Το ποτάμι των εξαθλιωμένων

Πέρασμα στην Ευρώπη μέσω Ελλάδος αναζητούν χιλιάδες λαθρομετανάστες. Μόλις χθες, 203 άνθρωποι εντοπίστηκαν σε πλοίο στην Κρήτη, ενώ στην Πάτρα περισσότεροι από 3.000 μετανάστες, Κούρδοι και Αφγανοί στην πλειονότητά τους, ζουν σε άθλια παραπήγματα αναζητώντας την ευκαιρία να τρυπώσουν σε ένα πλοίο με προορισμό την Ιταλία, τον επόμενο σταθμό στο ταξίδι για τη «Γη της Επαγγελίας».

Από την αρχή της χρονιάς, τόσο η Αστυνομία όσο και το Λιμενικό διαπιστώνουν έκρηξη στη λαθρομετανάστευση προς την Ελλάδα. Πάνω από 95.000 άνθρωποι συνελήφθησαν ενώ περνούσαν παράνομα τα σύνορα από την ξηρά. Περισσότεροι από 6.000- διπλάσιοι σε σχέση με πέρσι- συνελήφθησαν ενώ είχαν περάσει στην Ελλάδα από τη θάλασσα με κάθε μέσο- βάρκες, ψαροκάικα, φουσκωτά, σχεδίες, ακόμη και με θαλάσσιο ποδήλατο!

Από τις αρχές του χρόνου 56 λαθρομετανάστες βρέθηκαν νεκροί, ενώ άλλοι 54 παραμένουν αγνοούμενοι. Ένας 20χρονος βρέθηκε νεκρός στα αμπάρια του πλοίου, υπό σημαία Λιβάνου, που μετέφερε χθες τους 203 ανθρώπους στη Ζάκρο της Κρήτης. Όπως εκτιμάται, πέθανε από έλλειψη ινσουλίνης και οι συμπατριώτες του δήλωσαν ότι έπασχε από διαβήτη. Ακόμη ένας από τους 203, οι οποίοι φιλοξενούνται

ΣΗΚΩΣΑΝ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΨΗΛΑ

Πάνω από 3.000 λαθρομετανάστες έχουν συρρεύσει στην Πάτρα, ενώ η πόλη αδυνατεί να τους βοηθήσει και προκαλούνται επεισόδια

προσωρινά σε ξενοδοχείο, νοσηλεύεται εξαντλημένος στο Νοσοκομείο Ιεράπετρας.

Ζητούν μέτρα
Στην Πάτρα έχουν συρρεύσει τους τελευταίους μήνες χιλιάδες λαθρομετανάστες, με αποτέλεσμα οι τοπικές αρχές να έχουν σηκώσει τα χέρια, καθώς δεν υπάρχει δυνατότητα για αξιοπρεπή διαβίωση όλων αυτών των ανθρώπων. Οι κάτοικοι της πόλης και καταστηματάρχες ζητούν να ληφθούν μέτρα για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Οι συμπλοκές λαθρομεταναστών με οδηγούς φορτηγών είναι σχεδόν καθημερινή υπόθεση, επειδή οι λαθρομετανάστες προσπαθούν να να επιβιβαστούν στα πλοία προς την Ιταλία. «Το πρόβλημα είναι σοβαρό και το έχουμε θέσει υπ΄ όψιν του υπουργείου Εσωτερικών, αλλά δεν υπάρχει καμία αντίδραση. Η κατάσταση με όλους αυτούς τους ανθρώπους και τα προβλήματα που προκαλούνται ξεπερνά τις δυνατότητες του δήμου», λέει ο δήμαρχος της Πάτρας Ανδρέας Φούρας.

«Να μη γίνει εφιάλτης»
«Δεν είμαστε ρατσιστές, ξέρουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι θύματα, αλλά δεν αντέχουμε άλλο. Πρέπει να ληφθούν μέτρα για να είναι ασφαλής η διαβίωση στην περιοχή μας, αλλά και για να ζουν αξιοπρεπώς αυτοί οι άνθρωποι» λέει στα «ΝΕΑ» ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πάτρας Γ. Κουρούνης. Μάλιστα, κάτοικοι και εκπρόσωποι φορέων έκαναν συμβολικό αποκλεισμό της κεντρικής πύλης του λιμανιού της πόλης, στον οποίο συμμετείχαν τόσο η Νομαρχία Αχαΐας όσο και ο δήμος της Πάτρας. «Το όνειρο των μεταναστών να μη γίνει εφιάλτης για την πόλη» έγραψαν στο πανό που ανήρτησαν. Οι μετανάστες βρίσκουν καταφύγιο όπου μπορούν: σε οικοδομές, εγκαταλελειμμένα σπίτια, καταυλισμό παραπηγμάτων, φτιαγμένων με χαρτόκουτα και πλαστικά στην είσοδο της πόλης. Εξασφαλίζουν το καθημερινό φαγητό με όποιο τρόπο μπορούν και εργάζονται περιστασιακά. Όπως λένε, η Πάτρα είναι απλώς η πύλη προς την Ευρώπη.


