Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Βότκα μολότοφ

Αγαπητή Φοίβη, Στάχτη και μπούλμπερη σε αυτή τη χώρα και στο πράσινο στρατόπεδο επικρατεί ανησυχητική ησυχία! Ο Βαγγέλης δεν μπορεί να χωνέψει ακόμα την ήττα («άλλο η ήττα κι άλλο η ντροπή», έλεγε ο Τσώρτσιλ), απ΄ την άλλη, δεν αφήνει δείπνο για δείπνο.

Τελευταία γευμάτισε στο «Clochar» (τι decadence κι αυτή), ενώ ο Γιώργος επισκέφθηκε το «Περιβόλι τ΄ Ουρανού», πιο «ανεβαστικό». Δεν γνωρίζω αν πιο πριν επισκέφθηκαν το αναψυκτήριο «Νιρβάνα» του ΒαςΒας στο Κορωπί, όπου προσφέρεται ινδικό απεριτίφ…

Και ενώ η Πολεοδομία μπουκάρει στα σπίτια των σύντεκνων και μας θυμίζει άλλες εποχές (τι χούντα, τι φούντα), ακούγεται ότι επίκειται αδελφοποίηση Ζωνιανών Κρήτης και Παλέρμου Σικελίας. Έτσι, να χαρούν τα κοπέλια, να ρίξουν και καμιά μπαλοθιά.

Την ίδια ώρα ο Κωστής πετάει στα 8.200 πόδια, οι φαν του Θεού συσκέπτονται, ο Γκλέτσος κάνει δηλώσεις και ο αντικομμουνισμός παίρνει διαστάσεις! Και ο Καρβέλας παίρνει ανάποδες με τον Λάκη («Λάρισα, Λάρισα σε είδα και λαχτάρησα», το προσεχές άσμα του). Μετά την αποδόμηση του Βας- Βας, ας ελέγξουν προληπτικά τα εξοχικά και το υπηρετικό προσωπικό της Φάνης πριν πιάσει καρέκλα. Δεν αντέχω να ξαναδώ το ίδιο έργο. Δεν το επιτρέπει η μελαγχολική ποιότητα του χαρακτήρα μου, πώς το λένε!

Φιλικά, Μάρα Σωτ., Κηφισιά Μη μιλάτε για μελαγχολική ποιότητα, γιατί εκεί θα βρουν να σας χτυπήσουν, αγαπητή Μάρα. Εκεί βρίσκουν πάντα. Στο αδύναμο σημείο. Και καταλήγεις Καρυωτάκης σε έναν κόσμο άξενο να θυμοσοφείς χαράζοντας στίχους, όπως «Μπορεί να μείνουνε κατόπι μας οι στίχοι,/ δέκα μονάχα στίχοι μας να μείνουνε,/ καθώς τα περιστέρια που σκορπούν οι ναυαγοί στην τύχη,/ Κι όταν φέρουν το μήνυμα δεν είναι πια καιρός».


Το έξυπνο πουλί…

Αγαπητή μου κυρία Φοίβη Αθηναίου, καλή σου μέρα. Για το φλέγον θέμα της ονομασίας της «Μακεδονίας» που εδώ και πολλά χρόνια οι πολιτικοί μας το έχουν αμελήσει… (Θέλω να μου γράψεις τη γνώμη σου, Φοίβη μου, διαβάζοντας την επιστολή μου).

Στις 17/11 ήταν η συνάντηση των εθνικών ομάδων ποδοσφαίρου μεταξύ (Φινλανδίας και Αζερμπαϊτζάν) για τους προκριματικούς του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008. Έτυχε να παρακολουθήσω απευθείας τον αγώνα μαζί με έναν φίλο Έλληνα σε μια κεντρική κατάμεστη μπιραρία.

