[ ΑΙΧΜΕΣ ] 2008: Σύγκρουση με τα φαινόμενα

«ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΜΕ πολιτικές που βγάζουν τη χώρα από το τέλμα», είπε στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του ο Πρωθυπουργός. Ποια χώρα; Ποιο τέλμα; Ποιες πολιτικές; Η χώρα είναι η Ελλάδα (αναφέρεται παρακάτω ονομαστικώς). Το τέλμα είναι τα «πολλά χαμένα χρόνια», όταν κυβερνούσε το σημερινό «παρελθόν». Στις πολιτικές, ο Πρωθυπουργός κόλλησε λιγάκι. Εμφανώς, δυσκολεύτηκε να απαριθμήσει τα επιτεύγματα της «νέας διακυβέρνησης»: Ένα, «μείωση των ελλειμμάτων», δύο, «έξοδος της χώρας από τη διαδικασία του υπερβο- λικού ελλείμματος», τρία,….

Αλλά και για τη συνέχεια του μηνύματος, ο Πρωθυπουργός παιδεύτηκε αρκετά. Τελικά, επιβεβαίωσε βραχυλογικά ότι βρίσκεται «σε διαρκή σύγκρουση με τα φαινόμενα διαφθοράς». Η διατύπωση στην οποία κατέληξε ο Πρωθυπουργός χρήζει ανάλυσης. Πιστεύει ότι οι πρόσφατες παραιτήσεις κυβερνητικών αξιωματούχων σχετίζονται με «φαινόμενα διαφθοράς»; Η ομολογία είναι αξιοσημείωτη. Θα περίμενε, πάντως, κανείς από έναν Πρωθυπουργό σε δεύτερη θητεία να αντιμετωπίζει την πραγματικότητα αντί να «συγκρούεται με τα φαινόμενα».

Στην άλλη όχθη, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης αναφέρθηκε ξανά σε «νέα αρχή» και «άλλο δρόμο». Στο ΠΑΣΟΚ φαίνεται ότι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η αντιπολίτευση γίνεται με ρίμες και λογοπαίγνια («αντί να υπηρετούν αξίες, κυβερνούν για τις εξουσίες», «επιλέγουν σε θέσεις ευθύνης τους αρεστούς και όχι τους άριστους»).

Το ύφος και των δύο ηγετών δεν απέπνεε ιδιαίτερη αυτοπεποίθηση. Το βλέμμα του κ. Καραμανλή είχε κάτι το παρακλητικό. Η φωνή του κ. Παπανδρέου, κάτι το παραπονεμένο. Ο πρώτος έκλεισε το μήνυμά του με ένα πολιτικό κλισέ: «Να πάμε την Ελλάδα πιο μπροστά, πιο ψηλά» (από το τέλμα, προφανώς). Ο δεύτερος κατέληξε πιο ανθρώπινα, με ένα κλισέ της καθημερινότητας: Ευχήθηκε «ό,τι καλύτερο». Και το «τι», ας το βρει ο καθένας μόνος του.