«Ενδιαφερόμαστε για το iΡod μας, παρά για τον κόσμο»
Μονίμως στις λίστες των πιο καλοντυμένων ηθοποιών του Χόλιγουντ, ο Σάμιουελ Τζάκσον ονειρεύεται να γυρίσει μία ταινία για τη μόδα
Με 5,5 δισ. εκατομμύρια ευρώ εισπράξεις από τις 75 ταινίες της καριέρας του, ο Σάμιουελ Τζάκσον είναι ο ηθοποιός του Χόλιγουντ με τη μεγαλύτερη κερδοφορία. Πολλοί τον θυμούνται από το «Ρulp Fiction», λίγοι όμως ξέρουν ότι έπαιζε στο «Τζουράσικ Παρκ» και στα «Καλά παιδιά». Ακόμη λιγότεροι γνωρίζουν το μεγάλο πάθος του για τη μόδα.
«Λατρεύω τις επιδείξεις. Πήγα στη Νέα Υόρκη στην εβδομάδα μόδας, στο σόου της Αντίντας, θα πάω στο Μιλάνο. Βλέπεις τα ρούχα, συζητάς γι΄ αυτά, συγκρίνεις σχεδιαστές, είναι υπέροχα. Βλέπω φανατικά Fashion ΤV. Οι περισσότεροι άντρες ενδιαφέρονται μόνο για τα μοντέλα με τα εσώρουχα. Εγώ βλέπω τα πάντα».
Και δεν τον ενδιαφέρει «τι λέει ο κόσμος» για έναν άντρα παθιασμένο με τη μόδα. «Μόνο εμείς που είμαστε άνετοι με την αρσενική μας πλευρά μπορούμε να εκτιμήσουμε τη μόδα».
Επειδή έχασε νωρίς τα μαλλιά του, ο 60χρονος Τζάκσον έχει συνηθίσει να φορά συχνά καπέλα. «Όταν άρχισα να τα χάνω, όλοι είχαν μακριά μαλλιά ή χτένισμα άφρο. Έτσι σκέφτηκα να ξυρίσω το κεφάλι εντελώς. Αισθάνομαι πολύ άνετος με την εικόνα του εαυτού μου, δεν με πειράζει καθόλου. Προτιμώ όμως να έχουν μαλλιά οι χαρακτήρες που υποδύομαι».
Ο Τζάκσον παίζει συχνά σε βίαιες ταινίες, αλλά αυτό δεν τον ενοχλεί. «Είναι χαρακτήρες, δεν έχουν σχέση μ΄ εμένα. Έχω τελειώσει το Πανεπιστήμιο, εί μαι σύζυγος και πατέρας, δεν έχω πάει φυλακή, πληρώνω τους φόρους μου. Είμαι σωστός πολίτης». Κάποτε, βέβαια, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Στη δεκαετία του ΄70 και ΄80, ήταν εθισμένος στα ναρκωτικά και το αλκοόλ, ενώ πέρασε και από το μιλιταριστικό κίνημα της Μαύρης Δύναμης στην Ατλάντα.
Η οργή του ξεχειλίζει όταν αρχίζει να μιλάει για τον Τζορτζ Μπους και τον πόλεμο. «Ο Μπους έκλεψε τις εκλογές και κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν καταστρέψει τον κόσμο. Κανείς δεν έκανε τίποτα για τον πόλεμο. Στο Λονδίνο έγινε μια τεράστια πορεία διαμαρτυρίας, στην Αμερική τίποτα. Όλα αυτά τα παιδιά σκοτώνονται και κανείς δεν κάνει τίποτα. Κανείς δε βγαίνει στους δρόμους να πει θέλω τα παιδιά μου πίσω. Έχουν αλλάξει οι καιροί. Δεν ξέρω γιατί η Αμερική έγινε τόσο απαθής ή γιατί η κοινωνία μας γέμισε από ανθρώπους που ενδιαφέρονται περισσότερο για το τι έχουν στο iΡod και για το εγώ τους παρά για τον κόσμο».














