«Από πού πάνε για τον παράδεισο;»

Διαφορετικοί, αντίθετοι, γοητευτικοί όπως η ανθρώπινη ύπαρξη. Ο Χοντρός και ο Λιγνός βγαίνουν από τη μεγάλη οθόνη και από το θεατρικό σανίδι ανεβαίνουν στον παράδεισο- ή την κόλαση;- σε μια αποστολή: να χτίσουν ένα μυστηριώδη τοίχο. Μοναδικό τους δεδομένο οι αυστηρές οδηγίες. Στη διαδρομή θα διαφανούν εκείνα που τους ενώνουν και τους χωρίζουν μέσα από κωμικές καταστάσεις. Αυτά συμβαίνουν στην υπαρξιακή κωμωδία του Αμερικανού συγγραφέα Πολ Όστερ «Ο Χοντρός και ο Λιγνός πάνε στον παράδεισο», που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα από το «Συνεργείο θεάτρου» σε μετάφραση- σκηνοθεσία Νίκου Κορνήλιου για 13 παραστάσεις στο θέατρο «Σφενδόνη».

Τους ρόλους, που πραγματεύονται κατά τον Όστερ «τις διαφορετικές εκδοχές της ανθρώπινης ύπαρξης», κρατούν οι Λάμπρος Αποστόλου και Κωνσταντίνος Βελέντζας.

Ο σεναριογράφος του πολυβραβευμένου κινηματογραφικού «Καπνού» (με τον Χάρβεϊ Καϊτέλ) δεν παίρνει σαφή θέση απέναντι στο ζήτημα παράδεισος και κόλαση, δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με το ζήτημα της ύπαρξης του Θεού. «Κατά τη γνώμη μου μόνον ένα πράγμα είναι βέβαιο. Πως δεν φτιάξαμε μόνοι μας τον κόσμο και κατά συνέπεια βρισκόμαστε ενώπιον ενός μεγάλου μυστηρίου. Πώς γεννήθηκε το καθετί; Ίσως αυτό είναι το πλέον βασικό ερώτημα στο οποίο

ΙΝFΟ

«Ο Χοντρός και ο Λιγνός πάνε στον παράδεισο» του Πολ Όστερ από αύριο έως 23 Δεκεμβρίου στο θέατρο «Σφενδόνη» (Μακρή 4, τηλ. 210.9246692) στις 21.00 εκτός Δευτέρας, Τρίτης.

πρέπει να βρούμε απαντήσεις».

Ορισμένοι-λέει ο Πολ Όστερ- απαντούν με μία και μόνη λέξη: Θεός. «Προσωπικά ποτέ μου δεν κατάφερα να πιστέψω σε αυτή την ιδέα. Δεν μπορώ να πιστέψω πως η δύναμη- πείτε όπως τη θέλετε – που έφτιαξε εμάς και τον κόσμο είναι ανθρώπινη ή όπως λένε οι περισσότερες θρησκείες ότι ο Θεός μάς έφτιαξε κατ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωση. Δεν μπορώ να καταλάβω τι σημαίνει». Ο Όστερ, που συχνά «χρησιμοποιεί το κωμικό για υποσκάψει το μεταφυσικό», εκφράζει τις μεταφυσικές του αναζητήσεις στην έκδοση του Αντόνιο Μόντα «Πιστεύετε στον Θεό; Συνομιλίες για τον Θεό και τη θρησκεία», με απόψεις προσωπικοτήτων από τον κόσμο των τεχνών- ανάμεσά τους οι Τζέιν Φόντα, Ντέιβιντ Λιντς, Τόνι Μόρισον, Σπάικ Λι, Σαλμάν Ρούσντι.


Χορογραφία αντιθέσεων

«Οι δύο ήρωες βρίσκονται σε ένα τοπίο το οποίο ο συγγραφέας ονομάζει παράδεισο, και που περισσότερο με κόλαση μοιάζει.

Στο απόκοσμο τοπίο οι δύο χαρακτηριστικές φιγούρες του Χοντρού και του Λιγνού ξεδιπλώνουν μέσα από τις αντιθέσεις της μορφής τους, των χειρονομιών, των κινήσεων και των φράσεων, μια χορογραφία αντιθέσεων, που είναι η ίδια η δυναμική της ζωής», εξηγεί ο σκηνοθέτης της παράστασης Νίκος Κορνήλιος. «Ο Μπέκετ, στο “Περιμένοντας τον Γκοντό” εμπνεύστηκε τον Βλαδίμηρο και τον Εστραγκόν από το δίδυμο ΧοντρούΛιγνού. Ο Πολ Όστερ, μελετητής του Μπέκετ, έρχεται να αποτίσει φόρο τιμής στο έργο εισάγοντας τον Χοντρό και τον Λιγνό ως μπεκετικούς ήρωες».