[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Μια ευχή, αυτοσκοπός

«Καλή χρονιά με υγεία, ευτυχία και αγάπη», έγραφε το μήνυμα στο κινητό μου ανήμερα την Πρωτοχρονιά. Μια ευχή κλισέ για τους περισσότερους, εύκολη, σύντομη και ελλείψει φαντασίας και δημιουργικότητας ιδανική για τα πρωτοχρονιάτικα γραπτά μηνύματα. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και για το άτομο που την έστειλε.

Η Σπυριδούλα είναι μόλις 17 ετών και για την ίδια η κάθε λέξη έχει νόημα. Πώς να μην έχει άλλωστε αφού στη μέχρι τώρα ζωή της δεν της δόθηκε απλόχερα ούτε η υγεία ούτε η ευτυχία. Πριν από περίπου έναν χρόνο έμαθε ότι πάσχει από καρκίνο, είδηση που έπεσε στην οικογένεια σαν κεραυνός εν αιθρία. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να είναι διαφορετικά αφού δεν πρόκειται για μία ίωση που θα κάνει τον κύκλο της και θα περάσει. Είναι η κακιά αρρώστια, αυτή που δύσκολα ξεστομίζει κανείς. Κι όμως, η νεαρή μαθήτρια με βλέψεις για πανεπιστημιακές σπουδές στην Ιατρική, αντιμετώπισε αυτή τη φοβερή για τους άλλους ασθένεια σαν ένα απλό κρυολόγημα.

Μπορεί να ταλαιπωρήθηκε και να συνεχίζει ίσως να ταλαιπωρείται από εξετάσεις, επεμβάσεις, εισαγωγές στα νοσοκομεία, δεν το βάζει όμως κάτω. «Εγώ τον Ιούνιο θα φύγω, θα πάω σπίτι, κοντά στον αδελφό μου, την οικογένειά μου και τους φίλους που αναγκάστηκα να αφήσω για λίγο, έως ότου τελειώσει η θεραπεία». Και το εννοεί! Νίκησε πρώτα απ΄ όλα τον φόβο, ύστερα την ασθένεια και τώρα μπορεί να βλέπει την αισιόδοξη πλευρά της εφηβικής της ζωής. Τελικά, μια ευχή, θα είναι για κάποιους μια κλισέ ευχή χωρίς κανένα ιδιαίτερο νόημα ενώ για άλλους αυτοσκοπός!