[ ΑΙΧΜΕΣ ] Συνεργάτης

Μάχη για τη ζωή του εξακολουθεί να δίνει ο… πυλώνας της καραμανλικής ηθικοπλασίας Χρ. Ζαχόπουλος και μακάρι ο άνθρωπος να τα καταφέρει να βγει νικητής. Στο περιθώριο αυτής της μάχης όμως δεν μπορεί κανείς να μην επισημάνει την ηχηρή απουσία του Πρωθυπουργού, που ούτε για τα μάτια του κόσμου δεν πέρασε από τον «Ευαγγελισμό», είτε για να ενημερωθεί για την πορεία της υγείας τού άλλοτε- και κατά δήλωση του αυτόχειρα- «στενού συνεργάτη» του, είτε για ελάχιστη ηθική συμπαράσταση στην οικογένειά του. Λένε πως στην πολιτική τα ανθρώπινα συναισθήματα είναι είδος ουσιώδες εν ανεπαρκεία. Καμιά αντίρρηση, αλλά η απόσυρση του Πρωθυπουργού στα Γρεβενά, για «ήσυχες» χριστουγεννιάτικες διακοπές, την ώρα που ο «στενός συνεργάτης» του δίνει μάχη ζωής, θυμίζει κάτι από τον αντεστραμμένο αντίχειρα του αυτοκράτορα μέσα στην αρένα. Αφού δεν συμβαίνει τίποτε το μεμπτό, πέραν ενός ερωτικού σκανδάλου, τι είναι αυτό που τον απέτρεψε να συμπεριφερθεί ανθρώπινα απέναντι στον Ζαχόπουλο και την οικογένειά του; Μήπως το ροζ παραμύθι κρύβει άλλα πράγματα, πολύ πιο σοβαρά;

Γι΄ αυτό την επόμενη φορά που θα μας κοιτάξει στα μάτια και θα μας δηλώσει ότι έχει κηρύξει ανοιχτό πόλεμο με τη διαφθορά και τη διαπλοκή, ας του απαντήσουμε όλοι όπως πρέπει: να καθαρίσει πρώτα την αυλή του και μετά βλέπουμε…