12 χρόνια Οδύσσεια από το Αφγανιστάν στην Πάτρα

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ είναι στραμμένο στο λιμάνι. Τα πλοία που πηγαινοέρχονται στην Πάτρα είναι για τον 23χρονο Αφγανό Σαΐτ Αλί το μέσο για το όνειρο. Ο Σαΐτ είναι δώδεκα χρόνια «στον δρόμο». Χωρίς οικογένεια, έφυγε από την πατρίδα του παιδάκι έντεκα χρόνων, αναζητώντας τον νέο τόπο που θα τον δεχτεί. Τώρα, όπως και τουλάχιστον άλλοι τρεις χιλιάδες λαθρομετανάστες, είναι στην Πάτρα ψάχνοντας τον τρόπο να τρυπώσει σε μια νταλίκα για να περάσει στην Ιταλία.

«Έφυγα από το Αφγανιστάν μαζί με άλλους για να πάμε στην Ευρώπη», λέει στα «ΝΕΑ». «Έζησα στο Πακιστάν, το Ιράν, την Τουρκία, αλλά πάντα ο στόχος ήταν η Ευρώπη», συνεχίζει.

Ο νεαρός Αφγανός έχει κάνει τα πάντα για να επιβιώσει. «Μια δουλεύοντας, μια ζητιανεύοντας, την τρίτη με τη βοήθεια ανθρώπων που με λυπήθηκαν έζησα», λέει. Στην Ελλάδα έφθασε περίπου πριν από ενάμιση χρόνο. «Μπήκα μαζί με άλλους σε ένα καΐκι. Έδωσα εξακόσια δολάρια- όλη μου την περιουσία. Μας έβγαλαν στη Λέρο». Για τα κυκλώματα μεταφοράς των λαθρομεταναστών ο 23χρονος Αφγανός δεν λέει πολλά. «Ε, ναι, βέβαια υπάρχουν», περιορίζεται να απαντήσει. Στο ελληνικό νησί, ο Σαΐτ Αλί και οι υπόλοιποι λαθρομετανάστες που ταξίδευε μαζί τους συνελήφθησαν. Έπει τα από μερικές ημέρες κράτησης στο νησί, οδηγήθηκε στις φυλακές της Κομοτηνής- κρατούμενος για τρεις μήνες για την παράνομη είσοδο στην Ελλάδα.

«Όταν αποφυλακίστηκα, κατάφερα να παραμείνω στην Ελλάδα, στον Έβρο. Μετά πήγα στη Θεσσαλονίκη. Εκεί από συμπατριώτες μου έμαθα ότι από την Πάτρα μπορούσα να φύγω για την Ιταλία…», λέει.

«Απελπισία»
Εδώ και πέντε μήνες ο Σαΐτ Αλί είναι στην Πάτρα. Ζει σε ένα από τα παραπήγματακαταυλισμούς στην είσοδο της πόλης. Ο στόχος του είναι να φύγει. Αυτό συζητά με τους συμπατριώτες του, αυτό σχεδιάζει.

«Είναι ώρες που από την απελπισία δεν βλέπεις τίποτα μπροστά σου. Περνάμε από τα κιγκλιδώματα, προσπαθούμε να τρυπώσουμε σε μια νταλίκα. Οι οδηγοί είναι υποψιασμένοι, οι λιμενικοί μας κυνηγάνε. Τουλάχιστον αρκετοί άνθρωποι λυπούνται για την κατάστασή μας και βοηθούν: με λίγο φαγητό, με παλιά ρούχα».

Πέντε μήνες τώρα, ο Σαΐτ δεν έχει καταφέρει να βγάλει το λαθραίο του «εισιτήριο». Όπως λέει, τόσα χρόνια στον δρόμο είναι πολλά. «Ίσως, αν μπορούσα να βγάλω χαρτιά, να κατάφερνα να μείνω στην Ελλάδα. Θα το ΄θελα πολύ. Επιτέλους, να σταματήσω να φεύγω».