[ Δρόμοι ]

Γεωγραφικό…
… πλάτος 37 26΄ βόρειο. Γεωγραφικό μήκος 24 56΄ ανατολικό. Κάπου στο Αιγαίο. Τούτο τον καιρό, ο τόπος που ψηνόταν από τον ήλιο όλο το καλοκαίρι πρασινίζει από τα λάχανα και τις ρόκες και τα κυκλάμινα και τα κρινάκια ξεπροβάλλουν μέσα από τις εσοχές των βράχων.

Κάπου στον Βορρά…
… γεωγραφικό πλάτος 78 55΄ βόρειο. Γεωγραφικό μήκος 11 51΄ ανατολικό. Στο νησί Σπιτσμπέργκεν, εκεί όπου ο ήλιος δεν τολμά να ξεμυτίσει πάνω από τον ορίζοντα μέσα στο καταχείμωνο (φωτογραφία). Σε αυτόν τον παγωμένο και ξεχασμένο βράχο, ο Μπιλ Γκέιτς της Μicrosoft, ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο, έριξε την ιδέα (και τα λεφτά του) για να δημιουργηθεί ένα τσιμεντένιο καταφύγιο για τα φυτά του κόσμου που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν από το πρόσωπο της Γης. Η κατασκευή του έχει ήδη αρχίσει και όπως αποκαλύπτει το γαλλικό περιοδικό «Κανάρ ανσενέ» συμμετέχουν σε αυτήν, εκτός από τη νορβηγική κυβέρνηση στην οποία ανήκει το νησί, το Ίδρυμα Ροκφέλερ και οι εταιρείες βιοτεχνολογίας Μonsanto (αμερικανική) και Syngenta (ελβετική). Η συμμετοχή των δύο εταιρειών στο έργο δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό. Φοβόμαστε πως ο Μπιλ Γκέιτς θα είναι απλώς το κερασάκι στην τούρτα. Μας φαίνεται τουλάχιστον παράδοξο που οι εταιρείες οι οποίες πρωτοστάτησαν στη μαζική παραγωγή μεταλλαγμένων φυτών και φυτοφαρμάκων, με την υπόσχεση πως θα θεραπεύσουν έτσι όλα τα δεινά της γεωργίας, γίνονται σήμερα μπροστάρισσες σε αυτή την προσπάθεια να περισωθεί ό,τι μπορεί να σωθεί ακόμη. Αφού έπαιξαν πρώτα τους μαθητευόμενους μάγους εις βάρος της φύσης, τώρα είναι σαν να μας λένε: «Ας φυλάξουμε όσα φυτά απέμειναν απείραχτα κατά μέρος, γιατί κάποτε μπορεί να χρειαστεί να ξαναγυρίσουμε σε αυτά».

Ο μόνος…
… τρόπος για να πάψει να πεινάει ο πλανήτης είναι να προχωρήσουμε από τη γεωργία στη γεωργική βιομηχανία, έλεγε ο υπουργός Γεωργίας του Αϊζενχάουερ. Αυτό δοκιμάστηκε με την «πράσινη επανάσταση» στα 1950. Και απέτυχε. Στα 1970, η δεύτερη «επανάσταση» έγινε με τα μεταλλαγμένα. Ούτε με αυτήν έπαψε να πεινάει η Αφρική. Όμως, τα ράφια των δυτικών σούπερ μάρκετ γέμιζαν με τα προϊόντα αυτής της «επανάστασης», όπως το Round-Up της Μonsanto, που περιέχει το τοξικό δραστικό συστατικό γλυφοσάτη, τον περίφημο «πορτοκαλί παράγοντα» με τον οποίο τα αμερικανικά στρατεύματα βομβάρδιζαν και αποψίλωναν τα βιετναμικά δάση για να διακρίνουν καλύτερα τον εχθρό. Τι νόημα έχει λοιπόν αυτό το σχέδιο; Να μας προετοιμάσει για έναν οικολογικό Αρμαγεδδώνα; Ή να παραδώσει τα «κλειδιά» των τελευταίων φυτών που απέμειναν ανέγγιχτα στα χέρια των κλειδοκρατόρων που θα τα μεταλλάξουν και θα τα εμπορευτούν και αυτά μονοπωλιακά;

Τα καταφύγια…
… φέρνουν στον νου πολέμους, διωγμούς, συμφορές. Στην περίπτωση του Σπιτσμπέργκεν, αυτό το φυτικό καταφύγιο θα μοιάζει πιο πολύ με ένα μαυσωλείο που θα θυμίζει στη συλλογική μνήμη της ανθρωπότητας πώς ήταν η χλωρίδα αυτού του πλανήτη πριν από την καταστροφή.