Ξύπνησαν μνήμες Ρουάντας

Τα πτώματα- περίπου 50- ήταν διασκορπισμένα παντού. Είχαν καεί. Γυναίκες και παιδιά ανάμεσά τους… Περίπου 200 άνθρωποι είχαν καταφύγει σε εκκλησία για να γλιτώσουν από τις συγκρούσεις που συγκλονίζουν μετεκλογικά τη χώρα, αλλά η εκκλησία μετατράπηκε σε χώρο μαρτυρίου… «Δεν μπορούσα να κοιτάξω ξανά πίσω μου», κατέθεσε έντρομος Κενυάτης δημοσιογράφος που βρέθηκε στην περιοχή, κοντά στην πόλη Ελντορέτ, 300 χλμ. από την πρωτεύουσα Ναϊρόμπι.

Oι μνήμες που ξύπνησαν χθες με αφορμή τον εμπρησμό της εκκλησίας στην Κένυα, γυρίζουν τον χρόνο 14 χρόνια πίσω. Σε ένα άλλο εφιαλτικό ιστορικό γεγονός, τη γενοκτονία στη Ρουάντα το 1994, τη χειρότερη στη σύγχρονη ιστορία της Αφρικής. Χιλιάδες άνθρωποι σφαγιάστηκαν τότε σε εκκλησίες. «Στην Κένυα, είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που κάποια άτομα επιτέθηκαν σε εκκλησία. Δεν

ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ

Τουλάχιστον 270 άνθρωποι έχουν βρει τον θάνατο. Δεκάδες κάηκαν μέσα σε εκκλησία όπου είχαν καταφύγει

περιμέναμε ποτέ να φτάσει η αγριότητα σε τέτοιο βαθμό», δήλωσε ο εκπρόσωπος της Αστυνομίας στο Ναϊρόμπι και τόνισε πως στην Ελντορέτ έχουν σταλεί ενισχύσεις για να εντοπίσουν τους δράστες και να τους συλλάβουν. «Οι αξιωματικοί μας δείχνουν αυτοσυγκράτηση. Αυτό όμως δεν θα κρατήσει για πολύ». Βία και αναρχία
Η Κένυα γράφει μια από τις πλέον σκοτεινές σελίδες στη σύγχρονη ιστορία της. Από τις πλέον σταθερές και ευημερούσες δημοκρατίες της Αφρικής, με ανεπτυγμένη οικονομία, τις τελευταίες ημέρες βυθίζεται στη βία και την αναρχία. Τουλάχιστον 270 άνθρωποι σκοτώθηκαν στις ταραχές που ξέσπασαν μετά την αμφισβητούμενη επικράτηση του Κενυάτη προέδρου Μουάι Κιμπάκι στις εκλογές της 27ης Δεκεμβρίου με περίπου 200.000 ψήφους περισσότερες από τον ισχυρότερο αντίπαλό του Ράιλα Οντίγκα, ενώ περίπου 70.000 αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους- πολλοί από αυτούς αναζητώντας καταφύγιο σε εκκλησίες. Από τις παραγκουπόλεις του Ναϊρόμπι στα παράκτια τουριστικά θέρετρα, τα κρούσματα βίας εξαπλώθηκαν σχεδόν σε όλη τη χώρα. Τα περισσότερα από τα θύματα στην εκκλησία κοντά στην πόλη Ελντορέτ ανήκουν στη φυλή του Κιμπάκι, δηλαδή είναι Κικούγιου- η μεγαλύτερη φυλή στην Κένυα. Ωστόσο, άγνωστη παραμένει η φυλετική καταγωγή των δραστών και έτσι δεν μπορεί να εξακριβωθεί αν πρόκειται για επίθεση φυλετικού χαρακτήρα. Ο Οντίγκα που αυτοχαρακτηρίζεται υπερασπιστής των φτωχών, ανήκει στη μικρότερη φυλή των Λούο και καταγγέλλει πως έγινε νοθεία στις εκλογές. Παράλληλα, στο Ναϊρόμπι αυτόπτες μάρτυρες είπαν πως είδαν υποστηρικτές του Οντίγκα να καίνε ένα λεωφορείο και να επιτίθενται στους Κικούγιου επιβάτες του. «Το λεωφορείο είχε 14 επιβάτες. Επιτέθηκαν μόνο στους Κικούγιου». Οι Κικούγιου κατηγορούνται για εκμετάλλευση της πολιτικής και οικονομικής ισχύος τους εις βάρος των άλλων φυλών.

«Γενοκτονία»
Κατόπιν πιέσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Αφρικανική Ένωση ο επανεκλεγείς πρόεδρος Κιμπάκι, ο οποίος ορκίστηκε αμέσως μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων την Κυριακή, κάλεσε σε συνομιλίες τα πολιτικά κόμματα και τους ζήτησε να απευθύνουν εκκλήσεις για ηρεμία. «Αν ανακοινώσει ότι δεν εξελέγη, τότε θα του μιλήσω» απάντησε ο Οντίγκα και χαρακτήρισε «ένοχο για γενοκτονία» τον πολιτικό αντίπαλό του.
Με μια ματιά

● 1961: ο ηγέτης του κινήματος για την ανεξαρτησία της Κένυας Τζόμο Κενυάτα απελευθερώνεται από τη φυλακή. Τον είχαν φυλακίσει οι Βρετανοί. ●1963: η Κένυα αποκτά την ανεξαρτησία της από τους Βρετανούς. Ο Κενυάτα γίνεται ο πρώτος πρωθυπουργός της χώρας και στη συνέχεια πρόεδρος.

