[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Ούτε ο Βούδας, ούτε ο Μάο

Άτιμοι Κινέζοι αχόρταγοι! Να είναι, πόσοι; Ένα δισεκατομμύριο και κάτι, γιατί υπάρχουν και οι αδήλωτοι! Και να θέλουν όλοι αυτοκίνητο! Το φαντάζεστε! Δεν γλιτώνει αυτός ο έρμος ο πλανήτης. Χάλασε η ανθρωπότητα, γλιστράει στον όλεθρο. Αν δεν πειστούν οι Κινέζοι ότι πρέπει να ξαναγυρίσουν στα ποδήλατά τους, στον αρχαίο υγιεινό τρόπο ζωής τους, είμαστε όλοι χαμένοι. Αλλά γιατί να πειστούν; Αφού φανερώθηκαν πια, είναι άνθρωποι σαν όλους τους υπόλοιπους, δεν έχουν κανένα μυστικό αντοχής και υπομονής παραπάνω από μας, καμιά πηγή ανέξοδης ευτυχίας. Κι αφού αυτοί, μετά από τόσους αιώνες αρχαίου και παράξενου κι αλλιώτικου πολιτισμού, μετά από τέτοια τρομερή επανάσταση που δεν άφησε τίποτα όρθιο, μετά από την Πολιτιστική Επανάσταση μάλιστα, που έφτασε μέχρι τις πορσελάνες και τα γυαλικά στα ράφια τους, αφού αυτοί που δεν είχαν ούτε μονοθεϊστική θρησκεία, ούτε καπιταλισμό, που μπορούσαν να τρώνε μια κούπα ρύζι και να αντέχουν μια ολόκληρη μέρα δουλειά, ενίοτε και δύο, αφού αυτοί που επέζησαν από τόσο σκληρούς δεσποτισμούς, θέλουν όσο και κάθε Ευρωπαίος, και κάθε μικρομέγαλος Έλληνας, από ένα αυτοκίνητο ο καθένας, κι άμα γίνεται και δύο, περισσότερα αυτοκίνητα από παιδιά δηλαδή, πάει, δεν υπάρχει καμιά ελπίδα από πουθενά. Τι απογοήτευση μας περίμενε κι εμάς, ούτε ο Βούδας ούτε ο Κομφούκιος ούτε ο Μάο να τους έχουν διδάξει κάτι βαθύτερο, κάτι πιο ουσιαστικό από τις υλικές ευτυχίες, και να μπορούμε μια ζωή να τους θαυμάζουμε με τα λεπτά τους σώματα να ποδηλατούν νηστικοί στη στερημένη ζωή τους, καθώς θα μας θέριζαν οι ενοχές για τα δικά μας περιβαλλοντοκτόνα προνόμια, και θα ελπίζαμε να μάθουμε κάποτε το μυστικό να μην τα χρειαζόμαστε… Κρίμα, κρίμα…