Προφυλάκιση, σκάνδαλο και ασφυξία

Ποια όμως είναι η ουσία της υπόθεσης; Είναι η βιαστική προφυλάκιση της κυρίας με τις κασέτες; Είναι η απόλαυση της κακόγουστης πορνογραφίας; Είναι το γαλάζιο σκάνδαλο που κρύβεται πίσω από το ροζ σκάνδαλο- αλήθεια, κάποτε το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να δουλέψει λίγο την πρόζα του και να θυμηθεί πως τα κοινότοπα ευφυολογήματα δεν συνιστούν απαραιτήτως αντιπολίτευση. Είναι η διαπίστωση ότι η κυβέρνηση φυλλορροεί εν αιθρία, αφού τη μια βδομάδα απολύεται κακήν κακώς ένας υπουργός της και την επομένη ένα άλλο στέλεχός της αποπειράται να αυτοκτονήσει;- κι όλα αυτά τρεις μόλις μήνες μετά τις εκλογές και με την αντιπολίτευση ξαπλωμένη στο ντιβάνι του ψυχαναλυτή.

Ή μήπως είναι αυτό το αίσθημα της ασφυξίας που κάνει τη δημόσια ζωή να μοιάζει με υπερκορεσμένη χωματερή; Μια χωματερή ήθους και συνειδήσεων που μόνον καχυποψία προκαλεί για τα μικρόβια που ευδοκιμούν εκεί μέσα, μια νοσογόνος βαβούρα η οποία εισβάλλει με το έτσι θέλω κάθε βράδυ στον ιδιωτικό μας χώρο μέσω των τηλεοπτικών δελτίων.

Δεν μπορεί να λειτουργήσει η δημοκρατία χωρίς τη στοιχειώδη εμπιστοσύνη του ενός πολίτη προς τον άλλον και χωρίς τον στοιχειώδη σεβασμό κάποιας ιεραρχίας. Μια ιεραρχία η οποία στηρίζεται στην πεποίθηση ότι αυτοί που έχουν αναλάβει να διαχειριστούν τα πράγματα της δημοκρατίας έχουν την ικανότητα να το κάνουν και διαθέτουν, μέχρι αποδείξεως του εναντίου, το τεκμήριο της αθωότητας. Η τυραννία επιβάλλει την ιεραρχία της χωρίς να χρειάζεται τον σεβασμό. Της φτάνει ο φόβος ή η συνενοχή.