Αγαπητή μου Φοίβη, εδώ και μερικούς μήνες στην εθνική ομάδα του Αζερμπαϊτζάν έχουν προσλάβει προπονητή (Σκοπιανό… μοναδική ονομασία για εμάς τους Έλληνες απ΄ όλον τον κόσμο). Καθ΄ όλη τη διάρκεια του αγώνα ο εκφωνητής τον έλεγε «Μακεδόνα» προπονητή…

Πριν από δύο χρόνια στους παγκόσμιους αθλητικούς αγώνες στο Ελσίνκι οι φινλανδικές εφημερίδες τα «Σκόπια» τα έγραφαν «Μακεδονία».

Φέτος, στον διαγωνισμό τραγουδιού (Εurovision) στο Ελσίνκι το ίδιο, τη γράφουν «Μακεδονία». Στους ποδοσφαιρικούς ομίλους τούς γράφουν «Μακεδόνες». Η Ευρωπαϊκή Ένωση τους ονομάζει «Μακεδόνες».

Τώρα τελευταία τους αναγνώρισε και ο Καναδάς ως «Μακεδονία». Τι έχει να πει γι΄ αυτό το υπουργείο Εξωτερικών; Είναι μεγάλη ντροπή, Φοίβη μου, διότι η Ελλάδα μας έδωσε σε όλο τον κόσμο τον πολιτισμό, τη φιλοσοφία, τη δημοκρατία και να μην μας υπολογίζουν καθόλου; Τι πιστεύω εγώ; Ότι μας ζηλεύουν διότι είμαστε έξυπνος λαός… Με εκτίμηση, Γιώργος Θεοδωρόπουλος, Ελσίνκι Φινλανδίας Και ανάδελφος, αγαπητέ Γιώργο, και ανάδελφος.


Το καλό το γούστο από το πρωί φαίνεται

Δεν έφταναν τα «εθνικά» λαϊκοπόπ πανηγυράκια που έστησε με «εθνικό» σκοπό και «εθνική» (μεγαλο)πνοή η καλόγουστη ηγεσία της Αγίας Παρασκευής.

Δεν έφτανε η «εθνική» ξεφτίλα με την «εθνική» αοιδό που χτυπιόταν στα δάπεδα με καρβέλεια άσματα αλήστου μνήμης και η δεύτερη ξεφτίλα με τον «εθνικό» αοιδό Σαρμπέλ σε θέση ανάξια μιας «εθνικής» Παπαρίζου και ενός «εθνικού» ξεσηκωμού.

Δεν έφταναν τα πανηγυράκια τύπου Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού που απογειώνουν το «καλό» (αισθητική, ακούς; Ορίστεμ δεν ακούει!) σύγχρονο ελληνικό τραγούδι (η Αγία Παρασκευή να βάλει το χέρι της).

Τώρα βρήκαν πως στις εκ-πολιτισμένες ημέρες που διάγουμε ως έθνος ανάδελφον τον απαστράπτοντα εκ-πολιτισμό μας, ως γνήσιων τέκνων των αρχαίων Ελλήνων που έβαλαν τα θεμέλια του δυτικού εκ-πολιτισμού και μιας Ελλάδος Ελλήνων Χριστιανών, εκπροσωπούν απαστράπτοντες καλλιτέχνες του επιπέδου μιας Καλομοίρας (καλέ, πού τη θυμήθηκαν;), μιας Χρύσπας (μνήσθητί μου) και ενός Μαρτάκη (γνωστότατος ανά το Πανελλήνιον) για να έχουμε και πάλι «εθνικό» γιουροβιζιονικό στόχο!

Αν υποψιαστούμε πως και ως «εθνικό» συνθέτη θα πλασάρουν πάλι τον εμπνευστή αριστουργηματικών ασμάτων με στίχους όπως «πέος μου ανήσυχο» και «είναι γάτα ο κοντός με τη γραβάτα», μήπως θα πρέπει να αρχίσουμε να μετακομίζουμε; Ή να μετακομίζουν εκείνοι;