνης πρέπει φέτος να ανασκουμπωθεί. Το άλλοτε γενναιόδωρο κράτος πρόνοιας κυνηγάει τώρα τα «παράσιτα». Και μετά τη «διαφήμιση» που του έκανε η «Ντε Φόλκσκραντ», οι κοινωνικές υπηρεσίες έπεσαν να τον φάνε. «Ξεκίνησα προσωπικό πόλεμο με μια υπάλληλο της Εθνικής Υπηρεσίας Απασχόλησης», αφηγήθηκε στη γαλλική «Λιμπερασιόν». «Είχα ήδη διαπληκτιστεί μαζί της, αλλά μετά το άρθρο ήταν πολύ θυμωμένη…». Το επίδομα ανεργίας διακόπηκε τον Σεπτέμβριο, όμως τον Οκτώβριο μετέτρεψε το χόμπυ του, τα βιτρώ, σε επιχείρηση. Έτσι, κατάφερε να πάρει ένα μηνιαίο επίδομα 842 ευρώ ως βοήθημα για τη δημιουργία νέας επιχείρησης! Λέει πως το ιδεώδες του θα ήταν ένα κράτος «το οποίο θα έπαυε να πληρώνει ένα σωρό ανθρώπους για να ελέγχουν τους άλλους» και σε αντάλλαγμα θα προσέφερε σε κάθε πολίτη ένα βασικό εισόδημα: «Ούτε πάρα πολύ ούτε πολύ λίγο, απλώς αρκετό για να επιβιώνεις, ώστε να είσαι ελεύθερος να εργάζεσαι ή να κάνεις τα δικά σου».