●1978: Ο Κενυάτα πεθαίνει και τον διαδέχεται στην προεδρία ο Ντάνιελ άραπ Μόι.

●1982: Η Κένυα γίνεται μονοκομματικό κράτος.

Απαγόρευση των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Εννιά χρόνια αργότερα επιτυγχάνεται συμφωνία για την εφαρμογή πολυκομματικού συστήματος και επανεξελέγεται ο Μόι.

●1997: Πραγματοποιούνται διαδηλώσεις για μεγαλύτερες δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Ο Μόι κερδίζει πάλι τις εκλογές. Οι αντίπαλοί του διαμαρτύρονται για παρατυπίες.

●1998: Από την επίθεση στην αμερικανική πρεσβεία στο Ναϊρόμπι σκοτώνονται 224 άνθρωποι και 4.500

τραυματίζονται.

●2002: Ο Μουάι Κιμπάκι κερδίζει με άνεση στις εκλογές και τερματίζεται η 24χρονη διακυβέρνηση από τον Μόι.

●2003: Τo Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εγκρίνει τον δανεισμό καθώς εφαρμόζονται μέτρα κατά της διαφθοράς. ●2004: Ολοκληρώνεται το προσχέδιο του νέου συντάγματος, που προβλέπει περιορισμούς στις προεδρικές και βουλευτικές αρμοδιότητες. Ξηρασία πλήττει τη χώρα. ●2006: Σε σκάνδαλο δωροδοκιών εμπλέκονται υπουργοί. Παραιτείται ο υπουργός Οικονομικών.
Μια χώρα που θεωρείται εξαίρεση στην αφρικανική ήπειρο

ΟΤΑΝ ΠΡΙΝ από λίγα χρόνια η κενυατική κυβέρνηση προκήρυξε διαγωνισμό για την ανάδειξη του νέου «εθνικού ενδύματος», το οποίο θα αντικαθιστούσε τα δυτικού τύπου κοστούμια, οι Κενυάτες απέρριψαν την πρωτοβουλία. Ενδιαφέρονταν περισσότερο για την επίλυση των καθημερινών προβλημάτων τους, όπως το να έχουν φαγητό στο τραπέζι, γράφει ο Τζίβαν Βασάγκαρ, επί χρόνια ανταποκριτής του «Guardian» στην Ανατολική Αφρική.

Αυτό και μόνο υπενθυμίζει γιατί η Κένυα θεωρείται εξαίρεση στην αφρικανική ήπειρο. Η χώρα με τους εργατικούς, μορφωμένους, πραγματιστές πολίτες – πολλοί από τους οποίους μιλούν αγγλικά λόγω της αποικιοκρατικής κληρονομιάς τους- είναι νησίδα σταθερότητας σε μια περιοχή που σπαράσσεται από συγκρούσεις και εμφυλίους. Ουγκάντα, Σουδάν, Ζιμπάμπουε… Η Κένυα δεν είναι έτσι.

Αν και η Κικούγιου, η φυλή του προέδρου Κιμπάκι, αποτελεί την πολυπληθέστερη- σχεδόν το ένα πέμπτο του πληθυσμού- ποτέ δεν τυράννησε τις άλλες. Υπήρξαν εντάσεις, όπως και μεταξύ των χριστιανών και της μουσουλμανικής μειονότητας, όμως ποτέ δεν προκλήθηκε το χάος που θα παρέλυε την πολιτική και κοινωνική ζωή επί χρόνια.

Τα τελευταία χρόνια η Κένυα, συνεχίζει ο Βασάγκαρ, αποτελεί πολιτικό πρότυπο για τις χώρες της περιοχής αλλά και σημαντικό σύμμαχο της Δύσης κατά της Αλ Κάιντα. Ο Ντάνιελ Άραπ Μόι, ύστερα από 24 χρόνια έχασε την εξουσία, έφυγε ήσυχα, και πλέον η διαφθορά που στιγμάτιζε τη διακυβέρνησή του δεν παραλύει τη χώρα. Η οικονομία της Κένυας είναι από τις πιο ισχυρές της Αφρικής. Οι ιδιωτικοποιήσεις που ξεκίνησαν με τον Κιμπάκι συνεχίζονται, αν και οι ανισότητες παραμένουν. Τουριστικός προορισμός η Κένυα, η μεγαλύτερη εξαγωγός τσαγιού διεθνώς, διαθέτει ένα από τα ωραιότερα λιμάνια της ηπείρου, το λιμάνι της Μομπάσα και από τα πλέον πολυσύχναστα αεροδρόμια- αυτό του Ναϊρόμπι. Αν βυθιστεί στην αναρχία, προειδοποιεί ο πρώην ανταποκριτής του «Guardian», θα σβήσει ένα από τα πιο φωτεινά παραδείγματα αφρικανικής ζωής. Και αυτό θα έχει επιπτώσεις και στις χώρες της ευρύτερης περιοχής, αφού θα κινδυνεύσουν να χάσουν έναν από τους πλέον αξιόπιστους γείτονες…