Φάγαμε …στο «L΄ abrevoir»

Μια βόλτα στο Κολωνάκι τη δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων μας έφερε ψηλά, προς την Ξενοκράτους. Μάλιστα είχαμε σκοπό να δοκιμάσουμε ένα καινούργιο ιταλικό εστιατόριο που άνοιξε εκεί, αλλά εκείνο το βράδυ παραήταν ήσυχο- τη μόνη παρέα αποτελούσαν οι ίδιοι οι μάγειροι, που κάθονταν σε μια γωνιά. Είπαμε να το αφήσουμε για άλλη φορά. Δίπλα όμως- στο παλιό, κλασικό, σχεδόν τριαντάχρονο «L΄abrevoir»- η σάλα σχεδόν βούιζε. Τραπέζι όμως υπήρχε κι έτσι, χωρίς κράτηση, απολαύσαμε ένα από τα πιο αγαπημένα εστιατόρια της πόλης.

Ο κατάλογος είναι αρκετά μεγάλος και 100% κλασικός. Εδώ δεν έχουν φτάσει οι «τάσεις» της σύγχρονης γαλλικής μαγειρικής. Το μενού είναι σταθερό δείγμα μιας εμπεδωμένης, γνωστής μαγειρικής κουλτούρας. Από τη σαλάτα με το λειωμένο κατσικίσιο τυρί μέχρι την κρεμμυδόσουπα, τα σαλιγκάρια Βουργουνδίας και τα μύδια St. Denis ή το φιλέτο καφέ ντε Παρί, εδώ όλα τα πιάτα υμνούν την παραδοσιακή γαλλική κουζίνα.

Πήρα τη σαλάτα (λίγο πιο ξιδάτη από όσο μου αρέσει) με το λειωμένο αυτό κατσικίσιο τυρί, το οποίο παρουσιάζεται πάνω σε καψαλισμένο ψωμί. Καλή χωρίς να εντυπωσιάζει. Πιο άρτιο ήταν το ορεκτικό μιλ φέιγ με γαρίδες και σάλτσα πράσου, ένα ντελικάτο παρασκεύασμα από τραγανή ζύμη και βελούδινη γέμιση. Ήθελα κρέας κι έτσι έπεσα στο χαρισματικό φιλέτο, ψημένο όπως το ζήτησα, με σάλτσα καφέ ντε Παρί. Οι τηγανητές πατάτες ήταν άψογες! Ο συνδαιτυμόνας μου ακολούθησε light πορεία, με σολομό ψημένο στη σχάρα. Ήταν πολύ ελαφρύ, με τη συνοδεία από βρασμένα λαχανικά και πατάτες. Ήθελα περισσότερη παριζιάνικη «φινέτσα».

Στο τέλος- με όρεξη για σοκολάτα, αλλά ανυπόμονοι να περιμένουμε 35 λεπτά για το σουφλέ (και να πληρώσουμε 30 ευρώ γι΄ αυτό)- πήραμε τη μουσλίν σοκολάτας με σάλτσα σοκολάτας και καραμέλας. Είχε δύο κομμάτια μουσλίν, με δύο διαφορετικές σάλτσες: ένα γλυκό δυνατό, που κάλυπτε ακόμα και τους πιο ανικανοποίη- τους οπαδούς της σοκολάτας.

Μου άρεσε που ξαναδοκίμασα και εκτίμησα εκ νέου το ιστορικό αυτό εστιατόριο. Μου άρεσε επίσης το ότι πήγαμε εκεί μόλις λίγες ημέρες προτού τελειώσει ο χρόνος, αφού κατά τη διάρκειά του τρέχουμε να δούμε ό,τι πιο πρόσφατο, πιο καινούργιο. Προχθές ήταν σαν να συναντήθηκα με έναν καλό, σταθερό φίλο, που κρατάει τον πήχυ ψηλά αλλά χωρίς φανφάρες και έτσι επιβιώνει με καλούς οπαδούς, σχεδόν τρεις ολόκληρες δεκαετίες. Ρεκόρ δεν είναι αυτό;

ΙΝFΟ

Τιμές:

Από 50-60 ευρώ το άτομο χωρίς κρασί

Ατμόσφαιρα:

Τρε πολιτισμένη

Σέρβις:

Ευγενικό και καλό

Κουζίνα:

Παραδοσιακή υψηλή γαλλική κουζίνα

Κάβα:

Καλή

«L΄abrevoir»: Ξενοκράτους 51, Κολωνάκι, τηλ. 210-7229.106
Άρθρο


Άρθρο