Γνώμη

Η αξία της συγγνώμης

Χίλια δύο μπορεί να καταμαρτυρήσει κάποιος στους παράγοντες του ποδοσφαίρου μας, όμως υπάρχουν ορισμένες στιγμές που αξίζουν ιδιαίτερη μνεία.

Ως λαός σπάνια χρησιμοποιούμε τη λέξη συγγνώμη. Πώς λοιπόν να μην κάνει εντύπωση, το γεγονός ότι την τελευταία εβδομάδα έχουμε μπαράζ από συγγνώμες, οι οποίες μάλιστα προέρχονται από διοικήσεις ΠΑΕ ή τους προέδρους τους. Για παράδειγμα: Η συγγνώμη του Πανιωνίου στον Έβαλντ Λίνεν για την πέτρα που δέχθηκε από οπαδούς του ΠΑΟΚ στη Θεσσαλονίκη. Η συγγνώμη του Αστέρα Τρίπολης προς τους οπαδούς του για το ότι δεν μπόρεσε να διαφυλάξει την απρόσκοπτη παρακολούθηση από αυτούς τους αγώνα με τον ΠΑΟΚ, μετά το «ντου» που έκαναν οπαδοί του τελευταίου στην εξέδρα των επισήμων την Κυριακή. Και τέλος τη συγγνώμη του Ντέμη Νικολαΐδη στον Άρη και τους φίλους του, για τη συμπεριφορά των οπαδών της ομάδας του.

Η συγγνώμη αποτελεί δείγμα της ποιότητας που διακρίνει κάποιους ανθρώπους. Αλλά παράλληλα είναι και δείγμα ήθους. Μπορεί η λαϊκή ρήση να λέει πως «από τότε που βγήκε η συγγνώμη χάθηκε το φιλότιμο», όμως στο ποδόσφαιρο, που τόσο η συγγνώμη όσο και το φιλότιμο έχουν χαθεί εδώ και χρόνια, το να προβαίνουν κάποιοι άνθρωποι σε τέτοιου είδους δηλώσειςανακοινώσεις, αποτελεί παρήγορο σημάδι. Το οποίο μπορεί να κάνει όλους μας αισιόδοξους για ένα καλύτερο αύριο.

Β εβαίως, δεν πρέπει να περνά απαρατήρητο πως αυτές οι ανακοινώσεις προέρχονται από ανθρώπους οι οποίοι πράγματι- έστω και αν διαφωνεί κάποιος με ορισμένες επιλογές τους- ανήκουν στη νέα γενιά παραγόντων (ΝικολαΐδηςΑΕΚ, Τσακίρης- Πανιώνιος, Καϋμενάκης, Μπάκος, Μποροβήλος- Αστέρας), οι οποίοι προσπαθούν να ξεφύγουν από τη μιζέρια του παρελθόντος.